Yasaklı Kanat Serisinin 2. Kitabıdır. Elizya artık gücünün farkına varıyor. Kendini keşfetmek hiç bu kadar tehlikeli olmamıştı. Artık daha büyük savaşlar ve tehlikeler onu bekliyor. O dünyanın en güçlü vampiriyle başa çıkmayı başardı. Ancak gerçek düşmanıyla daha karşılaşmadı. Artık daha rahatlayacağını düşündü. Yanıldı, hem de çok yanıldı. Yeni düşmanları daha acımasız ve vahşetle dolu. Kara Kanatlar'la savaşmak için hazır mı? Yavaş yavaş bu sorunun cevabını alacak. Elizya'nın geçmişi ve geleceği sırlar örtülü ve o bu sırları çıkarmak için elinden geleni yapmaya hazır. Zaman az ve onun yok etmesi gereken düşmanlar, engeller var. Artık onun hayatta kalması neredeyse imkansız... Elizya bunu başarırken bir sürü şey keşfedecek. Mesela dünyanın onun bildiğinden daha farklı olduğu gibi. Eskiden onun alevle doğmasını izledik. Şimdi anahtarınız var. Kasayı açın ve onun sırlarını keşfedin. Sırları onunla beraber ortaya çıkaralım. O kendisini keşfederken yanındaydık; şimdi onun sırları açığa çıkarırken ve intikamını alırken, arkasında olup olan biteni yaşayacağız. Hadi onunla beraber gökyüzünde uçup sırları arayalım... Başlangıç: 08/07/2017 Bitiş: 08/09/2020

Okuldan çıkmış, sarı saçlarımı savura savura eve doğru giderken aniden telefonuma gelen bir bildirim sesi değiştirdi tüm hayatımı. Tehlikeli ama bir o kadarda eğlenceli bu sularda yüzmek sanırım yaptığım en deli şeylerden birincisiydi. Bir anonim, çok mutlu ederken aynı zamanda çokta üzmüştü. Bu yürekte onun için atmıştı...Galiba. - B: Neden kaplumbağa gibi yürüyorsun yanımda? D: Seninle daha çok vakit geçirebilmek için civciv. B: Neden burnun bu kadar büyük anonim anne? D: Papatya kokunu daha iyi soluyabilmek için civcivim. B: Papatyalar ölüm kokar anonim. D: Varsın ölüm senin kokundan olsun.

Tenin tenime en uygun mühür, Dudakların dudaklarıma en güzel tadı bıraksın. Gülüşün gönlüme bahar, sesin kulaklarıma cenneti getirsin. Ağlama... Gözyaşların ruhuma işkence eden bir sadist. Üzülme... Duyguların içine katran katılmış bir mürekkep. Seni de yok edecek, beni de... ~ Çıldırasıya seviyor bu kalp seni... Sevişini, sarılışını. Delicesine öpmek istiyor bu dudaklar seni... Şehvetle, arzuyla. Ellerim ellerini; dudaklarım dudaklarını; ruhum ruhunu istiyor. Yanıyor bu kadın sana... Sönüp kül olacağını bile bile okyanuslara dalıyor. *** Tüm hakları saklıdır. * AŞK YETMEZLİĞİ ADLI HİKAYENİN İKİNCİ KİTABIDIR. İLK OLARAK ONU OKUMANIZI TAVSİYE EDERİM; YOKSA AĞIR SPOİLER YERSİNİZ.

Eğer isimlerimizin kaderimizi etkilediğini düşünmüyorsanız, benimle tanışmamışsınız demektir. Ben Yankı. Ya da Bay Yanık. Bilemiyorum artık. 24022016

Mizah#1 04/03/18 "Tamız hocam." Buğra arka sıradan anırdığında kafamı hızla hırkamdan kaldırdım. "Aaaaa ilk okul günü hatta ilk saati uyunmaz ama." Bartu geçen seneki gibi arkamda oturmuştu. "Sus sıçarım." "Hocam ödev vardı." Gamzenin sesiyle herkesin ona dönmesi bir oldu. "Yaktın beni Gamze." Ata ağlak bir ses tonda konuştu. "Haklısın kızım. Evet açın ödevlerinizi." &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&& Bir sınıf düşünün ruhen yok. Her sabah okula giden bedenleri ama sıcacık yataklarında kalan akılları. Daha üçüncü aydaydık ama ben bu pis okulun pis tuvaletlerinde ağlıyordum. "Dayanamıyorum artık bu entrikalara, suçlamalara, yalanlara. Gücüm kalmadı." Kızlar tuvaletinin kapısından gelen sesle o tarafa döndük. "Kim benim minik kobramı ağlattı bakiyim. Onun ağzını yırtıp içine sıçarım." Serdar gay gibi içeri koştuğunda içimde tuttuğum şeyle gülmek isterken daha çok ağlamaya başlamıştım. "Ay ben gelince bu daha çok ağlamaya başladı. Kız ne oldu rimelim mi akmış." Beni güldürmek için söylediği şeylere istesemde gülemiyordum. "Yani anlamadım fermuarım da açık kalmamış korkmuş olamaz." Kızların hepsi yüzünü buruştururken benim yüzümdeki gülümsemeyle o da yüzünü buruşturdu. "Yani o kadar şey yaptım eğer bu seni güldürüyorsa +9 fesatsın." Kafasını yazık anlamında sallayarak tuvaletten çıkarken içeri giren kişiye ne ben ne de kızlar tepki veremeyecek kadar şaşkın bakmıştık. "Bunca olan şeyden sonra burda gelip ağlayabiliyorsan ya ben yanlış anlıyorum ya da sen çok iyi rol yapıyorsun." Arkadan gelen sesle hepimiz o tarafa döndük. "Ya da sen hemen burdan siktirip gidiyorsun." Kapak tasarımı için @LizardDesign 'ye çok teşekkürler.

Tepsinin üzerinde duran ve elime almadan incelediğim fişteydi gözlerim. Big King Menü--------------- 12,75tl Barbekü Sos------------------ 0,50 tl Her zamanki gibiydi, klasik menüm ve klasik sosum. Tek başıma oturduğum beyaz, kare masada ayaklarımla yerde ritim tutuyordum. Patateslerimi kaldırdığımda, fişin devamı da kendimi belli etti. Alıp bir cebime atmak için katlarken, fark etmediğim bir yazı çarptı gözüme. "Artık fark et be güzelim?" Kaşlarım çatılırken bakışlarım hızla kasaya kaydı. Bana siparişimi veren çocuğun yüzüne bakmamış olmaktan pişmanlık duydum. Uygar: Nasıl da aşık gece, gündüze? Nasıl da hayran aklım, yüzüne? Devrim: Sorular çok, aynı olmayan cevapları gibi. Uygar: Alışık olmadığımdan be, Devrim. Sevmeye alışık değilim, en az sevilmeye olmadığım kadar. Devrim: Öyleyse ne? Kaybetmek mi korkun, yoksa köşe bucak kaçışın güvensizliğinden mi? Uygar: Aynı gökyüzüne bakarken buluşmuyor ki gözlerimiz, karanlık çökerken derinden. Kayan yıldıza ait değil ki ruhumuz, umut yeşerip giderken. Devrim: Korkun gece olmak değil mi çocuk? Karanlığına hapsedersin, bir yağmur bulutu olan beni... Uygar: Öyle, ufak bulut. Ve korkumu körükleyen şey, yine o yağmur bulutlarının öfkelenip şimşeklere dönüşmesi. Yer yüzüne yönelmesi o beyaz şimşeklerin, karanlık geceye ulaşmak varken. Ya gidersen şimşeklerinle birlikte başkasına, ufak bulut? O zaman ne yapacak karanlık gece bir başına? Devrim: Aptalın teki, bu gece. Hâlâ bilmez ki, yağmur bulutları gücüdür karanlık gecelerin. Ve yine aynı aptal gece, hiçbir zaman bilmez, beyaz şimşeklerin en çok gece karanlığına yakıştığını. Uygar: Aşık olduğum bulut, gel benim karanlığıma. Gece deme, korkma. Ben varken yanında, tedirgin de olma. Devrim: Ufak yağmur bulutu geliyor, karanlığına rağmen geceye. Peki gece, kabul edecek mi bu hediyeyi? Uygar: Karanlı

Hayata bir Aden Rose Heard molası. Tanıtım: Nasıl olmuştu ben de bilmiyordum. Senelerin stalker'ı ben, sahte hesabımdan sahte bir hesap tarafından stalklanmış ve ifşa yemiştim. Şaka gibiydi. İsminin hatırına cevap verdiğim sahte hesabı hayatıma almanın ne sonuçlar doğurabileceğine emin değildim. Ama emin olduğum bir şey var ise bu salağı bulup ifşa etmeden gözüme uyku girmezdi. Aden Rose Heard ülke sınırları içerisinde en profesyonel stalkerdı ve öyle kalacaktı. Mühim not: Bu kitap psikolojik olarak mantıklı değildir. Mühim not iki: Bu bir kitap değildir. Mühim not üç: İyi günler.

Bütün haklar Deniz kızının beyninde, Efe oğlanın gizli aşkında, Sadettin köpeğin saçmalıklarında ve Elis ve Tuna'nın eşsiz sessinde saklıdır. 01.01.2018 #59 mizah Deha olmak herkesin düşündüğü gibi iyi bir şey değil. Daha bir yaşına bile girmeden konuşmayı, iki yaşımda yazmayı ve dört işlemi biliyordum. Beş yaşımda kendi kendime tam on altı dil öğrenmiştim. Yedi yaşında insan anatomisi ezberledim ve ameliyata davet edildim. Sekiz yaşında üniversiteye çağırılmıştım. Ve binlerce ödül almıştım. Şimdi size güzel gelecektir ama bana göre değil. Her yerde sayılar görme, saliseler içinde en zor matematik problemlerini çözmek. Bir kitabı yirmi dakikada bitirmek ve hiç bir şey unutmamak. En kötüsü ise diğer çocukların size öcü gibi bakmasıydı. Diğerleri dışarı da oyun oynarken sizi dışlamaları, sizin sadece iyi bir gelecek için uğraşacak biri olacağınızı düşünüyor. Şu var ki ben diğer dehalara benzemem. Benim adım Yaramaz Deha bir kere, çocukken dünya bankasını birbirine katıp bütün zenginlerin parasını fakirlere dağıttım. Doları, Euroyu değerini düşürüp Türk lirasının değirini arttırdım. Bunlar yaptığım küçük şeylerdi daha bir sürü böyle şeyler vardı. Mesala başka devletlerin internet üzerinden sırlarına erişip bütün dosyalara Ajdar'ın şarkısını göndermiştim. Ha geçen haftayı unutmayalım, NASA'nın bilgisayarına sızıp uyduların yerini değiştirdim. Kapak yapımı: yarencakir1

Sadece normal bir hayat süremez miydim ? Neden "Seçilmiş" ben olmak zorundayım ? Ben mükemmel bir insan değilim ama iyi olmak için bir sebep buldum ve o sebep SENSİN !! ?

×××××× Hayatımda ailemden çok gördüğüm şeyler var. Mesela; Otobüs ve otobüs durağındakiler Mesela; Matamatik hocam. Bu liste uzar gider ama Şuan bir farklılık var ve beynim 'farklı insan' ışıkları veriyor. Otobüs durağında sadece bir kişi var o'da bana bakıyor. E hali ile de bende ona Gülümsediğinde içimdeki o dürtü gülmemi söyledi ama ben sadece; "Ne gülüyorsun lan?" evet bunu dedim. Otobüs durağındaki o yakışıklı çocuğa bunu dedim. Harika! İçimdeki kamyoncu kız yeniden kendini belli etti. Ha birdee mideniz kaldırmaya bilir. Birazcık midesizim de. ×××××× Tüm hakları Lara'nın midesinde saklıdır © Kapak tasarımı için; https://m.facebook.com/fangirlphotoshop/ a teşekkür ederiim :)