Mahallenin önünden geçerken herkesin sesini kısıp yolunu değiştirdiği o adam... Ben ona kalbimi kaptırdım. Ve bir gün, korkumu bir kenara bırakıp duygularımı söyledim. Bilmediğim şey, bazı sırların insanı susturacak kadar ağır olduğuydu. Sonra Melek abla öldü. Kimseyle derdi olmayan, gülüşüyle mahalleyi yumuşatan o kadın... İntihar ettiği söylendi. O gün mezarlık, kelimelerin bile boğazına düğümlendiği bir yerdi. Sessizliği parçalayan onun gelişi oldu. Sarhoştu. Öfkeliydi. Yıkılmıştı. Onu hep böyle görür olmuştum artık. Ağlamaya başladı. Her şeyini kaybetmiş gibi. Melek ablanın mezarının başında durdu ve herkesin içine işleyen o cümleyi haykırdı: "Ben sevdiğim kadını kaybettim lan!" O an anladım. Benim her şeyim olan adam her şeyini kaybetmişti... O günden sonra ne kalbim eskisi gibi attı ne de bu mahalle bana yuva oldu. Gitmek, hayatta kalmanın tek yoluydu. Aradan yıllar geçti. Şimdi geri dönüyorum. Çünkü yarım kalan hikâyeler, insanı nereye giderse gitsin bulur. Nilüfer & Bünyamin

"Şans getirsin." dedim, elimden kolyeyi aldı ve ucundaki yoncaya baktı. "Dört yaprak olunca şans olmuyor muydu? Senin ki üç yaprak." dedi. "Bu kolyeyi ölmeden önce anneannem vermişti, bende senin gibi sorgulamıştım ve bana neden üç yaprak olduğunu söylemişti." "Nedenmiş?" dedi. " Anneanneme göre dördüncü yaprak kendimizmişiz. İnanışa göre birinci yaprak Ümit, ikinci yaprak İnanç, üçüncüsü Sevgi. Anneannem bana bunu verirken, 'Kızım şans dört yaprakta değil inanmakta. Dört yapraklı yonca aramak yerine üç yapraklı al dördüncü yaprağı sen ekle. O yaprağın yerine koyacağım kelimeyi sen belirle. İnanırsan bu kolye sana şans getirecektir, demişti." dedim gözlerine bakarak. " Anneannenin dediği dördüncü yaprağa koyacağın kelimeyi buldun mu?" gülümsedim. " Sanırım artık buldum." hafif tebessüm etti. " Bir gün duymak isterim." gözleri gözlerime kenetlenmişti. "Bir gün söylerim." dedim.

Halısahada oyuncu eksik olması üzerine abisi tarafından halısaha grubuna alınan Duygu, beklemediği dostluklar ve aşkla karşı karşıya kalacağından habersizdi. ▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎ Argo içerir. Ekran süren yüksekse bu kitabı mutlaka oku😝😉

Bazı yaralar kanamaz... ama hiç kapanmaz. Gökçe'nin hikâyesi de tam olarak böyle bir yara. Küçük yaşta ailesi tarafından terk edilen, hayatta kalmak için savaşan bir kız çocuğu... Yıllar sonra hemşire olup kendi ayakları üzerinde duran, acılarını kimseye göstermeyen bir kadın. Ve bir gün - her şeyini verdiği adamı, Cihangir'i toprağa veriyor. Geride sadece bir mezar, bir anı defteri ve karnında büyüyen bir mucize kalıyor. Yalnızlığa, korkuya, geçmişine rağmen hayatta kalmaya çalışan Gökçe, bir DNA testiyle tüm geçmişini altüst edecek bir gerçekle yüzleşir: Kaybolduğu yıllar önce onu aramaktan hiç vazgeçmeyen bir ailesi vardır. ağabeyleri, onu hâlâ "kardeşim" diye saracak kadar seven bir adam... Ve geçmişin sessizliği, yeniden yankılanır. Ama her şey bu kadar basit değildir. Gökçe, yıllardır içinde bastırdığı öfke ile yeni bulduğu aidiyet arasında sıkışır. Bir yanda onu yalnızlıktan kurtarmak isteyen Atlas, diğer yanda, hiç tanımadığı ama kanından olan bir aile. Gökçe artık sadece geçmişiyle değil, geleceğiyle de yüzleşmek zorunda. Çünkü artık yalnız değildir. Karnındaki küçük kalp, ona yeniden yaşamayı öğretmektedir. "Kayıp Kökler", kaybedilen aileyi, bulunamayan sevgiyi ve bir annenin ayakta kalma mücadelesini anlatan sarsıcı bir hikâye. Yalnızlıkla baş etmeyi, affetmeyi ve yeniden sevilmeyi öğrenen bir kadının hikâyesi...

Birce 3 yaşında yetimhaneye bırakılmıştır. Kendi engelinden dolayı ailesinin onu yetimhaneye bıraktıklarını düşünüyordur. Aslında olanlar çok farklıdır. Öztürk ailesi çocuklarının öldüğünü düşünerek acılarını kalplerine gömmüştür.

••Final oldu, tamamlandı. Seri üç kitapla raflarda yerini almıştır. ❝İnsan bir kutu kibrite benzer. Varolur, yanar ve söner.❞ Bu hayatta nasıl bir kibrit olacağına sen karar vereceksin. Yanacak mısın? Yakacak mısın? Yoksa öylece duracak mısın? Ben, benimle yanmanı, gerimizde kalan her şeyi yakmanı istiyorum. Çünkü uzun bir süredir yanlış kişilerle, yalnız hayattasın. Ait olduğun yere dönme vakti. Bil ki; seni almaya geliyorum, Balkan kızı. BİR KİBRİTLE YOK OLMAK

*Tamamlandı* Duru İstanbul'da bir devlet hastanesinde görev yapan bir doktordur. Yıllar sonra bir ailesi olduğunu öğrenir. Ailesiyle mutlu olacağını düşünen Duru için işler hiç de öyle olmaz. Onun hiçbir aile tablosunda yeri yoktur. Çünkü bazı insanların tek yeri mezardır. Duru Soykan ya da Duru Akay değil, sadece Duru. Kısa bir hikaye olacak, okumanızı isterim.

Karışan numaralar, yanlış kişiye giden mesajlar ve küçük tesadüfler... Çelebi çocukluğundan beri Galatasaray aşığıdır ve bilet aldığı Galatasaray - Beşiktaş derbisini sürpriz bir aile yemeği yüzünden kaçırmıştır. Masada sıkışıp kalan genç adam maça giden bir arkadaşına mesaj atmaya başlar, halbuki attığı mesajlar fanatik bir Beşiktaşlı olan Aleda'ya gitmektedir. Karışan numaralar onları komik bir yanlış anlaşılmaya sürükler, fakat kaderin cilvesi henüz bitmemiştir ve bu iki gencin yolları kesişir. Peki, farklı renklere gönül vermiş iki insan birbirinin en büyük yenilgisi olabilir mi? xxxxxxxxxx Bu kurgu benim hayal dünyamda geçmektedir, her türlü abukluğu barındırabilir. Tamamen kurgu olan bir sezonda, benim seçtiğim kadrolarla oynayan takımlar vardır. Sizi çok farklı bir hikayeye davet ediyorum, bu tuhaf sezonda kupayı kim kaldıracak? Kazanan ve kaybeden kim olacak? Hepsini öğrenmek için okumaya başlayın. xxxxxxxxxx Kitap Kapağı @kitapkurdululu'ya aittir. Her baktığımda tekrar tekrar düşerim. Aşk Bize Deplasman adıyla yayınlanan ilk hikayedir. xxxxxxxxxx Fenarbahçe #2 Futbol #2 Gs #1 Cimbom #1 Fanatik #2 Ultraslan #1 Holigan #1 Çarşı #2 Taraftar #1 Bjk #1 Beşiktaş #1 Galatasaray #1 Şampiyon #1 Yenilgi #1 Komik #5 Tesadüf #2

Sıradanlaşmış olan Gerçek Aile kurgularının en SIRADIŞI olanını okumak istiyorsanız, ee buyurun o zaman! 06.04.2024 1M❤️

"Gözlerin en kıymetli hazinemdi.." Öylesine yazılmış bir asker, doktor kurgusudur.