Bir infaz timi düşünün. Üyleri dahil bulunduğu örgütün bir parçası olduğundan habersiz hayatına devam etmektedir. Ünlü bilim adamı Kerem Tuna ve yeraltı örgütü çetelerin başı Kılış Arvas'ın oluşturduğu infaz timinin ilk iki üyesi kendi çocuklarıdır. Deneylerini kendi öz çocukları üzerinde gerçekleştirerek oluşturdukları tim, kendi öz çocukları tarafından yok olma mücadelesine girecektir. Ateş Arvas, tim lideri. Kılıç Arvas'ın oğlu. Gündüzleri bilgisayar mühendisi olarak devam ettiği hayatına geceleri bir örgütün baş suikastçı olarak sürdürmektedir. Nefes Tuna, Babası Kerem Tuna'ın gözüne girebilmek için doktor olmaya çalışırken aslında babasının deneylerinin kurbanıdır. Onlar iki yabancıyken geceleri birbirlerinin silah arkadaşıdır. Taki bir gün görev başında esir tutulup aynı sabaha gözlerini açtıklarında, kendilerinin dahi bilmediği bir cehennemin kapısını aralayacaklardır.

"Burada hayat kurtaramazsın. Burada herkes zaten ölü." "Umut olduğu sürece hayat devam eder." Kaşları alaycı bir ifadeyle havaya kalktı. "Umut." Dedi komik bir şey söylemişim gibi. "Hiçbir şeyi kalmayanların son tutanağıdır." Doğruydu. Elimdeki son şey umuttu. "Senin de elinde hiçbir şey kalmamış doktor hanım." Dedi, beynimin içindeki ses onun dudaklarından dökülüyordu. "Senin gibi mi asker." Dedim acımı örtbas etmek için alaycı bir ifade takınırken. "Bilmem." Dedi tok bir sesle. "Ben birileri yaşasın diye ölmeyi kabul eden tarafım. Benim umudumda hayatımda bir mezar taşı değerinde."

"Bir cesede baktığının farkındasın değil mi?" Acı sesimden dökülürken elimdeki silah kolumun titremesiyle düşecek gibi olduğunda, ruhumun iskeleti kalbime sıkı sıkı sarıldı. Silah gürültüyle parmaklarımın arsından kayarken dizlerim şiddetli bir deprem gibi zangırdadı ve bir adım geriye düştüğümde, içimdeki depremden arda kalan o yıkık bina gibi baktım ona. Beni tutmak için uzanmak istediğinde elimi kaldırarak başımı iki yana salladım. "Ben seni öldüremem ki, Ben senin gibi katil değilim ki." Avuç içlerimi yüzüme bastırdım. Ayaklarıma bulaşan kan başımı iyece döndürdüğünde zifiri karanlık onun göz bebeklerinin içinde derinleşti. Kimse Canı Yanmadan, Can Yakmazdı. Baş Belası Bölüm 1: Zifiri

Bir cennetti düşünü kurduğum, Bir cehenneme verildiğimde. Düğün gecesi vurulan kocamın yerine kardeşine verildiğimde başladı benim kıyametim. Boran Safir, cennetime cehennem gibi sarıldı.