-Tamamlandı- Bilinmeyen Numara: Buna inanmıyorum Bilinmeyen Numara: Aşkı hissedemeyen biri nefretide hissedemez Bilinmeyen Numara: Sen, etrafını nefretle izleyen sen. Bilinmeyen Numara: Nefretten haberdar olup diğer tüm güzel duygulardan nasıl bihaber olabilirsin? Bilinmeyen Numara: Buna inanmıyorum Bilinmeyen Numara: Son bir şey daha Bilinmeyen Numara: Bana nefretin ne olduğunu öğrettiğin için sana teşekkür ederim Bilinmeyen Numara: Senden nefret ediyorum Kuzey Alacalı Bilinmeyen Numara: Esenlikler dilerim

(Kitap olacağı icin sadece bir kısmı buradadır) "Koruma şirketinize söyleyin, ben kadın koruma istemiyorum." Dedi birden. Dişlerimi sıktım. Demek bu yüzden öyle demişti Patron. "Koruma şirketimiz beni gönderdi, beğenseniz de beğenmeseniz de ben koruyacağım sizi" dediğimde soğukça güldü. "Seni kim koruyacak" dediğinde başımın arkasına silahı dayadı iri adam. Mert Bey 'e bakmaya başladım. Yüzünde sebepsiz bir gülümseme vardı. Gözlüğümü çıkarttım. Sanırım bu testti. Bende Patronumun yüzünü kara çıkartmayacaktım. "Seni kim koruyacak dedim" "Kendimi değil, sizi korumaya geldim. Silah size değil bana doğrultuldu" dediğimde gülümsemesi yayıldı yüzünde. "Taner, bana doğrult silahı" der demez silah ona doğru dönecekken tekme atıp bileğine silahı düşürdüm. Elini alıp kıvırdım, arkasına verince acıdan kıvranmaya başladı. Boyunu küçültmek için dizlerinin iç kısmına vurdum yere diz çöktü. Başımı kaldırıp Mert Bey 'e baktım. Başını salladı olumlu anlamda. "Hoş geldin, Nisan" dedi gülerek. (Kitap olacağı icin sadece bir kısmı buradadır)

Dengesiz bir şahsiyete katlanmak...

-Yarım kalmış bir hikâyedir. Bunu bilip ona göre başlamanızı tavsiye ederim. "Belime dolanmış kolları hareket ettirmemeye çalışarak tek hareketle döndüm usulca. Kalbimin kanatları gösterişli bir şekilde çırpındı. Güzel yüzü tam karşımdaydı işte şimdi. Altı yıldır hiç bıkmadan izlediğim, bedensel olarak asla yaklaşmaya cesaret edemediğim.. En acısı da gözlerinin rengini bile bilemediğim adam şimdi yanımda alıyordu en derin nefeslerini. Gece mavileri yanımda kapanmıştı sakince. Oysa ki şimdi gözlerinin içinde dönen her tonu, ara sıra arasına serpiştirdiği siyahları en iyi ben biliyordum. Onun kirpiklerini bile tek tek sayacaktım ben hayatımdaki en büyük uğraş buymuş gibi."

"Kızım salak mısın sen? Aşığım lan ben sana." Gözyaşları içinde kalan ela gözlerini açarak bana şaşkınca bakarken, en son söylediği cümleye dayanarak umutlarım artıyordu. O da beni seviyor olamazdı, değil mi? "Ge-gerçekten mi ?" Heyecanlı sesiyle konuşurken, ben de ondan farksızdım. "Gerçekten." dediğimde tam ona doğru eğilecektim ki, benden önce davranıp uzanarak dudaklarını dudaklarıma hafifçe bastırdı. Kalbim yerinden çıkacak gibi olurken, kollarımı sırtına sararak mümkünmüş gibi daha da bastırdım onu kendime, o da kollarını boynuma sardı. Dudaklarımız birbirine daha da sıkı kenetlenirken, aklımda tek bir şey vardı. Ben bu kıza ölümüne aşıktım. &

Yetişkin içerik. ~~~~~~~~~~ Sen misin ruhuma neşter saplarken, Kanamaması için yarayı çiçekle kaplayan?.. ~~~~~~~~~~ Mükemmel olmasa da mutlu bir yaşamı vardı küçük kadının. Fakat bir kaza ile her şey tersine döndü. Kendini bir anda hiç bilmediği bir hikayenin içinde buldu. Ve bu yolda sevdiklerini tek tek kaybetti. Bir yemin etti küçük kadın. Şerefi ve namusu üzerine, canı üzerine edilen bir yemindi bu yemin. İntikam barındıran bir yemindi. Kan akacak bir yemindi. Peki bu hikayede küçük kadın, kimi kahramanı olarak seçicek? Yoksa kahraman kendisi mi olucak? ~~~~~~~ Küfür,şiddet ve benzeri sahneler bulunur. Rahatsız olacaklar okumasın. Kapak tasarımı için @Youahaklıdır a teşekkür ederim

•| Bayan Bakıcı 2 |• ... Aşık ve kıskanç bir eş... Levlâ Eşini kaybetmekten korkan koca... Can Yersiz, patavatsız konuşan kardeş... Cem Ve işini seven, kovulmak istemeyen bir asistan... *** Can'ın geçirdiği kazadan kim sorumlu peki? Boşboğazlık edip, sonuçlarını tahmin etmeyen, Cem mi? İşinden kovulmak istemeyen ve bunun için yanlış bir yola başvuran, asistan mı? Yoksa orada durup kocasını dinlemeden giden Levlâ mı?... *** Can'ın annesi bu kazadan Levlâ'yı sorumlu tutup onun üstüne giderse... Ve Masal'ı da vermeyip Levlâ'yı evden göndermek isterse... Levlâ hem kocasını hem de kızını kaybetmeyi göze alamayıp Masal ile birlikte kaçarsa... Peki ilk aşkı, sonsuz sevgisi olan kocası? *** Çaresiz ve kimsesiz hissettiği bir anda karşısına çıkan eski bir tanıdık... Ona yardım elini uzatarak hem Levlâ'ya hem de Masal'a evini açarsa... Sonra aklına yatkın olacak bir kaç cümle ve birazda cesaret eklerse... Levlâ bir başkasının kimliğine bürünüp kocasına tekrardan bakıcılık yaparsa... *** İşler bu defa daha fazla karışıyor! Bir çok işi tek başına göğüslemek zorunda kaldığı yetmezmiş gibi birde onu duyup duymadığından emin bile olamadığı kocasını hayata yeniden döndürmeye çalışıyor! Üstelik daha minik bir kızı var! Peki haberi bile olmadığı bir minik mucizesi daha varsa...? Ya yine yalnızca dokuz ayı varsa... *** Not: Bol miktarda şarkı ve az miktarda küfür gibi argo kelimeler içermektedir... *** Başlangıç Tarihi: 4 Mayıs 2017

.Bir gece kadar karanlık olan adam ve geceyi takip eden ay misali kadının hikayesi 🌙 . Yıllarca takip ettiğiniz ve sizden hiç haberdar olmayan bir adam için ölmeyi göze alır mısınız ? ve bu adam sizin hayatınızın kötü tesadüflere gebe olmanızın sebebiyse... "Bak" dedi bana sadece kolumdan tutarak "Bak görüyor musun ? Her yer kapkaranlık dipsiz bir kuyu kadar belirsiz. Işte bende bir gece kadar karanlığım. Uzak dur benden . Eğer uzak durmazsan sende o karanlığın içinde kalırsın. " Gözlerimden akan yaşa engel olamadım ve ayı işaret ederek: "Gece ne kadar karanlık olursa olsun ay onu takip ettiği ve kaybolmadığı sürece bende kaybolmayacağım." ve sonra kulağına fısıldadım: " öleceğimi de bilsem " Bu kitapta yer alan tüm yazılar ve sözler yazardan izin alınmaksızın değiştirilemez, çoğaltılamaz, yayımlanamaz, dağıtılamaz, umuma iletilemez, başka bir lisana çevrilemez. Fark edileceği takdirde yasal işlem başlatılacaktır.!

•| Bayan Bakıcı 1 |• ... Biri somurtkan suratıyla, gülmek için gerilmeyen dudaklarıyla ve en önemlisi iyileşmeyen gözleri, bacaklarıyla yaşadıklarından dolayı geldiği durumdan kurtulmak istemeyen bir inatçı... Diğeri ise her daim gülümseyen yüzüyle, ağlamayan gözleriyle, deli dolu hayatıyla ve en önemlisi hayatını belirlediği hedeflere göre yaşayan ve başarmadan vazgeçmeyen bi diğer inatçı... Levlâ ve Can ikisi birbirinden deli ikisi birbirinden inatçı. Can gülmemek, yürümemek ve görmemek için inat ederken, Levlâ da okulu bitene kadar yani dokuz ayda onu iyileştirmek için inat ediyor. Bakalım bu iki inatçının hangisinin inadı diğerine boyun eğecek... Not: Bol miktarda şarkı ve az miktarda küfür gibi argo kelimeler içermektedir... Başlangıç Tarihi: 25 Ekim 2016

Hayatim boyunca herkes bana deli dedi. Bir sey ne kadar sık dile getirilirse o olurmuş derler. Olur muydu? Olurdu biliyordum. Adim asel.... alkolik bir baba faise bir anne ozurlu bir kardeş ve yillarca turkiyede ki tum yetistirme yurtlarini gezen ben. Ve beş yasimdan beri deli etiketinin uzerime yapişmasina neden olan gölgem... Insan kndi golgesinden kaçabilir mi? Hele ki golgesi 1.90 boyunda esmer yakisikli guclu ve dunyali olmayan bir adamsa. Kacabilir mi Deneyip gormeye ne dersiniz....