Ποτέ της έμαθε να ζει στη χλιδή... Πόσο μάλλον, όταν μεγάλωσε μετρώντας κάθε μπουκιά από το ψωμί που έτρωγε... Η Ισμήνη Μεϊμαρίδη όμως, είχε καταφέρει το ακατόρθωτο από μικρή και ενώ μεγάλωσε σε συνθήκες δύσκολες και φτωχικές, έγινε μια δασκάλα σε ειδικό σχολείο ψυχικής αγωγής και μέσω αυτού, πρόσφερε στον εαυτό της και στους γονείς της, καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Ο Άλκης Στεργίου από την άλλη, δεν ήξερε τι εστί πείνα και κακουχίες... Με ένα κούνημα του δαχτύλου του, είχε στα πόδια του ότι ακριβώς αναζητούσε. Ο κακομαθημένος αλήτης της οικογένειας Στεργίου, είχε όμως βγει εκτός ελέγχου και έτσι όπως πήγαινε, θα ήταν αδύνατον να ηγηθεί της εταιρείας και να τελειώσει τις σπουδές του. Μικρός και ανώριμος. Έτσι τον έβλεπαν οι γονείς του. Μια δασκάλα για ιδιαίτερα, ένα μπλέξιμο, ένας θυμός... Θέλει να τη βγάλει από τη μέση. Εκείνη πάλι θέλει να κάνει τη δουλειά της... Μόνο ένας τρόπος υπήρχε για να τη ξεφορτωθεί... Να τους αποδείξει, ότι κανείς δεν είναι σωστός και πως όλοι μπροστά στο χρήμα είναι διεφθαρμένοι... Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού. Κατοχυρωμένα και υπογεγραμμένα Απαγ

Έφτασε νύφη της τιμής... Μα εκεί που την πήγαν, η τιμή δεν είχε φωνή. Είχε μόνο αίμα , πόνο και σιωπή. Είχε βία. Απειλές. Κορμί ξεσκισμενο. Ψυχές φθαρμένες... Η Αγγελική μπήκε σε ένα σπίτι που βρωμούσε αμαρτία. Ένα σπίτι σκληρό, πέτρινο, γεμάτο βλέμματα που δεν ξεχώριζαν τη γυναίκα απ' το χώμα... Όχι όλα τουλάχιστον. Κι όμως, εκεί, στη σκιά της ντροπής, γεννήθηκε κάτι που έμοιαζε με λύτρωση. Όχι καθαρή. Όχι επιτρεπτή. Μα ζωντανή. Μια συνεχή απαγόρευση και μια κάψα που δεν έλεγε να σβήσει... Και τότε όλα άλλαξαν. Η νύφη έχασε την τιμή της και ένας γιος της ψυχή του... Το βιβλίο αυτό θα είναι αρκετά σκληρό. Απευθύνεται σε άτομα που μπορούν να αντέξουν. Επίσης είναι άνω των 18 και το επισημαίνω All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

Υπάρχουν άνθρωποι, που κάνουν όνειρα... Και ποιος δε κάνει; Το θέμα είναι, ποιο ακριβώς λευκό τα συνοδεύει.... Αυτό της αγνότητας; Ή αυτό της σκόνης; Don't copy ©2025-,2026 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού. Κατοχυρωμένα και υπογεγραμμένα Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Η Σελήνη και ο Ράφαελ μοιράστηκαν όνειρα και πληγές που κανείς άλλος δεν γνώριζε. Χρόνια μετά, η μοίρα τους φέρνει ξανά κοντά, και κάθε βλέμμα, κάθε άγγιγμα, μοιάζει να καίει περισσότερο από πριν. --------------- Μια φουλ κλισέ ιστορία Χιχι αλλά αυτό είναι το αγαπημένο μου trope so enjoy

Φανάρια... Άπειρα φανάρια υπάρχουν στους δρόμους. Περιμένουν, δίνουν το έναυσμα καθώς και τη προειδοποίηση... Το δικό μου ήταν μόνιμα κολλημένο στο κόκκινο της αμαρτίας... Είναι άραγε αμαρτία να δίνεις το κουφάρι σου; Ή μεγαλύτερη αμαρτία είναι να ερωτευτείς κάτι που δεν μπορείς να έχεις; Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού. Κατοχυρωμένα και υπογεγραμμένα Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, εκείνος ήταν πάντα παρών μα εκτός ορίων: ο κολλητός του αδερφού της, ο παίκτης που προπονούσε ο πατέρας της, ο γιος του καλύτερου μπασκετμπολίστα που γνώρισε η Ελλάδα και το αγόρι που ανήκε στο σπίτι τους χωρίς ποτέ να της ανήκει πραγματικά. Για χρόνια, τη βλέπει μόνο ως τη μικρή αδερφή του φίλου του, κρατώντας σκόπιμα αποστάσεις, ακόμη κι όταν η σιωπηλή έλξη ανάμεσά τους γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να αγνοηθεί. Μια στιγμή αλήθειας, ένα βράδυ που δεν έπρεπε να συμβεί, τους δένει με έναν έρωτα που δεν προλαβαίνει καν να γεννηθεί, μόνο να τους στοιχειώσει. Ανάμεσα σε ανείπωτα συναισθήματα, επαγγελματικά όρια και σκιές του παρελθόντος, ο έρωτας που δεν γεννήθηκε ποτέ, καλείται να εξαγνιστεί. Γιατί κάποια παιχνίδια δεν κρίνονται στο σκορ, αλλά στο θάρρος να αντικρίσεις την αλήθεια και να διεκδικήσεις αυτό που πάντα σου ανήκε. Ακόμη και αν όλος ο κόσμος φωνάζει το αντίθετο.

Εκείνη είναι δημοσιογράφος , δουλεύει σε μια εταιρία η οποία θα αναθέσει σε όλους τους εργαζόμενους να πάνε να καλύψουν τα χριστουγεννιάτικα έθιμα των νησιών της Ελλάδος . Η Ερατω Αγγελοπουλου , εάν ήθελε να αποκλείσει ένα νησί αυτό θα ήταν η Κρήτη συγκεκριμένα τα Ανώγεια . Για το νησί τρέφει αισθήματα αηδίας και απέχθειας , τι θα κάνει όμως όταν θα αναγκαστεί να επισκεφτεί τα Ανώγεια ; Εκεί φυσικά ,θα γνωρίσει έναν όμορφο , γεροδεμένο μόλις στα τριαντα του χρόνια λυραρη τον Σηφη Αγγελακη . Ο οποίος είναι αρκετά γνωστός για τις παλαιες του αντιλήψεις ανάμεσα στα δύο φύλα . Τι θα γίνει όταν ξεσπάσει ανάμεσά τους ένα πάθος ; Εκείνα τα Χριστούγεννα στην Κρήτη θα τους έμεναν αξέχαστα.

1. Μην αφαιρείς ζωή, είναι ιερό το αίμα 2. Μην προδώσεις τον έρωτα, είναι φλόγα αγνή 3. Μην απλώσεις χέρι ξένο, είναι πικρό το κέρδος 4. Μη σπείρεις ψέμα, η αλήθεια σε βλέπει 5. Τίμα τη ρίζα σου, πατέρα και μητέρα 6. Μην αφήσεις τη ζήλια, να φθείρει την ψυχή 7. Μη φυλάς κακία, γίνεται δηλητήριο 8. Μην κρίνεις τον άλλον, ο καθρέφτης σε κοιτά 9. Μην ποθήσεις ξένα αγαθά, η καρδιά σου αρκεί 10. Μην ποθήσεις ξένη αγάπη, η δική σου σε περιμένει Don't copy ©2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Όταν η Άννα, μια φοιτήτρια που μόλις μετακόμισε στην πόλη, μπερδεύει την πόρτα του γείτονά της μετά από μια χαοτική μέρα, δεν φαντάζεται πως μόλις άνοιξε την πιο απρόβλεπτη σελίδα της ζωής της. Ο Άρης , ο γοητευτικός (αλλά αφόρητα εκνευριστικός) γείτονας, είναι ό,τι δεν θα ήθελε ποτέ: αλαζόνας, αυθάδης και... επικίνδυνα ελκυστικός. Από τη λάθος πόρτα ξεκινά μια μάχη πειραγμάτων, προσβολών και κρυφών βλέμματων. Γιατί καμιά φορά, ο δρόμος από το μίσος προς την αγάπη περνάει από το... διπλανό διαμέρισμα.