Masallar bir varmış bir yokmuş diye başlardı.Nedenini merak etmiştim hep.Belki de bir nedeni yoktu.Masaldı işte.Varlığı gülümseten yokluğu aratan hayal dünyasıydı.Bir de gerçek dünya vardı.Varlığı acıtan yokluğu öldüren... Gerçek dünyaya döndüğümde hayal dünyam çoktan başıma yıkılmış ve ben altında kalmıştım. Ve masal bitmişti.

Bir kadın düşünün;Öğretmenlik yapmak için geldiği yerde töreye kurban gitmiş... Bir adam düşünün;Kalbine ve toprağa gömmüş acısıyla ayakta kalmış... Bir berdel düşünün;Karşılıklı nefreti birleştirmiş... Bir Mardin düşünün;Yine aynı göz yaşları toprağına dökülmüş... Bir Mardin kitabı düşünün;Bunların hepsini kapsamış...Peki ya diğer kitaplar gibi nefretle başlar aşkla mı biter?Yoksa nefretle başlayıp ölümle mi biter?Hadi buna okuyupta karar verelim....