Hepimiz patatesler aleminde yaşıyoruz.

'Yardımcı olmamı istermisiniz?' Yumuşak ve güzel bir erkek sesi. İrkildim, arkamı döndüm,yakışıklı ve pürüzsüz bir suratı olan yapılı bir genç adam, sanırım buranın görevlisiydi. Yalnız gözleri biraz farklıydı. 'Korkuttuğum için üzgünüm,sadece yardımcı olmak istemiştim' Tebessüm etti.Bende gülümsedim. 'Sorun değil bayım, şey bu fanus niye boş' 'Sende diğerleri gibi beni deli zannetmiyceksen anlatırım' 'Tabii lütfen anlatın' '2 ay önce nöbet sırası bendeydi.Buralardan garip bir ses duydum ve koşarak buraya geldim fanus kırılmıştı, bebek içinde yoktu.Çok korkmuştum o bebek lanetliydi sonuçta ve güçlü. Dış kapıdan sesler geldi, hemen oraya koştum. Silahımı hazırladım. Onun ölümsüz olduğunu biliyordum. Ama yinede kendimi güvende hissetmek istedim, yani sadece kendimi tatmin etmek için. Yavaş ve tamkinli adımlarla yürüdüm. Karşımda güzel bir genç kız ve elindede bebek. Ona bebeği bırakmasını söyledim. Bebeği kulağına yaklaştırdı, bir fısıltı duydum, ama kızın dudağı bile oynamamıştı. Bebekten geldiğine yemin edebilirim.'