❕KİTAPTA ÇOK FAZLA +18 BÖLÜM BULUNMAKTADIR LÜTFEN RAHATSIZ OLACAKLAR OKUMASIN❕ "Tanrım.. Çok güzelsin" Elini kadınlığıma götürdükten sonra okşamaya başladı.. Kasıklarıma bir ağrı girmişti. Karnımda sanki kelebekler uçuşuyordu.. Yavaş yavaş okşayarak yuvarlak oluşturuyordu. Hızlanmaya başladığında kasıklarımda ki ağrı kadınlığıma inmişti... Parmağını ağzına götürüp yaladıktan sonra kadınlığıma yaklaştırdı ve kadınlığımı tek eliyle ayırdı. Parmağını kadınlığıma yavaşça girdirdi.. "Ahh.." Parmağını içimde titretiyordu.. "Ahh.. Kasıklarım acıyor.."

"Korkuyor musun ?" diye sordu. Nehir başını kaldırmadan sadece kafasını salladı. Adamın kokusuna karışmış sert içki kokusu genzini yakmıştı. "Hım demek öyle " dedi fısıltıyla.." O zaman neden buradasın ? Buraya beni memnun etmek için geldiğini biliyorsundur herhalde " Nehir başını kaldırdı. Bebek mavisi gözleri adamın karalarıyla buluştu. "Zorla getirdi " dedi zor çıkan sesiyle. "O zaman ne yapacağız " dedi elinin birisini duvara yaslayıp. Nehir cevap vermedi. "Şöyle yapalım o zaman güzellik , ben seni o adam dan kurtarayım sende bana unutamayacağım bir gece yaşat ne dersin " Emir tuğra eğer sarhoş olmasaydı muhtemel bu sözleri söylemezdi. Bunda içkisine katılmış ilacın etkisi de büyüktü muhtemel. "Yani beni o adama vermeyecek misin " dedi umutla. "Hayır , seni o adama vermeyeceğim ama bu gece seni istiyorum karşılık ver " dedi acımasızca..

Dört duvar arasına sıkışmış bir ruh. Çığlık çığlığa. Etrafta ona gülümseyen bedenler. Soğuk ve donuk suratlar. Hepsi kaybolmuş adeta, benliklerini arıyorlar güya. Bulmaları an meselesi, bulmak istemeyenler dışında.

Bir intikam meselesi... Geçmişe dayalı öfke,kin,sinir,kıskançlık ve terk edilmişlik duygusu insana neler yaptırır? Büyüklerimizin yaptıkları hatayı hep mi masumlar öder? Bu hikaye masumların ödediği bedelin hikayesi, bu hikaye bir intikam hikayesi, bu hikaye bir kaybın hikayesi.... GÖLGENİN İNTİKAMI WATTPAD'DE! ___________________________________________ Üzerimde koyu mavi kabarık bir elbise, uçuşan saçlarımla bir bilinmezliğe doğru koşuyorum. Peki beni kovalayan kimdi? Beni kovalayan bir bilinmezlikti. Hayatımın bilinmezliği. Kaderimin bilinmezliği. Geçmişimin bilinmezliği. Ailemin benden önceki hayatının bilinmezliği. Peki neden kanıyordum? Sol göğsümden, kalbimden akan kanların nedeni, gizemi neydi? Haykırışları ormanda yankılanan cinsiyetini henüz çıkaramadığım bebekte neyin nesiydi? Neden "Gitmeyin!" diye bağırıyordu? Peki ben kimdim? Adım Derin'di, soyadım Akçay. Peki benim geçmişim neydi? Benden önce neler olmuştu? Ben neden bu acıları çekiyordum? Benim gerçeklerim neydi? Benim bildiğim tek bir gerçek vardı ben ölüyordum...Günden güne,geçmişten şimdiye,geleceğe... Ölüyordum...Ölüyordum...Ölüyordum. Ve bunu bana az önce "Gitmeyin.!" diyen bebekte söylüyordu. "Ölüyorsun." "Ölüyorsun." "Ölüyorsun."

Bir lise öğrencisinin cesedinin çöp konteynırının içinde bulunması başta klasik bir cinayet vakası gibi gözükse de zamanla şehrin içinde yaşanan korkunç cinayet zincirine dönüşür. Kitap evden kaçıp büyük şehire gelen genç adamın şehirde yaşanan seri cinayetlerle karşılaşmasını anlatıyor.

"Sadece seni yok etmek istiyorum." dediğinde dudaklarımda kışkırtıcı bir gülüş oluştu. "Öyle mi?" dedim dudaklarına doğru fısıldayarak. "Daha çok beni nefesimi kesene kadar öpmek istiyormuş gibi bakıyorsun." dedim ama bakışlarını hiç değiştirmedi, bana öyle bakmaya devam etti. "Doğru başta amacın gerçekten beni yok etmekti, sonra baktın ki etrafımda bunu yapmaya meraklı insan çok, acıdın mı?" Konuşurken hafif alaylıydım, her bir kelimemde, her nefesimde amacım onu daha da çıldırtmaktı. "Aslında evet, seni ben mahvedecektim ama ortada mahvedilecek bir şey kalmamış." dedi eli çenemi hafif hafif okşarken. Ve onun dokunuşu mahvedilecek bir şeylerin kaldığını hissettiriyordu. Yine de bakışlarım düşmanca kısıldı. "Senin görevin beni korumaktı, değil mi? Dur o da oyundu, doğru ya." 07.04.2023

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

"O da mutlu değil bu halinden. Sen onun yerinde olsan mutlu olabilecek miydin?" Annem derin bir iç çekti. "Tabii ki mutlu olmazdım. Metin... Ben diyorum ki; bir yardımcı tutalım. Böyle engellilerle ilgilenen kişiler var ya... İlgilenir, ilaçlarını verir. Hem ben de artık dinlenir, biraz kendime bakarım." Boğazıma yutkunamayacağım bir yumru oturmuştu. Sandalyeyi hareket ettirip yanlarına doğru sürdüğümde çıkan seslerden sonra bana baktılar. "Madem bu kadar fazla geliyorum koyun beni kapının önüne! Ne gerek var bir yardımcıya para ödemeye!" Annem ayağa kalkarak yanıma doğru yürümeye başladı. Her gün olduğu gibi yine bir tartışmanın fitili ateşlenmeye hazırlanıyordu. ☆ °Kapak için Wattpad Üçüzlerin Kapak Sayfası'na teşekkürler... Mahkum diye nitelendirdiği bedenini hapsetmişti bir odaya. Hem bedenini, hem özgürlüğünü... Koskoca 3 yılı gitmişti birden ellerinden. Şimdi yalnız, öfkeli, mutsuz bir adam. Kime dokunsa ateş, çığ... Özgürlük bedende değil, ruhtaydı. Özgürlük bedende değil, yürekteydi. Özgürlük bedende değil, zihindeydi. Peki sen?

Kül kedisi olmak bana göre değil. Ben hayatımı değiştirmek için hiç tanımadığım, üzerimde güzel kıyafetler olmadan beni tanıyamayan bir salağa aşık olduğumu sanıp onunla evlenmem. Adam prens olsa bile. Bu güçlü bir kadının yeniden doğuş hikayesi. Yeniden doğuş ve hayatı, aşkı, arkadaşlığı anlayış hikayesi. Hikayem bütün güçlü kadınlara armağan olsun...

Doğduğunda herkes gülerken sen ağlıyordun.. Şimdi öyle bir yaşam sür ki öldüğünde sen gülerken herkes ağlasın