Ay'dan daha beyaz, Güneş'ten parlak hanımefendi; Yemin olsun ki doğduğum aileden hiç pişman olmadım. Her türlü zorluğa, acıya, kedere rağmen. Ta ki bugüne kadar... Size layık olmadığımı anlayana dek. Cürretimi bağışlayın. Ancak bu zavallı kulun kalbi gözlerinizin içinde atmaktadır efendim. Teninizi toprak, gözyaşınızı yağmur bilirim artık. Elbette ki ne haddime. Ben sadece acısına derman bulmak için haykıran aciz bir insanım. Acım dilimin kemiğini kırmış, kendini bilmez laflar ediyorum. Ancak isyanım size değil, kalbime. Her sessiz vakitte sorarım ona : Ey deli gönül; Dostumu düşmanımdan esirgemek isterken beni de mi attın cehennem ateşine?

TAMAMLANDI ✅ Buburçakdeğil : Seni görmeyince güneş açıyor Buburçakdeğil : Çöl sıcağı gibi oluyor her yer kavruluyorum Buburçakdeğil : İnsanın bitkin düşüp ölesi geliyor Buburçakdeğil : Sonra mesai bitiyor Buburçakdeğil : Eve geldiğini görüyorum Buburçakdeğil : Yağmurda açan çiçekler gibi bir can geliyor bana yaaaa :) Buburçakdeğil : Naber kuşum Ayazkarvas : Karakolda bile bu kadar orijinal deli yok ya Ayazkarvas : Nasıl bir şeye çattım bilmiyorum ki

TAMAMLANDI ✅ Akın: Evinizin bahçesindeki ağaca çıkmış olabilirim Akın: Ve sen o sırada banyodan yeni çıkmış, bilgisayardaki şarkıyı dinleyip üzerindeki iki küçük çamaşırla dans ediyor olabilirsin Çakır: NE? Akın: Açık söyliyim o fotoğrafta bacaklarını shopladığını düşünmüştüm. Akın: Yanımda olsaydın kolumu beline sarar yanağımı yanağına yaslar kulağına tüm terbiyesiz düşüncelerimi fısıldardım Akın: Nefesin hızlanır ve sana anlattıklarımın tattırdığı hissin etkisiyle benimkilere göre oldukça küçük ellerinle omuzlarımı sıkardın Akın: Tanrım Çakır, bir şarap ancak bu kadar sarhoş edebilir kızım Akın: Çok güzelsin Akın: Tahmin edemeyeceğim kadar güzel

Elleri, duvara yaslanan kadının iki yanında durdu. Çenesi başının birkaç santim üzerinde duruyordu. Şekerli şampuanın kokusunu uzun zaman sonra ilk defa bu kadar yakından ve sindirerek içine çekiyordu. İkisi de kalbinin deli gibi attığını hissediyordu. Başını yavaşça eğip hemen altındaki kadına baktı. Bu sırada Mehir de onu görmek için başını kaldırmıştı. Dudakları kadının alnına yakınken onun koyu yeşil gözlerine baktı Teoman. Bu renk dünya üzerinde bir tek ona yakışıyordu. "Neden bu kadar güzelsin acaba?" Boğuk sesiyle sorduğunda bu gerçek bir soru değildi ama içtendi. Mehir kaşlarını çatıp anın büyüsüne kapılmamaya çalıştı. "Sen cidden sarhoşsun." "Yalnızca sarhoşlara böyle görünüyorsan tanıştığımızdan beri ayılamıyorum demektir." Duvardaki elini Mehir'in yanağına koydu. Burunları birbirine değecek kadar yaklaştığında ikisi de mayışmış gibiydi. Gözleri yarı kapalıydı. "Hep bu kadar yakın olduğumuzu düşünüyorum." - - - - - "Bittiğini düşündüğün her şey yeniden başlar. Çünkü evrenin yasası bu. Hiçbir şey vardan yok edilemez. Tıpkı anıların gibi..." - - - - -