1. Μην αφαιρείς ζωή, είναι ιερό το αίμα 2. Μην προδώσεις τον έρωτα, είναι φλόγα αγνή 3. Μην απλώσεις χέρι ξένο, είναι πικρό το κέρδος 4. Μη σπείρεις ψέμα, η αλήθεια σε βλέπει 5. Τίμα τη ρίζα σου, πατέρα και μητέρα 6. Μην αφήσεις τη ζήλια, να φθείρει την ψυχή 7. Μη φυλάς κακία, γίνεται δηλητήριο 8. Μην κρίνεις τον άλλον, ο καθρέφτης σε κοιτά 9. Μην ποθήσεις ξένα αγαθά, η καρδιά σου αρκεί 10. Μην ποθήσεις ξένη αγάπη, η δική σου σε περιμένει Don't copy ©2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Όταν η Άννα, μια φοιτήτρια που μόλις μετακόμισε στην πόλη, μπερδεύει την πόρτα του γείτονά της μετά από μια χαοτική μέρα, δεν φαντάζεται πως μόλις άνοιξε την πιο απρόβλεπτη σελίδα της ζωής της. Ο Άρης , ο γοητευτικός (αλλά αφόρητα εκνευριστικός) γείτονας, είναι ό,τι δεν θα ήθελε ποτέ: αλαζόνας, αυθάδης και... επικίνδυνα ελκυστικός. Από τη λάθος πόρτα ξεκινά μια μάχη πειραγμάτων, προσβολών και κρυφών βλέμματων. Γιατί καμιά φορά, ο δρόμος από το μίσος προς την αγάπη περνάει από το... διπλανό διαμέρισμα.

Δεν είναι πάντα οι κακές αποφάσεις που σε καταστρέφουν. Μερικές φορές αρκεί μονάχα να βάλει το χέρι του το σύμπαν το ίδιο... και ξαφνικά βρίσκεσαι παγιδευμένη στα μάτια του λάθος ανθρώπου. Ο Αχιλλέας δεν είναι απλά λάθος. Είναι η απόλυτη συνταγή καταστροφής: νεύρα, εγωισμός, πλούτη, και μια αλαζονεία που θες να σπάσεις στο ξύλο... ή να φιλήσεις μέχρι να ξεχάσεις το όνομά σου. Το χειρότερο; Ξέρει πολύ καλά την επίδραση που έχει. Και η Νεφέλη; Ένα κορίτσι που ξέρει τι δεν πρέπει να κάνει... αλλά το "δεν πρέπει" γίνεται επικίνδυνα δελεαστικό όταν μιλάμε για τον αδερφό της κολλητής της. Ένα φιλί μπορεί να ανατρέψει τα πάντα. Ένα βλέμμα μπορεί να την κάψει ολοκληρωτικά. Γιατί ο Αχιλλέας δεν είναι απλά ένας άντρας. Είναι ο πειρασμός προσωποποιημένος. Και η ερώτηση δεν είναι αν θα πέσει. Είναι πόσο θα αντέξει πριν καεί ολοκληρωτικά.

Επειδή έχει πλάκα Επειδή είναι εύκολο Επειδή δεν υπάρχουν συναισθήματα στη μέση. Επειδή δεν θα το μάθει και κανεις. Η Φαιδρα Πολίτη και ο Ιάκωβος Νικολαϊδης ήρθαν κοντά για όλους τους λάθος λόγους, και θα χωρίσουν για όλους τους σωστούς. Η συναντηση τους δεν εκρυβε κανενα συμπαντικο παραδοξο. Αντιθετως, θα την ελεγε κανεις σχεδον...προμελετημενη. Εκεινη χρειαζοταν συμβουλες, για το πως να προστατευσει νομικα τα εργα της, κι εκεινος ηταν δικηγορος με εξειδικευση στο εμπορικο δικαιο. Η αδελφη της και ο αδελφος του ζουσαν έναν από εκεινους τους ερωτες για τους οποιους γραφονταν βιβλια. Εκεινοι οι δυο...δεν θα το λεγα. Για αυτό και δε θα σου γραψω κεφαλαια ατελειωτα για την Φαιδρα και τον Ιακωβο. Κι αυτό, γιατί τα παντα συνεβησαν πολύ... πολύ πιο απλα. Και καπου εδώ, ενεκα της οικειοτητας που εχουμε, θα μου πεις πως δεν με πιστευεις. Και καλα κάνεις.

Αίμα λέρωνε την Γη της Δυναστείας. Τυραννούσε γενιές ολόκληρες αυτός ο ανολοκλήρωτος πόλεμος Εξουσίας. Στον τόπο της υποδούλωσης και της εξουσίας, θα έκαιγε συθέμελα τον καθένα με πυρ και λάβα. Κανείς δε θα έμενε ατιμώρητος. Η Ρέινα Κασσάνο, ορκίστηκε πως θα έπαιρνε εκδίκηση. Θα δικαίωνε κάθε γυναίκα και μαζί τους θα έπλεε στα λουτρά του αίματος. Αίμα και Φωτιά. Όταν έρχεται αντιμέτωπη με τον Κρίστιαν Αλκάρντο, συνειδητοποιεί πως η φωτιά τους είναι ικανή να καταστρέψει ολόκληρο τον κόσμο.

«Ντάρια δεν γίνεται να με φιλάς.»η φωνή του βγήκε περισσότερο βραχνή από όσο υπολόγιζε και είχε σχεδόν ανατριχιάσει. Τι στον διάολο; «Γιατί;»τα μάτια της γυάλιζαν στα δικά του, φαινόταν ικανοποιημένη. «Γιατί είπαμε ότι δεν έχουμε τέτοια σχέση. Δεν πρέπει να ξανά γίνει αυτό, εντάξει;» *** Ο Κωνσταντίνος Ιωάννου ήξερε πως ήταν η πιο απαιτητική υπόθεση που είχε αναλάβει ποτέ. Ο στόχος του ήταν να ξεσκεπάσει ένα κύκλωμα εμπορίου λευκής σαρκός και ήταν σίγουρος πως μπορούσε να δράσει καθαρά επαγγελματικά, όπως πάντα. Μέχρι να μπει στη ζωή του η Ντάρια, η κοπέλα που του δίνεται ως δώρο και θα τον κάνει να πάρει την υπόθεση πιο προσωπικά από κάθε άλλη φορά. Πρέπει να μείνει μακριά της αλλά ποτέ δεν ήταν άγιος και δε θα γινόταν σίγουρα μαζί της...

«Και ποια είναι η πρότασή σου;» «Συνεργασία Βολκόβ. Μια συνεργασία που δεν θα σπάσει εύκολα, θα είναι από τους δεσμούς που είναι ιεροί και δεν τους καταπατάς.» Ο Αρσένι τον κοίταξε περιμένοντας να συνεχίσει. «Θέλω να παντρευτώ την κόρη σου.» *** Ο Μαξιμιλιάν Ιωάννου έχει βαριά κληρονομιά να συνεχίσει στα χνάρια του πατέρα του και να αναλάβει τα ηνία της πιο διαβόητης μαφίας στη Ρωσία. Το να παντρευτεί μια πριγκίπισσα της μαφίας για να φτάσει πιο κοντά στον στόχο του είναι ένα αναγκαίο κακό που δεν τον αφορά. Όμως η Ελισαβέτα Βολκόβα δεν είναι η υπάκουη και πειθαρχημένη σύζυγος που φανταζόταν...

«Έχει αρχή μα όχι τέλος και τελειώνει ότι αρχίζει.» ΘΑΛΑΣΣΑ: "Και δηλαδή τι τύπος άντρα είσαι;" Το σαρδόνιο χαμόγελο που στόλισε τα χείλη του ήταν ότι χρειάστηκε για να κάνει την καρδιά της να χτυπήσει σαν τρελή. "Εκείνος που θα γαμαει το μυαλό σου, ενω κάνει έρωτα στην ψυχή σου. ", και ο δυόσμος μπλέχτηκε με το κεράσι. ΟΥΡΑΝΟΣ: "Σε περίπτωση που το ξεχνάς, είμαι η μούσα του Θανάτου καλέ μου.", τα μάτια της τον κεραυνοβολούσαν, ο ουρανός σκοτείνιαζε, "Αν εσύ είσαι η μούσα του Θανάτου mellilla...τότε εγώ είμαι ο ίδιος ο Θάνατος.", η θάλασσα σήκωσε τρικυμία, δεν υπήρχε πλέον διαφυγή... ΠΤΩΣΗ: "Αν δεν βρω τρόπο, τότε θα δημιουργήσω έναν.", η Ιθάκη ήταν που έδινε το ωραίο ταξίδι λοιπόν. "Η πληγή επουλώνεται, το σημάδι μένει.", και ίσως τελικά ο προορισμός να μην είχε τόσο μεγάλη σημασία. ΠΟΝΟΣ: "Μας αξίζει ένας λυτρωτικός επίλογος.", η φωνή της έσπαγε. "Εμείς γράφουμε τον επίλογο μας.", της απάντησε ξέπνοα. Μα γιατί δεν αισθάνονταν λυτρωμένοι; Τελικά, η θάλασσα και ο ουρανός αγγίζονται;

-sweetdevileyes- Ελλάδα , Αθήνα Η Αντιγόνη Γεωργίου ,μια 25χρονη απόφοιτη ψυχολογίας και ενεργή φεμινίστρια, θα χάσει για λίγο την ισορροπία της και το σκαμνί που την στηρίζει θα το τραβήξει ο 27χρονος Φοίβος Παπαναστασόπουλος με τις ακραίες και βαθιά ριζωμένες πατριαρχικές του αντιλήψεις. Μια γνωριμία που θα τους στοιχήσει τα πιστεύω τους. Η ένταση του μίσους ή θα τους κάψει ή θα τους ξεβράσει. Ο έρωτας είναι αναπόφευκτος μα ποτέ δεν ειναι αρκετός... Το μίσος ξεραίνεται αλλά τα συναισθήματα μαυρίζουν. •ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ

(2025 ΥΠΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗ) "Σε ελκύει το χάος; Ή το ελκύεις;", χάνονταν στο ατόφιο μαύρο των ματιών του. Το χάος σε μαγνητίζει, αλλά δεν είναι απλώς μια παθητική έλξη. Είναι μια φωτιά που καίει από μέσα, μια αδηφάγα ανάγκη να κατανοήσεις ό,τι είναι ακατανόητο, μόνο για να το μισήσεις όταν αναγνωρίσεις την αδυναμία σου να το τιθασεύσεις. «Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα, κάηκε όμως σε ένα βράδυ» Ο Κριστιαν και η Βικτώρια είναι καταδικασμένοι να ζουν σε έναν αέναο χορό, που πάντα καταλήγει σε καταστροφή και αναγέννηση. Δεν μπορούν να ηγηθούν μαζί, μα και δεν αντέχουν την απουσία του άλλου. Έτσι είναι εξάλλου η φύση φτιαγμένη. Το φεγγάρι λάμπει μονάχα στο σκοτάδι, ο διάολος ζει στην κόλαση. "Άργησες...σχεδόν πάγωσε η Κόλαση.", ο Διάολος λύγισε, έπεσε στα γόνατα δίπλα στον Κέρβερο που ούρλιαζε, οι δαίμονες αφηνιασμένοι έσκιζαν τον αέρα με τις κραυγές τους. Η μοίρα τους είναι απλή: θα επιλέγουν πάντοτε να πετούν ο ένας δίπλα στον ήλιο, ο άλλος κοντά στην θάλασσα. Ώσπου ένας να πέσει πρώτος. Και τότε ; Τότε...το χάος. "Να θυμάσαι, πιο πολύ και από τη ζωή την ίδια." 2022-2024