Her şey basit bir iddiayla başladı.Gittikçe genişleyen çemberde tam tersine sıkışıp kalan biri vardı. Demir Aksoy... Yenilemezdi‚ yenilgi kabul edilemezdi. Ta ki bir gün iddia uğruna yanında olduğu cadısına olan duyguları farklı bir boyut kazanana kadar.. Kumarda kazanan aşkta kaybederdi değil mi? Belki adam‚ oyunu kazanıp yalnız aşka yenilirdi.. Bir kadında takılırdı‚ fazla uğraşırdı‚ Belki de kadın çoktan kazanmıştı.. ... Sevgi gerçekten bir engel mi? Peki ya asıl kolay olan hangisi? Kabullenebilmek mi? Yoksa sadece vazgeçmek mi? ------

Mine internet üzerinden Yeşil Küpeli Kız takma ismiyle magazin haberleri yaparak milyonlarca takipçiye ulaşmıştır ve Mine'nin şimdiki haber hedefi genç kızların yeni sevgilisi Efe Duran'dır... Yepyeni bir yaz macerasına hazır mısınız? "Ben notalarını değil seni istiyorum Efe..."

(Yakında bölümler düzenlenecektir. Yeni başlayacaksanız düzenlemeyi beklemeniz faydalı olur çünkü kurgu aynı kalsa da birçok bölüm baştan yazılıyor. Şu anda düzenlenmiş bölümlerin yayınlandığı tek yer benim wp kanalım, düzenlenme tamamlanınca buraya da yüklenecek. Yeni bölümler ise düzenlenmiş bölümler buraya yüklendikten sonra kaldığı yerden devam edecek.) ☼ ☾ Keyifle "Nihayet tanışabildik..." dedi. Eğer beni tutmuyor olsaydı titreyen dizlerim yüzünden yere düşebilirdim. Kahretsin, Ecsad maskesi takıyordu! Kim olduğuna dair bariz düşüncemin yanlış olması için her şeyimi verirdim. Ama onun kim olduğunu biliyordum. Hissettiğim korku ruhumun üçüncü bir kişi olarak olayı izler pozisyon alacağı kadar ağır gelmişti. Kendimin farkında değildim, boşlukta yüzüyordum. Yutkunarak boğazımdaki düğümü itmeyi denedim fakat manasızdı. "Kimsin sen? Benden ne istiyorsun?" Kaygı içinde kısılan sesim yüzünden beni duyamaması mümkündü. Ama duydu. "İsmim Xhadriel. Beni tanıyor musun?" Ecsad'ın kurucusu, gelmiş geçmiş en tehlikeli hacker topluluğunun lideri Xhadriel... Hiç tanımamış olmayı dilerdim. Halbuki benimle birlikte bütün ülke onu tanıyordu. Bense onun hakkında bütün ülkenin bilmediği bir gerçeği biliyordum; benim peşimde olduğunu. Onu tanıdığımın, hatta peşimde olduğunu bildiğimin farkındaydı. Kendi ağzımla onaylamamı istiyordu. 'Beni bekliyordun, bende geldim' der gibiydi.

Dudakları yavaşça boynumdan aşağı doğru inmeye başladı. Aldığım zevk anlatılamazdı. Gözlerimi kıstım ve başımı geriye doğru atarak duvara yasladım. O ise göğüslerimin üstünü öpmekle meşguldü. İlk başta öpüyor daha sonra ufak ısırıklarını hırsla göğüslerime armağan ediyordu. Parmaklarım ile saçlarını okşamaya başladım. O ise kendinden geçmişti ve ne yapacağı hakkında en ufak bir fikrim yoktu. Göğüslerim de oyalanmayı bıraktı ve karnımı öperek dolgun dudakları aşağı doğru inmeye başladı. Her hareketi ile beni defalarca yakıp küle çeviriyordu. Ona karşı koymak imkansızdı. İşaret parmağını külotuma geçirdi. Daha sonra iri gözlerini bana doğru çevirdi ve boğuk bir şekilde konuştu. "İzin verir misin?" Halsiz bir şekilde gözlerimi kapattım. Ardından kısık bir sesle konuştum. "Yaşat beni, ruhumu öldürmen gerekiyorsa bile yaşat beni."

Tam hayattan vazgeçerken, Beni aşka inandır. mizah#1 (09.06.2019) texting#1 (18.06.2019) lise#1 (22.07.2019) anonim#1 (26.07.2019) macera#1 (02.12.2019) genelkurgu#1 (31.12.2019) gençkızedebiyatı#1(20.01.2020) kısahikâye#1(05.03.2020) gençkurgu#1(07.03.2020) romantik#1(16.05.2020) romantizm#1(28.05.2020) komik#1(30.05.2020) dostluk#1(25.06.2020) komedi#1 (05.12.2020) Başlama Tarihi: 16 Mayıs 2019💫 Bitirme Tarihi: 8 Eylül 2019💫 Kapak| missisbhikayeleri

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Aşkın imkansızlığı kalplere dokunup, kimseyi bu kadar acıtmayacaktı. İntikamın soğukluğu damarlarınıza sokulup, sizi hiç böyle üşütmeyecekti. Ve olağanüstü yetenekler zaaflara kurban olurken, okurlar yerinde duramayacaktı. Mantığıyla aşk arasında kaldığında, ne yapardı? Sorunun cevabı kitap da.

Kelimelerle tanıştığım ilkokul yıllarından, anı defteri tutacak anılar biriktirmeye kadar epey uzun zaman geçti. Büyürken geçtiğimiz bu yolda çok şey gördüm, çok şey yaşadım. Ama o günden beri yoldaşım ve sırdaşım olan anı defterlerim beni hiç yalnız bırakmadı. Kimler geldi kimler geçti bu yolculuğumda. Hâlâ da gelip gitmeye devam ediyorlar. Ancak o - anı defterim- hep benimleydi. O günden beri yazmaya tutkuluyum. Ta ki bir kitap yazmalıyım artık dedirtecek kadar. Kış Yeşili benim için çok farklı bir kitap oldu. Onu farklı yapansa içerisinde yazmış olduğum olayları bizzat kendimin yaşaması. Evet, bu bir hikâye. Ve hikâye olmasından ötürü bazı yerleri kurgusallaştı. Ancak pek çok şey benim hayatımdan parçalar taşıyor. Bir Yazarın hayal dünyasından çok, bir Yazarın anılarını barındırıyor. Onu böylesi önemli yapanda bu olsa gerek... Cedric'i hepiniz bilirsiniz. Onun çocukluğumuzdan beri hafızalarımıza kazınan meşhur bir sözü vardır: "Eğer 8 yaşındaysanız hayat gerçekten zor." İşte ben her zaman bu sözü buruk bir tebessümle hatırladım. Ve bu kitabı yazmadan önce şöyle dedim: "Eğer 18 yaşındaysan hayat gerçekten zor." Benim için her şey gerçekten öyle zordu ki bir defterin sararmış sayfalarına kesik hıçkırıklarımla dolu cümleler olarak iç kırıklıklarımı bıraktım. "Eğer yazmak her şeyi daha iyi yapıyorsa, bir okyanus dolusuna ihtiyacım var." Diyerek başladığım anı defterimden hüzünlerimi, acılarımı, gözyaşlarımı serpe serpe buralara getirdim. Bu benim hikâyem ve bu sizi de ortak ettiğim bizim hikâyemiz. Üzümlü kekime...

11-B grubuna eklendiniz. +9054: Alya gruptan çıkma. Önemli bir konu var. Siz : Özelden yaz. Gruptan ayrıldınız. +9054 yazıyor... +9054: Sen voleybol takımında bu sene kaptansın. O gruba yeni antrenörü aldık. O yüzden çıkma. Siz : Gerekli mi? +9054: Evet. +9054 kişisini engellediniz.