Kendi halinde zararsız bir kız. Hayatındaki ufacık bir hata onu çıkmaz bir sokağa itiyor, çaresiz, yapayalnız... hayatı birkaç kişiyle yaşam sürüyorken en çok güvendiği insandan büyük bir bıçak darbesi. Hayatını karartan bu darbe ona kimseye güvenmemesi gerektiğini anlatmıştı. Peki bu darbe onun için yüzde kaç kötüydü? Yoksa hesaplanamayacak kadar mıydı?

‼️Argo, küfür ve yetişkin içerikli sahneler bulunmaktadır‼️ Zorlukla aldığım her nefes ciğerlerimi yakmaya başlamıştı. Gözyaşlarım bir zehir gibi yanaklarımdan yavaşça aşağı doğru akarken karşımdaki adamın bakışları acımasız ve ruhsuzdu. Bana doğru butün heybeti ile yaklaşıyordu. Attığı her adımda kalbim korkudan âdeta yerinden çıkacaktı. Yavaşça geriye doğru iki adım attım. Ağzımdan çıkan hıçkırığa engel olmak için elimi ağzıma kapatıp aynı anda kafamı hayır anlamında sallıyordum. Gözyaşlarım elimi ıslattığı anda zar zor ağzımı açıp konuşabilmiştim. "Lü-lütfen görmüyor musun ben artık ya-yaşayamıyorum" Bakışları söylediğim cümle ile aniden koyulaştı. Burnundan aldığı sık sık nefesler ile sinirlendiğini anlamıştım. "Ruhun benim, inan bana sana öyle şeyler yapacağım ki ölmek sana Lütuf gibi gelecek. Fakat ölmene izin vermeyeceğim." Kulağımda yankılanan sözleri ağlamamı daha da şiddetlendirmişti. Deliler gibi bağırmak istiyordum. Bana yardım edecek kimse yoktu, o beni mahvederken ben sadece izliyordum. Çaresizlik bir kelepçe gibi ellerimi bağlamıştı. Bana doğru yaklaşan adımları korkumu daha da artırıyorken aniden kapıya doğru koşmuştum. Elimi kapının koluna atacakken belimde hissettiğim kollar ile onun göğsüne hapsolmuştum. Ondan kurtulmak adına bir iki adım öne gitmeye çalışırken göğsümün altındaki eli daha da sıkılaştı. Kulağımın dibinde hissettiğim nefes tüylerimi ürpertmişti "Bedenini de ruhun gibi ele geçireceğim. Andım olsun bunu yapacağım" Duyduğum sözler ile beynime kan sıçramıştı. Ağzımdan kaçan feryada engel olamamıştım. Onun kollarından çırpınmak için yaptığım her hamlede beni daha sıkı tutuyordu. O benim sonumdu. Beni yerle bir edecek kişiydi. Ruhumu ellerine vermek zorunda bırakıldığım katilimdi...

Normalde ilgiye bayılırdı ama bu onun bu kulüpteki ilk gecesiydi. BDSM ihtiyaçlarını karşılayabileceği bir kulüp bulana kadar bu şehirde üç ay yaşamıştı.

"Aslı ! " adımı hiç bu kadar sinirli söylememişti. Bu öfkesinin gördüklerimden daha karanlık ve derin bir türüydü. Bu kez de yakalanamazdım. Yakalanırsam olacaklardan korkuyordum. Arkama bakmaya cesaretim yoktu. Sadece önüme bakıyordum ve ağlıyordum. Korku beni ele geçirmeye başlamıştı. Tekrar! Nereye gittiğimi bilmeden sadece koşuyordum, kaçıyordum. O kadar hızlı koşuyordum ki ciğerlerim yanmaya başlamıştı. Ağaçların arasında korkularımla savaşarak ilerliyordum, adımlarımın her biri umutsuzluğumu geride bırakıyordu. Ancak hızım, korkularımı paramparça etmek için yeterli değildi.

acımasız,sert,mafya olan Altay'ın aşkı

'bben ölürsem intikam ateşin sönecek mi Canavar' ellerim titrerken tutuğum silahı kafama dayadım. Bitsin artık dayanacak gücüm yok artık. Canavar mavi gözleri dehşetle açılırken 'o elindeki oyuncak değil Gökçe bırak onu' bana yaklaşmaya çalışırken bir adım geriledim 'YAKLAŞMA' ilk defa Canavara bağırıyordum. O ise ondan beklenmeyecek bir sakinlikle 'Tamam tamam sakin ol bak yaklaşmıyorum hadi o silahı bana ver' gözyaşlarım akarken ağzımdan kaçan hıçkırığa engel olamadım 'hahani demiştin ya 'yaşayan bir ölü olacaksın nefes alacaksın ama yaşadığın her an ölmek içiçin yalvaracaksın' benim canım çok yanıyor Canavar ölmek istiyorum dayanacak gücüm yok' Canavarın mavi gözleri korkuyla bana bakarken 'bak söz veriyorum kimse artık sana zarar vermeyecek kimse canını yakmayacak' başımla onu reddederken 'annemin yanına gömer misin beni abilerim ve babam izin vermez ama sen göm olur mu?' Son isteğimi de söyledikten sonra son kez yeşillerimle mavilerine baktım Koca konaktan duyulan tek ses Silah sesiydi. Berdelle evlen iki genç peki adam bu berdeli 18 yaşındaki küçük kıza yüklerse adam kocamandı kız küçüktü. Adam acımasızdı kız merhametli adam nefretle baktı kız korkuyla

Mervan Ağa tabancayı havaya kaldırdı, namluyu ağır ağır çevirdi. Ağalara baktı. Sesi bu kez buz gibi çıkıyordu."Ben birini istiyorsam alırım. Kimse de bana engel olamaz! Engel olmak isteyen varsa... buyursun gelsin!" Derin bir sessizlik oldu. Kimse cevap veremedi. Kimse kımıldayamadı. Mervan Ağa tabancayı indirdi ve öfkeyle arka odaya yürüdü. Kadınların olduğu odaya girince orada da fırtına gibi esti. Herkes panikle geri çekildi. Bir tek Avşin kalakaldı. Elinde tepsi vardı. Öylece duruyordu. Gözleri kan çanağı gibi şişmiş, ağlamaktan kıpkırmızı olmuştu. Titreyen dudaklarıyla bir şey söylemeye çalıştı ama sesi çıkmadı. Mervan Ağa bir an durdu. Onu öyle görünce içi bir anlığına yumuşar gibi oldu. Ama hemen ardından Diyar'ın yüzü geldi gözünün önüne. Diyar'ın kardeşi... düşmanın kanı...

UYARI:BU KİTABIN İÇİNDE ŞİDDET VE CİNSEL İSTİSMAR GİBİ YÜZ KIZARTAN OLAYLAR YER ALMAKTADIR.BUNUN BİLİNCİNDE OLARAK OKUYUNUZ.BOŞUNA DUYAR KASMAYINIZ!! _________________________________________ 3 yıldır beni yanında zorla tutan mafyanın elinden onun daha yeni arasını ısıtmaya başladığı düşmanına kaçarsam en fazla ne olabilir ki?

ÖNEMLİ Bu kitap bir mafya kurgusudur ve şiddet +18 sahne gibi şeyler içermektedir. Böyle kurguları onaylamayanlar lütfen kitabi okumasın. Bu gibi durumlarda kötü yorum yapacaklar hiç okumasın lütfen.