Azgın deniz suyunun boğucu kuvvetiydi ellerindeki. Kan kokuyordu. Bir iblisin insana çektirdiği pişmanlığın yanında bu bir hiçti. Çığlık seslerinin duvarlara vurduktan sonra tekrar yüzüne çarpması kadar acımasız ve çaresizdi. Sesi çıkmıyordu. Boğazına dizilen yumrular kesiyordu sesini. İnleyebiliyordu arsızca. Sesini duysunlar istiyordu. Ama o sadece bir çığlıktı. Şimdi çığlığı da yok olmuştu. Varlığı boğuk, kasvetli ve hayalperestti. Neye uğradığını bilmezken ellerinden akan kan sevdiği kadınındı. O bir katildi, sevdiği kadının katiliydi. Omuzları çöktü. Boğuluyormuş gibi boğazını tuttu ve kesilen nefesini geri almaya çalıştı. Başarısızdı. Ölen kendi bedeniydi. Sevdiği kadının elleriyle ölüyordu.

"Babamın bu okulun sahibi olduğunu unutmuyorum. Sizin babama söylemeniz bir şeyi değiştirmeyecek. Bundan sonra dikkat edeceğim hocam." Dikkatle dinledi ve en sonunda gülümsedi. "Emin misin babana söylememin bir şeyi değiştirmeyeceğine?" Alaylı sözüne karşılık gözümü devirmek istesemde yapamazdım. "Amacın ne?" Rahatça arkasına yaslandı. Bu rahat tavrı daha da sinirlenmeme sebep oluyordu. "Ben sadece seni uyarıyorum, Lavinya. Ve bu sondu. Seni bundan önce de defalarca kez uyardım fakat umursamıyorsun. Son, Lavin. Şimdi çıkabilirsin."

Sokak Nöbetçilerinin arasına ajan olarak gönderilen Helin Aktan. Karşısında bir aile bulmuştur ve o ailenin bir ferdi olmak üzeredir, fakat kendisini bir köprü ortasında hissetmeye başlamıştır. Köprünün bir tarafında merhameti, sevgisi ve kuruluşu vardır; diğer tarafında ise geçmişi, korkuları ve gerçek ailesi. ao köprünün ortasında durmaya devam ederken sırlar yavaş yavaş açığa çıkmaya başlamış, hiç kimsenin göründüğü gibi olmadığını da fark etmiştir. Koza ve Sokak Nöbetçileri'nin arasındaki soğuk savaş sadece Helin'nin mağlup olduğu bi savaşa dönüşecektir çünkü bağlılığın yıkıcı hissinide tadacaktır. "ama hep aynı noktaya dönüyorsun. Çocukluğuna, senin affetmediğin değil, seni hiç affetmeyen çocukluğuna"

Hiç kapanmamak üzere açılan yaralar, kanamaz. İz bırakır. Ve o iz sonsuza dek geçmez, Yanı başında kalır.

bu hikaye eğlence amacıyla yazılmıstır.(4 adet gacı yazıyoor.)

Gazetecilik son sınıf öğrencisi Gün Aksa Alatan'ın hayatı, emniyet müdürü babasının suç örgütü liderinin peşine düşmesiyle büyük bir çıkmaza dönüşür. 'Katil insandı, suç şeytana kaldı.' Varlığı öğrenilen örgüt liderinin oğlunun çıkagelişi düzeni değiştirir. Dosyalar açılır, kader baştan yazılır. Genç kız, bir sergide karşılaştığı adamla, onun da dahil olduğu kör bir karanlığın içine çekilir. Yalanlar, seçimler, şüpheler ve biçilen roller... karanlıkta vaat edilir. Peki, karanlığın ömrü ne kadardır? •

❗️Kitap ağır cinsellik ve vahşet içerir❗️ ... "Söz verebilir misin, Liya?" "Sana söz veriyorum, seni sevmekten asla vazgeçmeyeceğim. Senden vazgeçtiğim gün, kendimden vazgeçtiğim gün olur ve o gün canımın bir değeri kalmaz çünkü ben seninle hayat buldum." Hayat bulduğum adam, intikam hırsı için hayat verdiği kadının hayatını acımasızca kopardı içinden ve onu ölüme terk etti. Fakat kadın hayatının katiline her şeye rağmen aşıktı. Hayır, sevdalıydı. Özür diliyorum hayatım ama ben katilini çok seviyorum... Bu sevginin cezası, hapsolduğum mahkumiyetin acımasız sevdasıydı. Hiç bitmeyecek olan bir cezaydı çünkü ben Alihan Karalı'dan vazgeçtiğim gün, kendimden de vazgeçecektim. ... İçerik: Dram | Romantizm | Vahşet

"Karanlıkta kalınca gözlerini sımsıkı yumardı çünkü kendi yarattığı karanlık, maruz kaldığı karanlıktan daha vicdanlı gelirdi." 21 Ağustos 2005. Saat 02.53 Sadece eğlenmek için beş arkadaş yola çıktılar. Fakat gecenin sonunda eve dört kişi döndüler. 17 Ağustos 2016 Sır perdesi yeterince kapalı kaldı. Birinin onu aralaması gerek.

Mine internet üzerinden Yeşil Küpeli Kız takma ismiyle magazin haberleri yaparak milyonlarca takipçiye ulaşmıştır ve Mine'nin şimdiki haber hedefi genç kızların yeni sevgilisi Efe Duran'dır... Yepyeni bir yaz macerasına hazır mısınız? "Ben notalarını değil seni istiyorum Efe..."