နှင်းလေး.. ၂ နှစ်အရွယ် ကလေးလေးတစ်ယောက်။ စကားမပြောဘူး။ မငိုဘူး။ မရယ်ဘူး။ သူ့အခန်းထဲက ထောင့်တစ်နေရာကို စိုက်ကြည့်နေတတ်တယ်။ အဲ့ဒီ့နေရာမှာ.. ႏွင္းေလး.. ၂ ႏွစ္အရြယ္ ကေလးေလးတစ္ေယာက္။ စကားမေျပာဘူး။ မငိုဘူး။ မရယ္ဘူး။ သူ႔အခန္းထဲက ေထာင့္တစ္ေနရာကို စိုက္ၾကည့္ေနတတ္တယ္။ အဲ့ဒီ့ေနရာမွာ..

ရတယ်။ ကမ္ဘာပျက်တာ သိပ်အရေးမကြီးဘူး။ ငါရှိတယ်။ ငါက မင်းရဲ့ကမ္ဘာ။

(Unicode & Zawgyi) ပင်လယ်နဲ့တူတဲ့ ဘ၀.. လှေငယ်နဲ့တူတဲ့ သူ.. မုန်တိုင်းကြားမှာ ခရီးဆက်နိုင်ပါစေ..

(Unicode & Zawgyi) အစကတည်းက မှားခဲ့တဲ့အမှား အဆုံးရောက်မှ မှန်နိုင်ပါဦးမလား..

(ZawGyi & Unicode) "ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းကို မမွန်ရဲ့အနုပညာ စိတ်ကူး နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး တခြားသူတွေ ရဲ့ ရင်ထဲမှာ စွဲထင်ကျန်ရစ်စေချင်လို့ပါဗျာ.." မမွန်ကိုရင်ဖွင့်လာတဲ့ မောင်လေးရဲ့ စကားတွေအများကြီးထဲက စကားတစ်ခွန်းပါ။ (အကြင်နာမွန်) "ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းကို မမြန္ရဲ့အႏုပညာ စိတ္ကူး နဲ႔ ေပါင္းစပ္ၿပီး တျခားသူေတြ ရဲ့ ရင္ထဲမွာ စြဲထင္က်န္ရစ္ေစခ်င္လို႔ပါဗ်ာ.." မမြန္ကိုရင္ဖြင့္လာတဲ့ ေမာင္ေလးရဲ့ စကားေတြအမ်ားႀကီးထဲက စကားတစ္ခြန္းပါ။ (အၾကင္နာမြန္)

ရေးဖူးခဲ့တဲ့ ဝတ္တုတိုလေးတွေရယ်၊ နောက်ရေးဖြစ်မယ့် ဝတ္တုတိုလေးတွေအားလုံးအတွက် သီးသန့်နေရာလေးတစ်ခုပါ။ ေရးဖူးခဲ့တဲ့ ၀တၱဳတိုေလးေတြရယ္၊ ေနာက္ေရးျဖစ္မယ့္ ၀တၱဳတိုေလးေတြအားလံုးအတြက္ သီးသန္႔ေနရာေလးတစ္ခုပါ။

(Unicode & Zawgyi) - - - မင်းတို့လူသားတွေမှာ နှလုံးသားမရှိဘူး ဒန်နရယ် - - - Cover Design - Leo Bee

(Unicode & Zawgyi) ကြယ်ကြွေချိန်ဆိုတာ တကယ်တော့ ခဏလေးပါ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်မှာ အရမ်းကိုပူပြင်းလောင်ကျွမ်းခဲ့တာလေ။ နေရှင်းခ.. ငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆုံစည်းမှုတိုင်းဟာ ကြယ်ကြွေချိန်တွေလိုပဲဖြစ်ခဲ့တယ်။ ၾကယ္ေၾကြခ်ိန္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ခဏေလးပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အရမ္းကိုပူျပင္းေလာင္ကၽြမ္းခဲ့တာေလ။ ေနရွင္းခ.. ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆံုစည္းမွုတိုင္းဟာ ၾကယ္ေၾကြခ်ိန္ေတြလိုပဲျဖစ္ခဲ့တယ္။

အေဒီ ၇၉ ခုနှစ် .. ပုံပေမြို့.. ရောမအင်ပါယာ ဒဏ္ဏာရီမဟုတ်တဲ့ ရာဇဝင်ထဲက အဖြစ်အပျက်လေးတစ်ခုလား ဒါမှမဟုတ်.. ရာဇဝင်တွင်မကျန်ခဲ့တဲ့ ဒဏ္ဏာရီဇာတ်လမ်းလေးပဲလား... ........ ေအဒီ ၇၉ ခုႏွစ္ .. ပံုေပျမိဳ႕.. ေရာမအင္ပါယာ ဒဏၰာရီမဟုတ္တဲ့ ရာဇ၀င္ထဲက အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုလား ဒါမွမဟုတ္.. ရာဇ၀င္တြင္မက်န္ခဲ့တဲ့ ဒဏၰာရီဇာတ္လမ္းေလးပဲလား...

(Unicode & Zawgyi) ခက်စွာရှေ့လှမ်း .. အားမာန်တင်းလည်း ... မသိစိတ်က ကျရှုံးရသည်..မေ့ပါပြီလို့ .. ဟစ်ကြွေးနေဆဲ.. ဒီရင်ထဲမှာ လွမ်း၍လာသည်...ရက်စက်သည်ဟု.. နာကြည်းပေမယ့်.. သူ့အချစ်ကို မက်မောမိသည်.. ဘဝတစ်သက်တာ.. ကိုယ့်အချစ်ဟာ.. ဘယ်အခါမှ..သူ့လောင်းရိပ်က လွတ်နိုင်မည်နည်း....