Τον ήξεραν όλοι. Ή έτσι νόμιζαν. Ήξεραν το όνομά του. Τις νίκες του. Τα πρωτοσέλιδα. Τα χαμόγελα που χάριζε στις κάμερες. Δεν ήξεραν τι άφηνε πίσω του κάθε φορά που έκλεινε την πόρτα του σπιτιού του. Κι εκείνη... Εκείνη δεν ήξερε τίποτα απ' όλα αυτά. Ίσως γι' αυτό ήταν η μόνη που είδε όσα οι άλλοι δεν πρόσεξαν ποτέ. Γιατί καμιά φορά οι πιο δυνατοί άνθρωποι είναι εκείνοι που κουβαλούν τις πιο βαριές σιωπές. Και καμιά φορά αρκεί ένας άνθρωπος για να αλλάξει τα πάντα. Αρκεί να εμφανιστεί τη στιγμή που το περιμένεις λιγότερο. Τη στιγμή που σβήνουν τα φώτα.

Η Φλώρα Βασιλακάκη είναι ένα αναγνωρισμένο, παγκοσμίου φήμης μοντέλο. Μεγαλωμένη στην Νέα Υόρκη, με συνεργασίες με τεράστια ονόματα του χώρου της μόδας, ένα ζηλευτό book και πολυταξιδεμένη, η νεαρή αυτή ζει το όνειρο κάθε κοριτσιού και αγοριού του επαγγέλματος της. Όταν όμως κατά τις καλοκαιρινές διακοπές στην Ελλάδα, ανακαλύπτει ότι ο Οίκος του πατέρα της οδεύει προς την οικονομική καταστροφή θα επιστρατεύσει όλη της τη γνώση και την εμπειρία για να διορθώσει ό,τι μπορεί. Είναι όλα όμως τόσο απλά; Διότι η γενέτειρα της είναι η λεβεντογέννα Κρήτη. Τι θα συμβεί όταν στη ζωή της μπουν μια απόμερη παραλία στα βόρεια του νησιού, μια λύρα και ένα ζευγάρι γαλανά μάτια; Η Αρετούσα ερωτεύτηκε τη φωνή του Ερωτόκριτου πριν δει τη μορφή του. Θα καταφέρει η λύρα να βάλει φωτιά στην καρδιά της; ●Retelling Ερωτόκριτος - Αρετούσα (Το εξώφυλλο είναι ευγενική χορηγία της @vasilikoble)

Εκεί, σε ένα στενό του Πειραιά στην ταράτσα της πολυκατοικίας, πριν ανατείλει, η Ανατολή χαμογέλασε στον Παύλο, όπως δεν το είχε κάνει ποτέ. Η Ανατολή αποφασίζει πως το μικρό χωριό στην Βόρεια Ήπειρο δεν είναι μέρος για να ζήσει. Ωστόσο δεν έχει τα απαραίτητα χρήματα, ούτε την απαραίτητη εμπειρία ώστε να μείνει μόνη της σε οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδας. Η τυχαία αγγελία που βρίσκει σε μια φοιτητική πολυκατοικία του Πειραιά σε μισή τιμή με συγκάτοικο την πείθει να κάνει το πρώτο βήμα. Όχι αυτό το βιβλίο δεν είναι θρίλερ, αλλά θα μπορούσε. Ο Παύλος -ο μικρός αδελφός της Μιρέλας- στα είκοσι του ανακαινίζει την πολυκατοικία που του είχαν αφήσει οι γονείς τους και κόντρα από τους φοιτητές που νοικιάζουν, στον ίδιο όροφο μένει με την παρέα του παίζοντας μουσική. Ή μπορεί και να είναι θρίλερ. Κρίμα τους γείτονες. (Η ιστορία διαδραματίζεται 11 με 12 χρόνια μετά την «Μιρέλα». Δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση η ανάγνωση του προηγούμενου βιβλίου, αλλά θα περιέχει σπόιλερς)

Η Αλίκη δεν ανήκει στον κόσμο του Άρη. Και ο Άρης δεν είχε ποτέ θέση στον δικό της. Εκείνη μεγάλωσε με κανόνες, ασφάλεια και επιλογές. Εκείνος έμαθε να παλεύει για καθετί που έχει - και το ποδόσφαιρο είναι η μόνη του διέξοδος. Το μόνο που τους ενώνει; Είναι ο κολλητός του αδερφού της. Και το γεγονός ότι δεν μπορούν να μείνουν μακριά ο ένας από τον άλλον. Στο ίδιο κολλέγιο, σε γήπεδα γεμάτα πίεση και βλέμματα που κρατάνε λίγο παραπάνω απ' όσο πρέπει, η ένταση ανάμεσά τους δεν λέει να σβήσει. Κάθε λέξη είναι πρόκληση. Κάθε άγγιγμα, λάθος. Και κάθε φορά που πλησιάζουν... κάτι τους τραβάει πίσω. Όσο κι αν προσπαθούν να το αγνοήσουν, όσο κι αν παριστάνουν πως δεν σημαίνει τίποτα... υπάρχει κάτι ανάμεσά τους που μεγαλώνει. Αργά. Επικίνδυνα. Αναπόφευκτα. Γιατί κάποια συναισθήματα δεν έρχονται απότομα- σε διαλύουν λίγο λίγο. Και όταν τα όρια αρχίσουν να θολώνουν, όταν το "δεν πρέπει" γίνει "δεν μπορώ να σταματήσω"... Στο τέλος, δεν είναι θέμα ποιος θα κερδίσει το παιχνίδι- αλλά ποιος θα αντέξει

Η Κασσάνδρα βρίσκει τον εαυτό της σε ένα μονοπάτι που δεν περίμενε ποτέ να περπατήσει μόνη της. Κι όμως ξέρει ότι όσο σκατά και να πάει αυτό ,¨τουλάχιστον έχουμε χιούμορ¨ και με αυτό πορεύεται . Θα βρει απαντήσεις στις αιώνιες ερωτήσεις του σύμπαντος, ή μήπως δεν τις έχουν κρύψει ανάμεσα στα σεντόνια των άγνωστων ¨καλών παλικαριών¨ που έτυχε να ξέρουν το ίδιο μονοπάτι;

"Πως είναι δυνατόν;." Ρώτησε μέσα από τον λαιμό μου, η φωνή του ήταν τόσο βραχνή, ένιωθα να θέλω να εκραγώ από το ρήγος που πλημμύριζε το κορμί μου. " Όταν σε αντίκρισα εκείνη την ημέρα στο εστιατόριο, πίστεψα πως ήσουν απλά ένας πειρασμός." Συνέχισε. "Ηρακλή..." αναστέναξα. "Μα εσύ είσαι το κάτι άλλο." Είπε δυνατά. "Εσύ θα είσαι ή το βασανιστήριο μου, ή ο θάνατος μου ή το αντίδοτο μου." Συμπέρανε. "Διάλεξε ένα." Με πρόσταξε, ξεκολλώντας τα χείλη του από τον λαιμό μου. "Δεν καταλαβαίνω τι λες." Γέλασα ελάχιστα. Ο Ηρακλής αναστέναξε. Με τράβηξε κοντά του και έγειρε στο αυτί μου. Μην αντιγράψετε την ιστορία μου! Wattpad story 2025 - 2026 All rights reserved ©️

Δαλιδά, για τους λιγοστούς φίλους. Λίδα με γιώτα για τους πελάτες που κατατρώνε την ψυχή και το κορμί της. Δάλια, σύντομα και γρήγορα για τους γονείς της που λείπουν. Και στα χέρια εκείνου... Νεράιδα και φώς, αγάπη και έρωτας. Από την κοσμική Αθήνα και τις εκδηλώσεις στα πανάκριβα εστιατόρια, στα σοκάκια των Εξαρχείων. Το αγαπημένο του Armani κουστούμι, μπερδεύεται με τα αγαπημένα της κίτρινα all star. "Όνειρα χρόνια μετρημένα, σε ένα κρεβάτι ξεχασμένα. Και μια υπόσχεση εκείνου, που έμοιαζε με έξοδο κινδύνου."

A competitive figure skater is forced to trade places with a rival hockey player in order to avoid being kicked out of the rink. Blurb- "I see you have met Aiden," Mr. Hansen said to me, popping his head over the railing from the the top of the bleachers. He looked quite ecstatic that Aiden and I were already talking. "If you don't already know, Zoe, Aiden is going to be joining the hockey team starting effective next week with the new sponsorship." I forced a fake smile onto my face, gritting my teeth. "How did we get so lucky?" I turned my attention back onto Aiden, quirking an eyebrow as I looked him over- just trying to get an input of who this guy was. The man was stupidly handsome - if you managed to get past the oversized ego that sat on his shoulders. "Enjoying the view?" His sexist comment snapped me back into reality, resulting in me letting out a not-so-ladylike snort. "Please, the only reason I have to look at you is to try and figure out just what it is exactly that would make you so smug, but as far as I can tell, you have absolutely nothing going for you." Despite my effort to get a response out of him, he smirked as if accepting the challenge. "Besides the fact I am the number one center in the state of Massachusetts?" "Am? Don't you mean was? Now was looks bad on a resume." Aiden's jaw clenched, and in that moment I would have been dead if looks could kill. I was pretty sure that if it'd been legal for him to hit a girl, he would have already been on the ice by now. But it wasn't, and I'd clearly just won. I felt quite satisfied with myself and decided it'd be fun to rub some salt in his freshly wounded ego. I turned and sprinted across the ice before looking back over my shoulder and blew him a fake kiss, lifted my left leg up, and smacked my butt in a sense to let him know that he can just kiss my ass before I'd let him take over this rink.