*Yeni bir şehre taşınan ve hayatının aşkını bulan genç kızın sevdiği adamın ailesinin bile genç adamdan sakladığı gerçekleri ortaya çıkarmasıyla geri dönüşü olmayan bi vedanın da kapısı çalınmış olacak* Her gerçekte bir kayıp her kayıpta bir ceset saklı ❕

Uyarı: Bu kitap 18 yaşından büyük okuyucular için uygundur. *** Onun kafasına sıkacaktım. Bitecekti her şey. Sonrasında kimsenin beni öldürmeyeceğini de söylemişti. Onu öldürmemek için hiçbir nedenim yoktu. Öyle sandım... Öyleymiş gibi yapmaya çalıştım. Sonra birden ona "Beni seviyor musun?" diye sordum. Dudaklarımdan kopan soru başta onu şaşırttı, dağılan şaşkınlığının akabinde sıkıntıyla iç çekti. "Zorlaştırma Tutku. Buna vereceğim cevap işini kolaylaştırmayacak." Silahı avucum içinde sıkarken taviz göstermedim. Tekrar sordum. "Reha, beni seviyor musun?" Birkaç saniye sessizce gözlerime baktı. Orada ne aradı ne buldu bilmiyorum. Ölümü kabullendiği gibi bu sorunun cevabını da kabullendi. "Evet." Ateş ettim. Evet der demez, namludan çıkan mermi onu buldu. Omzuna aldığı yarayla yalpalanarak geriledi. Bembeyaz kesilen parmak boğumlarım, siyah demirle tezattı. Bir zamanlar bende böyle şeylerle tezat düşecek bir kadındım. Susmadım, silahımı da indirmedim. Yine sordum. "Beni seviyor musun?" Aldığı derin nefesin ardından bağırdı. "Evet!" sesi gürleyen gök gibiydi, kulaklarımda yankılanırken beni korkutuyordu. Nefes nefese kanayan yarasına bakarken sakinleşebilmem imkansızdı. Bu defa silahın hedefini bilerek ıskalayıp yeniden ateş ettim çünkü ona ateş etseydim, ölümcül bir yara alacaktı. Amacım neydi? Silah zoruyla ona beni sevmediğini söylettirmek mi? Ne kadar dayanabileceğini ölçmek? Beni sevdiğinden mi öldüremiyordum onu? Hâlâ neyi bekliyordum kafasına bir kurşun sıkmak için? Reha'nın yüzündeki ifade sabrının taşmak üzere olduğunu sinyallerini veriyordu. "Eğer beni öldürmeyeceksen indir o silahı!" 🖤🗝️ Karanlığın Aç Çocukları Serisi; Akılbaz (1.kitap) ve Canbaz (2.kitap) olmak üzere iki kitaplık bir seri ve bütün bölümleri burada tamamlandı.

Cennetteki ırmağı kirleten her kötülüğe... "Vicdan, varlığında tedirgin ederken yokluğunda ağır gelirdi. En savunmasız anınızda içinizde yükselip tüm bedeninizi ele geçirirdi. Çaresizce geçmişe dönüp vicdanınızı sızlatan anı yok etmek isteseniz de asla oradan ayrılmaz daha da acımasızlaşırdı. Her şeyin yoluna girdiğini düşündüğünüz o küçük anlarda bile bir şekilde ortaya çıkıp nefesinizi keserdi. Elinizden hiçbir şey gelmezken acının azalması için her şeyi göze alabileceğinizi bilirdiniz."

"Umarım bir gün yüzün yüzümde uyanmak mümkün olur , yoksa bu dünya yaşanacak gibi değil." BERCESTE 09.07.20 Yetişkin içerik barındırmaktadır.

Pes edersen kaybedersin.Kaybedersen yenilirsin.Yaşadığın acılara göğüs gere gere yeniden doğarsın.Hatalarla ulaşılan tecrübeler sizi asla eskisi gibi yapmaz. Hayatın gerçeğini öğrenirken acıdan sökülen yüreğinizin yangınına su serpmeye çalıştıkça alevlendirirsiniz.Bir türlü geçmeyecek dediğiniz anda geçebileceğini öğreneceksiniz. Yaşadığı acılara dayanamayacağını düşünen bir kızın hikayesini okuyacağız.Umutsuzlukla nefes almayı bırakmış ama yaşamaya devam eden bir kız. Sizleri okumaya davet ediyor.

TAMAMLANDI. Cameron Dallas #1 Genç Kurgu #24 ''Ulan deli gibi kıskanıyorum seni!Sana her dokunanı,sana her bakanı,seninle her konuşanı deli gibi öldürmek istiyorum lan!Senin benden başkasına gülmene deli oluyorum!Sen benimsin lan sadece benim!''dedi kükreyerek öylece kalakalmıştım.Hızlıca yanıma geldi ve belimden tutup beni sertçe kendine çekti. ''Bu beli sadece ben tutabilirim..''derken yüzünü daha da fazla bana yaklaştırdı.Dudakları dudaklarımı bulduğunda sertçe beni öpmeye başladı. ''Bu dudakları sadece ben öpebilirim..''dedi geri çekilerek. ''Çünkü sen benimsin.''dedi anlını anlıma yaslayıp.Sanırım şuan mutluluktan öleceğim!