Kenan," Burdan kaçamazsın..! Buna asla izin vermem sen benimsin anla bunu... Saklandığım yerden nefes dahi almadan bekledim çünkü o benim nefes alışlarımı bile biliyordu.... Kenan hasta bir adamdı, bağımlıyıdı.. Ve bu hastalık ne yazık ki bendim... Geç kaldın sen gelene kadar ben öldüm içimde ki masum Sare öldü. Keşke... Keşke bana çabuk gelseydin Gömüş gözlerinde kaybolduğum adam. Kenan beni öldürmeden bana sahip olmadan gelseydin. Senin karanlığını ona tercih ederdim... Duymadın beni... Sessiz çığlıklarımı duymadın Barlas Demiray

"Sen benimsin" dedi yüzüme bakarak. "Hayır ben senin değilim!" diye direttim. "Farkında mısın Masal on dakika sonra nikah masasına oturacağız. Seni hiç bir güç elimden almaz!" Güçlü, yakışklı bir mafya babası aşık olursa neler olur? Dünyayı onun için yakmaya hazır mı? Zorla evlendiği kız onu sevecek mi? Yoksa kız kendi sevdasının peşinden mi gidecek? Bütün bunların cevabı bu kitapta

Kolumdan birisinin tutup arkaya doğru cevirmesiyle neredeyse dusucektim ama beni kim cevirdiyse onun göğsünden tutunmustum.kim olduğuna bakınca gözlerim hayretle açıldı. O hala rengini cozemedigim bi çift göz tam gözlerimin içine bakiyodu. "Bırakır misiniz? " Dedim sesim haddinden fazla titrek ve masum çıkmıştı . Aferin sana ece güçlü gozukmen gerekirken tam bir korkak gibi duruyorsun şuanda. Boranin dudaginin kenarı tehlikeli bi şekilde kivrildi. Ve buda benim daha fazla korkmamı sagladı. Ama asıl beni korkutan gözlerinde sertlik ve sogukluk... "Neden" dedi yüzüme çarpan nefesinden anladigim kadariyla o da en az benim kadar sarhoş tu. "Gidicem çünkü bırakır misiniz?" kolumu kurtarmak için çırpıniyodum ama onun gücü Karşısında hiçbir etkisi olmuyodu. LANET OLASICA BI GÜCÜ VARDI.. "Gidicez güzelim merak etme" Dedi ve gözleri bi anda gözlerimden boynuma doğru kaydi. Basını biraz daha eğip kulağıma doğru nefesini ufledi. Kokumu Derince içine çekip omuz ve boyun arama bi öpücük kondurdu yine Kokumu içine çekti bir öpücük daha kondurdu. Bu yaptığına artık daha fazla dayanamayıp daha çok çırpınmaya başladım. Yüzümdeki ıslaklıkla agladıgımı anlamıştım. "Lütfen bırak yalvaririm lutfen" Diyip yalvarmaya başlamıştım ama o beni hiç duymadan işine devam ediyodu boyun arama kondurdugu öpücükleri sertleşmiş ve boynumu ıstırıp küçük bir çocugun topitopu emmesi gibi emiyodu. Bundan zevk aldıgınıda hırıltılı nefes alış verişinden anlıyodum. "Kokun beni baştan çıkarıyo" Diyip itirafta bulundu. elimi bulundugum kokteyl masasının üstüne getirip çantamı aramaya başladım ama elime geçen cam olan birşeyi iyice kavrayıp elime değen şeyi aldım bi viski sisesiydi . Hemen elimle iyice kavrayip boranin kafasına geçirdim. Bora başının acısıyla ve saskinlikla bi iki adım geriledi bende fırsattan

Beni sevebilir miydi gerçekten? Böylesi kötü bir adam, sevgi nedir bilir miydi? ▪▪▪ ID1826RG

"Kapımın önünden başka bayılacak yer bulamadın mı?" "Sen ne kadar kaba bir adamsın ya? Sanki ben seçtim bayılacağım yeri! Hatta inanır mısın? Kapının önünden geçerken dedim ki burası bayılmak için çok uygun bir yer. Burada bayılırsam dağdan inen bir takım elbiseli ayı gelir ve beni kurtarır! O ayı da sen oldun!" "Sen benimle dalga mı geçiyorsun? Bana ayı mı dedin sen?" "Ben sana takım elbiseli ayı dedim. Sadece niye bir kısmını alındın ki?" * "Bu yazı da ne?" "Dikkat! Mafya var!" "Hadi ya! İyi ki okudun! Benim okuma yazmam yoktu zaten" "Sen kültürsüz bir mafya mısın? Hiç yakıştıramadım! Çok ayıp! İstersen öğretebilirim!" "Hay Allah'ım sen bana sabır ver! Sülük gibi yapıştın bir de gitmiyorsun ya! Ben sana ne yazıyor demedim! Niye arabamın camındaydı bu?" "Hani bebek olan arabalara yazıyorlar ya 'dikkat! Bebek var!' ben de düşündüm ve dedim ki mafya olan arabaya 'dikkat! Mafya var' yazmak gerekir? Kötü mü düşünmüşüm?"

Büyük Aşklar Kavgayla Başlar... 💜

Karanlık sokaklarda geçen yalnızlığın öyküsü... Aşk ile aydınlanabilir mi? Bir tarafta hiç sevilmeyen hayatı boyunca teyzesi tarafından hep dayak yiyen ürkek bir kız. Diğer tarafta ise büyük bir iş adamı, karanlığın sahibi mafyaların en tehlikelisi...

Delirmiş gibi bağırıyordu, herkezin onu duyduğuna emin olmaya çalışırcasına tekrar ve tekrar bağırıyordu. BANA AİT! Bana anladınız mı lan!? Bana ait! BU KIZ BANA AİT!!!

"Buraya gel Maral!" "Bana emir veremezsin" dedim sakin bir şekilde. "Şu kapıdan çıkarsan o çok sevdiğin adamı yok ederim! Ardından Kardeşim in yanında sende yerini alırsın!" "Sen bana karşı olan aşkını öldüremezken beni kendi ölümümle tehdit etmen boş bir cümleden ibaret. Elinden geleni ardına koyma. Senden korkmuyorum. Hiçbir zaman da korkmadım."

Şu an tam olarak neredesiniz? Yirmi numaralı otobüsün üçüncü koltuğunda mı? Evde, okulda ya da iş yerindesiniz. Kısa bir mola verdiniz ve pencere kenarında bir fincan kahve içiyorsunuz. Belki de bir arkadaşınızla buluşmak için yola çıktınız. Ne kadar da sıradan bir gün, değil mi? Her şey son derece normal! Hiç düşündünüz mü ya her şey bir anda altüst olursa? Örneğin buluşmak üzere yola çıktığınız arkadaşınızın sizinle ilgili gizli bir planı varsa! Ya da bindiğiniz o otobüsün en arka koltuğunda, sizi hayatınızın dönüm noktasına götürecek olan kişi oturuyorsa! Siz her şey akışında gidiyor zannederken ya kaderiniz üstünüze yağacak buz kırağı için en uygun şartları hazırlıyorsa... Bütün bunlar bir yana, peki ya hayatınızın altı, üstünden çok daha güzelse! Baran Demiroğlu: Sıradan bir gün yaşadığını zannederken kendini cayır cayır yanan bir evin önünde buldu. Alevlerin arasında canının parçaları vardı ama o hiçbir şey hatırlamıyordu. Üstelik önünde de bir benzin bidonu vardı. Hayatı bir anda altüst oldu... Bahar Saygın: İstanbul'un en başarılı adli psikiyatrının kliniğinde staja başladığında her şey son derece normaldi. Ama bir gün kliniğe ailesini diri diri yakmakla suçlanan bir hasta getirildi. Hayatı bir anda altüst oldu... & "Ruhuna ben bulaştım. Artık kurtulamazsın..." Yayınlanma tarihi 10 Nisan 2019