[tamamlandı] Beni bırakmayacağına söz verdin Gel ve sözünü tut' - Yayım Tarihi: 29.04.2020 Bitiş: 10.05.2020 - #unutamama 1. [230620] #özlemek 13. [270820] #ölmek 12. [260820]

texting | tamamlandı 053*: kaybolmuş bir kadının mektuplarıydı onlar 053*: o kadar kayboldum ki 053*: artık sen bile bulamazsın beni - 05.05.2020

Umut yoktu, sevdiğim. Bu hikâyede kendini feda eden karakter bendim; ruhen de, bedenen de. Umut yoktu; hislerim için de, yaşamam için de. 0531...: Sen... 0531...: Sen benim kimseyle paylaşamadığım, kalbimin kırık bir yerinde sakladığım şarkısın. 0531...: Seni kalbimin kırık yerindeki o şarkının sözleri gibi seviyorum. 'Denedim defalarca sana anlatmaya, Susturdun beni de, küstürdün hayata...' Texting, 8 Temmuz 2018.

Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.

acıyı anımsamak için anıya gerek yokmuş bak, adın yetiyor ❦ tanıdığım en güzel kadına

Sevgilim, bu gece meftunu olduğum sana. Bu geceler hep sana. Featured by Wattpad, Community Curator List.

benim gerçek olma ihtimalim, o buluta değebilmem ile eşdeğer

ve sonra; tanrı olmaya karar verdim. çünkü kaldırımdaki beyaz saçlı o çocuk, tanrıya çok güzel dua ediyordu. ancillulaa [2018] ✓

"Lal bir gece, Sabahsız bir pençenin içinde, Bir oluvermişiz."

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."