Ruh eşini arayan ölümsüz bir kızın trajikomik hikayesi... Bir lanet... "Sen elimden ruh eşimi aldın. Tek aşkımı. Seni ruh eşini bulana kadar ölememekle lanetliyorum." Kazık tenimi zedelemeye başlamıştı. Ve ben bundan hiç rahatsız olmuyordum. "Ruh eşinden duyacağın ilk cümle, dövmendeki cümle olacak. Onu bul. Kendine aşık et. Büyü bozulunca huzur içinde geberebilirsin." Beni her insandan duyabileceğim bir cümleyle lanetlemişti; "Affedersiniz. Biraz konuşabilir miyiz?" Köprücük kemiğime kazınan bu cümleyi, inanın bana duydum da. Bu cümleyle her karşılaştığımda, bu sefer bulmuşumdur umuduyla doldum. Ama olmadı. Her birinin kollarımda can vermesini seyrettim. Lanet elimi kolumu bağlamış, beni çaresiz bırakmıştı. Yüz elli yıl boyunca aradım onu... Akla gelebilecek her yolu denedim, bu azaptan kurtulabilmek için. Olmadı. Her seferinde tekrar geri döndüm. Hep yalnızdım. Yüz yıllar boyunca kiminle tanışsam, ölüme çektim onları. Gözlerinden sönüp giden hayat enerjisini gördükçe tekrar tekrar öldüm. Ta ki onlarla tanışana dek...

İki kraliyet. Gizli olan bir prenses ve gizli olan bir prens. Erica Alexis ve James Jack. Güzeller güzeli prensesimiz kendini o olduğu için seven birini bulmak umuduyla tüm güzelliğini makyaj ve salaş kıyafetler arkasına gizler. Onun tersi olan prens ise yakışıklılığıyla tüm dikkatleri üzerine çeker. Peki sizce prens, prensesin iyilik dolu kalbine aşık olabilir mi? *Tüm hakları bende saklıdır*

Beyaz Ejderha Krallıgı, dünyada var olan en güçlü krallıktı. Tabii ona kafa tutmaya cesaret edebilecek sadece tek bi krallık vardı o da "Siyah Ejderha Krallıgı". Bu iki krallık arasında süregelen bir rekabet ve üstünlük duygusu yıllarca pek çok savaşcı ejderha ve kayratının katledilmesine yol açmıştı. Ta ki bu üstünlük savaşına dur diyebilecek "Denge Ejderhaları" uyanana dek. Kehanet gerçekleşiyordu. Bu iki siyah ve beyaz ejderha tüm savaşı durdurmuşlardı. Sonuç olarak tüm ejderhaların ataları onlardı. Bu iki ejderhadan beyaz olanın adı "Valyrian" ve siyah olanının adı "Aegon" idi. Valyrian, Beyaz Ejderha Krallığı'nı temsil edip oradaki yıkıma bir son verirken; Aegon'sa Siyah Ejderha Krallıgı'nı temsil ederek oradaki yıkımı durdurmuştu. Yıllar önce de aynı şeyler olmuştu. Tarih tekrar ederken bu krallıklar iki şeye odaklanmıştı: biri kehanet digeri ise bu iki ejderhanın kayratlarını bulup onları ne pahasına olursa olsun derin bir uykuya göndermekti. Ya da bu görünen gerçekti. Belki de çok daha fazlası vardı... *** Evet, evet baya sıkıcı bir tanıtım olabilir ama hikayeye birkaç bölümlük bir şans ver bence ;) #Bilim kurgu 2 (21.05.2020) #fantastik 1 (26.05.2020) #ejderha 1 🌙Kapak tasarımı; @ebrar-ky

Konuşmanın vakti gelmişti demek. Gerçeklerle yüzleşmek... Yerimden kalkıp onu duvarın köşesine doğru sıkıştırdım. Benden korkan gözleri, titreyen bacakları, karşımda ufacık kalan bedeni... "Sana üç şey söyleyeceğim. Bu üç şeyi asla unutmayacaksın! Beni iyi dinle." Sesim kararlı çıkmıştı. "Birincisi; az önce yaşadığımız o saçma sapan anları unutacaksın! Anlık bir şeydi. Kafana takmayacaksın." "İkincisi; bana rüyanda gördüğün şeyleri anlatacaksın! gördüklerini açıklayacaksın!" "Ve üçüncüsü de; BİR DAHA ASLA VE ASLA KARŞIMA ÇIKMAYACAKSIN!!!"

Quarsilta takvimlerime göre bundan yaklaşık beş milyon asır önceydi.Henüz bir sürü ruh ,beden ve irade sahibi olmak için sırada bekliyordu. 18.000 alemden sadece birinde yaşayabilecekti ruh sahipleri .Tek hakları vardı ve başka alemlerin varlığından haberleri olmayacaktı. Ruhlar aleminden çıkmadan hafızaları silinecekti .Tabi bir istisna vardı: Quarsiltalıların alemi bütün kuralları yıkabilirdi çünkü bütün bu alemi korumak onların göreviydi ,onlar hiçbir şeyi unutmayacaklardı. Ben de oradaydım sıranın sonunda bekliyordum. Sıra bana geldiğinde kulağımı bir şeyler fısıldadılar: -Artık sen bir Quarsiltalısın. 18.000'ci alem olma onurunu tatmıştım.Ve bir yemin ettirilmiştim , bu alemde yaşayan liderler olarak geride kimseyi bırakmayacaktık...

Sırt çantamı aldım. Artık bu evden taşınmam gerekiyordu. Ailemi çok özledim. Annem, babam ve Ablam..... On aydır hiç birini görmüyordum. Gerçi bu benim tercihimdi. Yapmak zorunda olduğum bir tercih..... Ailemden Annem ve Ablam büyücülerdi. Babam ise Kurt Adam. Hani böyle dizilerde olur ya aynı onun gibi. Böyle bir durumda benimde ya büyücü yada kurt olmam gerekiyordu ama tam olarak öyle değildim. Bizim dünyamızda ikisini birden olamıyordunuz. Ya kurt ya Vampir ya Mutant Yada Büyücü olabilirdiniz. Bazen olduğunuz şeyden ekstra olarak özel gücünüz olabiliyordu. Yada nadirde olsa bazen gücünüz olması gerekenden az olup zamanla kaybolabiliyordu. Mesela Büyücüysen yaptığın sihirler, Büyüler güçlü olmuyordu ve zamanla normal bir insan gibi oluyordunuz. Bizim özel olarak gittiğimiz okulumuz vardı. Ilkokul ortaokul lise ve üniversite. Bu okullara gitmek zorunluydu. Hem normal insanların derslerini görürdük hemde kendi insanlarımızın geçmişini öğrenip kendimizi güçlendirirdik. Ben ortaokula kadar bu okula gittim. Sonra aileme normal insanların yaşadığı okula gitmek istiyorum demiştim. Çünkü okuldakiler benimle dalga geçiyorlardı. O zamanlar ne olduğumu bilmiyorduk. Ne büyü güçlerim vardı nede bir kurta dönüşüyordum. Benimde güçlerimin geçici olduğunu kabullenmiştim. Hemde o yaşta. Ablam normal okuluna devam ederken bende insanların yaşadığı yerde yaşayıp onların okuluna gidiyordum. Hafta sonları Ablamı ziyarete giderdik. Sonra ne mi oldu Okuyarak Öğrenin.....