Anime: Haikyuu!! || Perspektywa: Sugawara || Stan: Zakończone || Liczba części: 13 || "Ludzie nigdy nie wiedzą, że są szczęśliwi. Wiedzą tylko, kiedy byli szczęśliwi." ~ William Somerset Maugham || Zdjęcie z okładki: Martheus Bertelli

Lev przeglądał zdjęcia, które zrobił i/lub znalazł u innych.

Druga część głupich (i teoretycznie zabawnych) tekstów z Haikyuu!!.

Oto headcanony z Haikyuu Dlatego oddaję wam to, co wymyślę. 21.10 - #640 w FANFICTION!!!! <3 14.04 - #219 W FANFICTION C;

♣ listopad ~ KageOi [zrobione] ♣ grudzień ~ IwaOi [zrobione] ♣ styczeń ~ BokuAka [do nadrobienia - 13 dni] ♣ luty ~ LevYaku ♣ marzec ~ KuroTsukki ♣ kwiecień ~ KageHina ♣ maj ~ KuroYachi ♣ czerwiec ~ TsukkiYama ♣ lipiec ~ KageYachi ♣ sierpień ~ KageSuga ♣ wrzesień ~ HinaYachi ♣ październik ~ DaiSuga ♣ co najmniej jedno BoKuroo na każdy miesiąc, w dowolnym dniu [3/12] 13 lutego 2017 - zawieszenie projektu 5 lipca 2017 - wznowienie. Plan 2.0: ♣ xyz ~ BokuAka [do nadrobienia - 11 dni] ♣ xyz ~ LevYaku/KuroKen ♣ xyz ~ KuroTsukki/TenSemi ♣ xyz ~ KageHina/UshiOi ♣ xyz ~ KuroYachi/Kyouhaba ♣ xyz ~ TsukkiYama/MatsuHana ♣ xyz ~ KageYachi/SugaHina ♣ xyz ~ KageSuga/AsaNoya ♣ xyz ~ HinaYachi/BoKuroo ♣ xyz ~ DaiSuga/OiKuroo

Różne przemyślenia, pierdółki, nominacje, challenge i seria ''zapytaj Mamkę,,.

Pierwsza część głupich (i teoretycznie zabawnych) tekstów z Haikyuu!!. » najwyższe notowanie - 5 miejsce w kategorii humor, 28.03.2016

Opowiadanie bez głębszego sensu (może tylko ja tak myślę) Ale tak bardzo kocham ten ship że muszę aż napisać opowiadanie. XD

Byłem przekonany, że nie ma gorszego widoku od siedzących na boisku, smutnych i czasem nawet rozpłakanych chłopaków z naszej drużyny. Poczuwam się w dużym obowiązku opiekuńczym, trzy lata na pozycji wice-kapitana to stworzenie potężnych, trwałych więzi z każdym z osobna. Obserwując sparingi z innymi drużynami, czy grzejąc ławę na eliminacjach czy innych zawodach, dręczyły mnie myśli o tym, że już w tym roku, pożegnam się z każdym, z kim udało mi się zżyć. Szkoła... co za bezwzględne cholerstwo. Jednak, wracając do myśli o najgorszej możliwej rzeczy, którą może ujrzeć „mama" Karasuno... okazało się, iż niestety, nie jest to po prostu płacz. Problem polega na tym, że takiego łkającego Noyę można przytulić, delikatnie pogładzić po starannie nastoburczonych włosach i szepnąć, że nie ma co się zamartwiać; że porażka to nie koniec świata. Schody zaczynają się, gdy osoba którą znasz, patrzy na ciebie martwo i nie kojarzy cię ani trochę. I wtedy, to ty sam, zaczynasz płakać jak maleńkie dziecko, pozostawione w ciemności.