სადღაც, ვარსკვლავებს მიღმა, მუდამ ნუშის სურნელება გალობდა, ატმის ფოთლების ვალსის ფონზე.

❝ ვერასდროს ვხვდებოდი, ყოველი დაისისას მკერდის გალიასთან რატომ იკრავდა იმ ჩამოღვენთილ და ალისფერი ხავსით შთანთქმულ დამბაჩას.❞

1973/ 11 ივლისი.

უბრალოდ წამიერი,საუცხოო ბედნიერება.