Kendini Afyon'un ufak bir köyüne kapatmış başarılı bir doktor; Pelin! Kabuğundan mecbur çıkarak İstanbul'a dönmek zorunda kalır ve hayatı bir daha asla eskisi gibi olmayacaktır çünkü yürüdüğü yolun kontrolünü bir kez elinden kaçırmıştır... İnsanlara güvenmeyen kendini bir çok kişiden soyutlamış başarılı bir iş adamı; Hakan! Yaşadığı karanlık dünyadan çıkmak istememektedir ve hayatının kontrolü her daim elindedir, o direksiyonu ise bırakmamakta kararlıdır. Hayat bu iki zıt karakteri birleştirirsen neler yaşayacaklar gelin hep birlikte görelim❤️❤️❤️ Başlangıç tarihi: 07.06.2017

-Sen kiminsin, -Senin, -Duyamadım, -Müstakbel kocam melihin'mişim onun değimiyle, -Bunu söyleyen müstakbel kocan melih bey haklılar küçük hanım bu konuda kocaniza katılıyorum, -Sizce haklımı, -Tabikide haklı, -Sizde müstakbel kocam melih gibi ukalasiniz, -Hmm müstakbel kocaniz melih hakkinda böyle düşünüyorsunuz bunu hak ettiniz, -Neyi hak ettim bay ukala, -Bunu hakettin güzelim bunu....

Hala ukala bir tavırla alay edercesine, sanki az önce burda hiç bir şey olmamış gibi etrafımızda bir sürü ceset yokmuş gibi, sanki sıradan bir gündeymişiz gibi konuşmaya devam etti... 'Yengeniz sıkılmış belli ki beyler.Toparlanın gidiyoruz.' (+18 kısımlar ve şiddet içermektedir.Rahatsız olanlar lütfen okumasın.)

" Şarap kadının teninden, rakı kadının derdinden içilir derler. Şarap aşkın, rakı ayrılığın içkisidir..." ---------------------------------------------------- Elindeki boş rakı şişesini kırılmasını umursamadan yana savurup masanın üzerindeki diğer şişeyi alarak bardağa koymaya gerek duymadan açıp kafasına dikti. Karşısında oturan kardeşi abisine ne olduğuna anlam veremiyor, verdiği tepkileri ölçerek tahminlerini doğruluyordu. Zümrüt yeşili gözlerin üzerine sabitlenmesiyle bakışlarını şişeden çekip yeniden abisine sabitledi. Alessandro'nun gülümseyerek, sarhoşluktan ağzını yaya yaya konuşmasıyla Carla aklındaki şüpheleri artık tamamen yok etmişti. "Bir gülüşü var, " gülümsemesi büyüdü. "gece gibi... Gece gibi derim, gerisini anlatamam." derin bir iç çekerek devam etti. "Uykusuz bırakıyor insanı," gözlerini kapatarak gülümsedi. "...ama öyle güzel ki..." _________________________________________ #Karanlık Çehre'nin ikinci kitabıdır. Bölümler birbirleriyle bağlantılı, lütfen okumadıysanız önce birinci kitabı okuyun.# Keyifle okuyun...

" Al iç şunu." elimdeki fincanı uzattım. Hala tavana bakıyordu. "Seni hak etmiyorum." Başımı salladım. "Evet, hak etmiyorsun." "Ben çok pislik bir adamım." "Evet, pislik bir adamsın." "Kalbini kırdım." Başımı sağa sola salladım. "Paramparça ettin." "Özür dilesem de bir şey değişmeyecek." Başımı salladım. "Değişmeyecek." "Nasıl affedeceksin beni? Ne yapmalıyım." "Hiçbir şey. Seni affetmeyeceğim." Başını salladı. "Affedilmeyi hak etmiyorum." Başımı salladım. "Etmiyorsun." ____________________________________ # KARANLIK ÇEHRE isimli ilk kitaptır. # NOT = Bölümler düzenlenmek üzere kaldırılmıştır!

GÖRKEM'DEN... Ben aşka inanmayanlardandım. Belki azınlık gruptaydım. Belki beni aşka inandıracak biri çıkmadı karşıma. Belki bu yüzden o güne kadar hiç sevgilim olmadı. İhtiyaç da duymuyordum zaten. Onunla tanışana kadar... Onu böyle delicesine sevene kadar. Onunla nefes alıp, onunla büyüyüp, onunla kendimi bulana kadar. Aslında hep oradaymışım. Yerim onun yüreği, sol yanıymış. Kendimi buldum. Onunla yeniden doğdum. Belki de ilk kez havayı soludum. İlk kez düştüm, ilk kez koştum. Meğer başım göğsüne, ellerim eline değmeden olmazmış. 'Ben nasıl yaşamışım o yokken' diyorum kendi kendime. Onsuz geçirdiğim her saniyeme acıyorum. Sonra o çıktı karşıma. Ciğerlerime nefes, göğsüme yürek oldu. ATEŞ... En başından beri biliyordum yanacağımı. Aşkın acıtacağını. Belki yanmaktan korktum bu güne kadar hep. Artık korkmuyorum. Yanacaksam şayet, onun ateşiyle olsun. Razıyım yanmaya, sonsuza dek onunla... ATEŞ'TEN... Daha dokuz yaşındayken söz vermiştim kendime, yeminler etmiştim. 'Bir daha hiçbir kadına güvenmeyeceğim' diye. 'Annemin attığı tekmeyi bir daha kimseye attırmam. Gerekirse yakarım, ama yanmam bundan sonra!' diye. Tuttum sözümü. Çok uzun bir süre tuttum. On sekiz yaşıma kadar hiçbir kadının omzuna koymadım başımı. Beni kaldırmazdı o omuzlar. Belki çok yaktım ama yanmadım. En azından yanmadım sandım. Yüreğimi buzlara sardım. Oranın sahibi olduğunu bilsem yapar mıydım hiç? Nereden bilebilirdim kalbimin benim için değil, onun için attığını. Kabul edemedim. Yıllardır kapısına yüzlerce kilit vurduğum gönlüme nasıl girerdi o? Meğer orası hep onunmuş. O hep oradaymış. Ben onsuz hep eksikmişim. Onu beklemişim. O geldi. GÖRKEM... İlk kez kendim yandım. İlk kez yanmaktan korkmadan, kaçmadan dimdik onu karşıladım. Yanacaksam şayet, onun ateşiyle olsun. Razıyım yanmaya, sonsuza dek onunla...

Karısının ölmesiyle tüm dengeleri değişen ve kızının öğretmeniyle yeniden aşkı tadan bir baba ile aşkı hiç ummadığı bir adamda bulan bir öğretmenin öyküsü... Not: Mafya kitabı değildir. Yetişkin okurlar için uygundur. Yetişkin içerikli sahneler içerir. Ön yargılarınızı bir kenara bırakın ve hikayenin ilk bölümlerine göre hüküm vermeyin! Bu kurguda geçen kişiler, olaylar ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Başlama Tarihi: 16.06.19