Parmaklarım küllerinde dolaştı. Sonra birden yağmur bastırdı. Gülümsedim ve beni izledi. Sustu ve onu dinledim. Sessizliği bile güzeldi. "Çünkü Leyla, çünkü iki gözüm, yangında en son küller ölür."

"Kaburgam acıyor," diye fısıldadı, gül kuyusu. "Kaburgamı çaldın benden." Adam kızın yüzünü tam kaburgalarının üstüne bastı. "Burada, gül kuyusu," dedi ifadesiz bir sesle. "Burası senin sürgünün. Buradayken ne ölüme kavuşabilirsin, ne de kendini geri alabilirsin artık." Kız, adamın kazağını kavradı, yüzünü kaburgalarının arasına gömdü ve kaşlarını çatarak başını iki yana salladı. "Ölüme kavuşturmayacaksın beni," diye fısıldadı. "Bana beni geri vermeyeceksin." "Asla." Kızın, göğsünün ortasında bir yarası vardı, o yaraya bir isim bile vermişti. Adam, o yarayı ondan çalmıştı. O yaranın adı, "çocukluğum"du. Artık yeryüzüne yağan gül yapraklarının rengi, kan kırmızısıydı. Zehirli kırmızı gül sarmaşıkları bağladı bizi, Birbirimize zehirlendik. O kâinat kadar eşsizdi, Ben basit bir gül kuyusu. Tutulmamız gerekiyordu, Tutulduk. Ben Gül'düm, O, içine düştüğüm Kuyu, Benim Kuyum. Gül Kuyusu.

Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

İçinde cinsellik vardır. Baştan uyarayım da sonradan saldırmayın. 🌷 "Kadınlarıma nasıl davrandığımı göstereyim." Gömleğini omuzlarından yavaşça sıyırıp yere düşmesine izin verirken başımı salladım. Güneşle kavrulan teni karşımda dikilirken ağzım kurudu, tenini ısırma isteğimle savaştım. "Önce onları öperim," diye mırıldandı. "Tam buradan." Beni kollarının arasına çekerek, iki elini birden saçlarımın arasından yerleştirdi ve boynuma ulaşmak için başımı arkaya itti. Usulca öperek, dudaklarını çenemde gezdirdi. İnledim. "Sonra onun hazinelerini sahiplenirim, iki altın ve bir gümüşü." Göğüslerime doğru baktı. Uçlarına parmaklarıyla dokundu ve eğilip sağdakini ağzına aldı. Isırıkla hissettiğim acıyı zevkim bastırıyor, inim inim inliyordum. Tanrım! Ben bu avcıyı istiyordum. "Aslında... Biliyor musun, ah? Ben..." Ellerimle yüzünü tuttum. Isırmaya ara verip bana baktığında ellerimle yanaklarına bastırdığım için dudakları büzüşmüş oldu. Tıpkı küçük bir çocuğa benzese de bir Kadın Avcısı olduğunu unutamıyordum... "Senin yaptığından daha iyisini yapabilirim." Çenesini göğüs çatalıma doğru bastırdı. Sakalları tenime öyle güzel batıyordu ki sonsuza dek orada kalsın istedim. Ama onun bana ait olduğunu hissettirmezsem Demirli'yi elimden kaybedebilirdim. Bu yüzden ona dikkatle baktım, o bana arzuyla bakarken. "Sana olan sevgimi öyle bir gösteririm ki Kadın Avcısı olmaktan vazgeçersin. Sadece bana kalırsın, Demir Yürekli." Son dediğimi ciddiyetle söyledim. "Bir tek bana." Bana baktı, bacak aramda hissettiğim sızıyla başımı arkaya attım. Gözlerimi kapatıp inledim. Parmakları daha da içime girdi. Ben inim inim inlerken boşta kalan eliyle çenemi tutup kendisine yaklaştırdı. Ben onun ellerinde kıvranırken avcım bana gülümsüyordu. "Senin olacağımı göster bana Zümrüdüanka."