Asya"Ne var" Sorumu yanıtlamadan içeriye girdi ve beni kendine çekti. Baran"Başlayalım o zaman" Ben neyden bahsettiğini daha anlayamadan odama girmiştik işte şimdi anladım. Üstümdeki geceliği bir çırpıda çıkarırken önünde sadece yarı çıplak bir şekilde duruyordum. Asya"Baran n'olur yapma yalvarırım n'olur." Baran"SUS" Asya"Bak bor daha konuşmam seninle Mardine ayak basmam, senden nefret ederim ve affetmem" Umursamayıp ellerini sütyenimin içine soktu ve göğüslerimi dışarı çıkardı.Artık hıçkırarak ağlıyordum al oldu işte tekrar yaşıyorum ve bu sefer kendimi toplayamam. Asya"Baran ya-yapma" Korkuyordum ve donakalmıştım. Kalbimde oluşan hasarın haddi hesabı bile yok. Ama dediğim hiçbir şeyi duymuyordu, iç çamaşırlarımı da çıkardı. Artık tamamen çıplaktım ve onun altındaydım. Çekilmeye çalıştım ama olmadı Asya"Baran lütfen yapma yapma artık çığlık atıyordum ama sesimi duyan yok, çırpınmaya devam ederken komidinin üstüne fırlattığı kravatını aldı ve ellerimi bağladı. Üstümdeyken gömleğini falan çıkardı sonra pantolonunu çıkmak için ayağa kalktı ben de kalkmaya çalıştım ama üstüme tekrar abandı ve sırtım o soğuk yatakla tekrar buluştu, gözyaşlarım akıyordu, haykırıyordum ama ne sesimi duyan var ne de duran bir Baran

|. "Tamam... Gelelim asıl konumuza. Sen de görüyorsun Yekta. Ne sen,ne de ben mutlu değiliz! Neden bize bunu yapıyorsun? Artık bir evladımız var. Aramızda yaşananları ona yansıtmak istemiyorum,ama biz mutsuz oldukca onu nasıl mutlu yapacağız? Lütfen boşanmayı kabul et ve buevrakları imzala!" 'Demek karısının derdi buymuş' diye düşündü Yekta. Yine boşanma konusunu açmıştı. "Bizi sen mutsuz yapıyorsun Gülçin. Olanları büyütmesen mutlu bir aile ola biliriz! Sana kaç defa söyleyeceğim? Biz boşanmayacağız!" Yektanın sesini yükseltmesiyle Gülçinin gözü meyve bıçağına sataştı. Ani bir kararla bıçağı aldı ve sağ elinin bileğine dayadı. "Hey... Ne yapıyorsun?! Gülçin bırak şunu! Çocuk oyuncağı değil!" Gülçin gülerek kocasına baktı. Bu gülüşü acıdandı. Anlamıyordu... Kocası mutsuzluğunu,düşüncelerini,hislerini anlamıyordu. "Anlamıyorsun Yekta... Mutsuzum... İstemiyorum işte. Seni İ-S-T-E-M-İ-Y-O-R-U-M! NEFRET EDİYORUM SENDEN!" Yekta endişeli ve korku dolu gözlerle karïsını izliyordu. Ondan böyle bir hamle beklemiyordu. "Güzelim, bırak elindekini. Bak hall ede biliriz. Hadi önce bırak şu bıçağı!" Gülçin daha fazla gülmeye başladı. Hall ede bilirlermiş. Ede bilseydiler şimdi bu halde olmayacaklardı. "Öldürürüm kendimi Yekta! İnan yaparım! Kabul et işte!" "Bizim bir çocuğumuz var Gülçin. Hiç olmazsa onu düşün. Onun anneye ihtiyacı var." Yekta karısını nasıl ikna edeceyini bilmiyordu. Bıçağı ana damarının üstüne bastırıyordu. Daha da yaparsa sonu kötü olurdu. Yektanın gözleri dolmuştu bile. Karısı ne hale gelmişti. "Sen düşünüyorsun mu onu!? Onu mutlu ede bilmek için önce benim buna inanmam lazım,ama sen izin vermiyorsun! Kabul ediyor musun?" "Yapma,lütfen..." Gülçin Yektanın kabul etmediğini anladığında bıçağı daha da bastırdı. Kan görünmeye başladığında Yektaya son kez baktı. Yektaysa

BU KİTAP WATTPAD PLATFORMUNDAN YAYIMLANMIŞTIR. Bağımlıydı ve üstün zekasını sonuna kadar kullanıyordu.. Katildi, acımasızdı, piskopattı ve en önemlisi ruh hastasıydı.. O kim mi? Pars Arstan Nâmı değer Karanlık Adam.. Ben ise ona mahkum, acıya mahkum Elis Karsen.. Eli sırtımda gezinirken gözlerinin en içine baktım ve karanlığı gördüm.. Beni kolayca etkisi altına alabiliyordu ve yanlışı en güzel doğru gibi gösteriyordu. Nefes bile alamazken bu halimden memnun bir şekilde sırıtırken dudaklarını dudaklarıma bastırdı.. Eli sırtımın altına ilerlerken elbisemin ipinde durdu.. Beni öpmeye devam ederken ona büyülenmiş bir şekilde karşılık veriyordum.. Elbisemin ipini koparınca dudaklarımın üstünden gülümsedi.. Sevmeyi bilmeyen bir adamdan sevgi gördüm.. Aynı evde büyüdük ve en büyük ihaneti işledik.. Bu gece savruldu saçlarım... Bu gece bir çıkmaza düştüm.. Bu gece karanlığın oldum.. Bu gece kalbimi hissettim.. Bu gece sevgisini hissettim.. Bu gece kördü gözlerim.. Bu gece sağırdı kulaklarım.. Bu gece onundum... &&& Kitabımın tüm hakları gizlidir ve kitap kapağını @ceydakaya234 yapmıştır. Kitabımı kütüphanenizde görmek dileğiyle.. P&E ailesine hoşgeldiniz..

"Sen de şu filmlerde ki kötü çocuklardan olmalısın" dedim. Güldü; "İnan bana o çocuklar fazla iyi" Kölelik unutulmuş bir kavramdı ama onlar için değil... Derin yaşadığı küçük kasabada hayata tutunmaya çalışan ve tüm zorlukların üstesinden gelmek için uğraşan genç bir kızdı. Ancak onun için en büyük zorluğun kasabaya gelen yeni çocuk olduğunu henüz bilmiyordu. Ama öğrenmek üzereydi. Rüzgar Ateş, Derin'in en büyük zorluğu olacaktı... --&-- Anne baban sana güçlü erkeklerle uğraşmaman gerektiğini söylemedi mi küçük kız? " dudaklarını kıvırdı. "Hayır öğretmedi. Güçlü erkekleri alt edebilirim" "Öyle mi dersin?" Dedi iddaya girmek istercesine. " öyle ayrıca etrafta güçlü bir erkek göremiyorum. Sadece yağmurdan kaçan bir şeker var." Dedim gözlerimi başından aşağıya süzerek. " üstelik tatlı bile değil" dedim. " Tadına bakmadan emin olma derim" dedi gülümseyerek. --&-- Ama biz insanlar böyleydik işte. Sonunun mezarlığa çıkacağını bildiğimiz yolu elimizde umutlarla yürürüz. Sonrasında yaşanılan her şeyi kuru bir toprağa gömer, göz yaşlarımızla sular bu kez acılarımızla o yoldan geri döneriz. Üzerinden belli bir zaman geçtiğinde ise gömdüğümüz hatıraları anımsar en güzel çiçekleri bırakırız yaşanmışlığa. Sonumun böyle olduğunu bile bile yürüyecek miydim bu yolu. Sonu hüzündü hüsrandı ama bu adam neden bu kadar güzel kokuyor. Düşüncelerimi etkiliyor sıcak göğsü beni sarmalayan kolları.

"Sen benimsin" dedi yüzüme bakarak. "Hayır ben senin değilim!" diye direttim. "Farkında mısın Masal on dakika sonra nikah masasına oturacağız. Seni hiç bir güç elimden almaz!" Güçlü, yakışklı bir mafya babası aşık olursa neler olur? Dünyayı onun için yakmaya hazır mı? Zorla evlendiği kız onu sevecek mi? Yoksa kız kendi sevdasının peşinden mi gidecek? Bütün bunların cevabı bu kitapta

Ben küçük kar tanesiydim o ise zehirli bir su idi.Zehirleneceğimi bilerek ona karışmak istiyordum.O ise beni engellemek yerine dahada kendine çekiyordu. İşte bu bizim hikayemizdi. Hikaye kadar kısa olmayan, roman gibide basit olmayan ismini koyamadığımız bir şeydi. Aslında herşey annemin izmire gidiyoruz demesi ile başladı.Ardından babamın başka bir kadınla yaşadığını öğrenince. Hayatta yaşıyacağım en kötü şeymiydi? Tabiki hayır küçüklüğünden beri babasından sevgi almayarak büyüyen bir kız için gayet normaldi ama önceden en yakın arkadaşıyla sevdiği çocuğun birlikte olduğun öğrenen baharın erkeklere olan güveni sıfırken. Onu öldürmeye çalışan bir kişiye aşık olursa ne olur? Kız ağlarken erkek dinlerse. Kız anlatırken erkek susarsa, kız severken erkek umursamazsa, sizce onların adını koyamadığı aşklarına ne olur?

Bilmeniz gereken en önemli şey ; Aşkın bir son kullanma tarihi veya tarifi yoktur. ****** "Başlarda senden hoşlanmaktan korktum, sonra sana aşık olmaktan. Şimdiyse seni kaybetmekten korkuyorum. " Ya kalbin başından beri ona atıyorsa? ****** Bu sıradan bir aşk hikâyesi değil. Okuyunca anlayacaksınız..

Evimiz ormanlık alanda ve evler birbirine uzak. Hayatımda hiçbir zaman hissetmediğim korkuyu hissediyorum. Arkamda bulunan kişinin bir erkek olduğuna eminim. Kim bilir bu ormanlık alanda bana neler yapar. O kadar aciz bir durumdayım ki kendime bile acıdım. Ben bu kadar zavallı bir insan mıyım? Arkamda bulunan kişinin konuşması ile daha çok korktum. Bugün başıma bir iş gelmezse bir daha asla gelmez... Bu adam kimdi ve benden ne istiyordu? Kimseye bulaşmayan etrafı ile iyi geçinen benden kim ne isterdi? "Bu daha başlangıç küçük fare. Kedinin fare ile oynadığı gibi seninle oynayacağım ve hayatını mahvedene kadar durmayacağım..." **** Hiçbir şekilde kitabımı alıntı yapmayın çünkü bu benim emeğim ve başkaları tarafından yayımlansın istemiyorum... Eğer alıntı yapılırsa peşini bırakmam şikayetimi ederim. Başlama tarihi : 26 / 01 / 2016 Bitiş tarihi: 11 / 07 / 2018

Bu töreler çok kişi kurban etti . Kimilerinin yüzünden berdel olur yada kan dökülür......

Berdelle birleşen hayat ne kadar güzel olabilir ki hemde mardinin en acımasız ağasıyla..!