yeonjun: abim abine aşık yeonjun: aralarını yapmaya ne dersin? Yeonbin, 9 Aralık 2019. #1 yeonbin - #1 txt - #1 yeonjun - #1 soobin - #1 vkook

|...Kısa süreliğine ara verildi...| |Hikaye Başlangıç Tarihi: 14 Nisan 2020| *** Adım Almila. Herşey çok hızlı gelişti. Şuan kim olduğumu ben bile bilmiyorum. Ya da ne olduğumu... İnsan mıyım? Yoksa kurt mu? Aslına bakarsanız, ben alfa kurt-kızım... *** Almila ormanın yakınlarına taşındığı yeni evinde, ormandan tuhaf sesler duyar. Önce bu sesleri kendi hayal ürünü sanar. Daha sonra bu seslerin kurt ulumaları olduğunu fark eder. Kurtların hayranı olan Almila, kendisini nelerin beklediğini bilmediği gibi, kendisinin yarı kurt olduğunu da bilmemektedir... *** |Kapak Tasarımı: @_moonnlightt_ | |Rica ediyorum, lütfen önyargıları rafa kaldırıp hikayeyi öyle okuyalım♥|

↕️ ŞAHISLAR GERÇEK HAYATTAN ALINMIŞTIR↕️ "Çakma Aşktrolog." "O ne ya." "Bilmiyorum şu an aklıma geldi." dediğimde güldü. "Gülme sana gülmek artık haram." dedim. "Nedenmiş?" "Çünkü önce bana yalan söyleyip benim gülümsememi elimden alıp gülemezsin. Pislik inşallah gülümserken oynayan 17 kasın her güldüğünde kırılırlar adi pislik." dediğimde yürümeye devam etti göz yaşlarım yanaklarımdan süzülürken hala arkasından bağırarak küfürler ediyordum. Ama o hala arkasına bakmamıştı. Aramızdaki mesafe gittikçe açılırken birden durdu ve bana doğru döndü. "Gökteki betelgeuse, sirius, vega, alnilam, arcturus, rigel veya öbürleri belki senin gibi bunların yıldız olduğunu bile bilmiyordum.Hiç birine de ihtiyacım yok. Sen olmadıktan sonra evrendeki tüm yıldızlar toplansa da aydınlatamaz bu bedeni zaten. Benim en güzel yıldızım kaydıktan sonra bırak gömsünler gökyüzünü." Kapak Tasarımı: @silakosay

En yakın arkadaşlarınızdan birinin sevdiği çocuk size görücüye gelseydi ne yapardınız? Üstelik bu çocuk da arkadaşınıza aynı şeyleri hissediyorsa o zaman işler iyice kızışırdı değil mi? *** Bir yıldır Yeni Zelanda'da çevirmenlik yapan Ceylan, ailesini ve memleketini çok özlemektedir. Annesi arayıp abisinin düğünü için memlekete çağırdığında soluğu patronunun yanında alan genç kız bir aylığına biricik ülkesi Türkiye'ye gitmek için izin koparır ancak onu bekleyen süprizlerden bihaberdir. Tekrar dönmesi gerektiğinde karşısına çıkan seçeneklerle neyi ve kimi seçeceğini şaşırır. Çok sevdiği işine geri mi dönmesi gerekiyor yoksa onu şaşkına uğratan arkadaşının biricik aşkı olan çocuğu mu dinlemeliydi? "Kalbimde kimin olduğu umurumda değil! Eğer senin sayende Allah'ın lütfunu kazanacaksam o zaman onuda unutmaya hazırım. Yeter ki bana hayır deme..." "Birbirini seven kimselerin arasına giremem ben, kusura bakmayın!" "Ucunda Allah'ın rızası varsa gözüm hiçbir şeyi görmez. Bundan sonra senden başkasını görmeyeceği gibi..."

Bir bataklığın içinde ruhumu kaybetmeye adım adım yaklaşmamın, Kendi kişiliğimi hiçe sayarcasına ayaklarımın altında ezişimin, Alazlanarak benliğimi yok etmemin hikayesiydi bu. Peki, ben bunları engelleyebilir miydim? Kaybolmaktan kurtulabilir miydim? Yanıp kavrulmamak için... Direnmeliydim. Lâkin bu, iki tarafı keskin bir oktu. Her türlü yanıp kavrulacaktım. ~Alya (Göklerin kızı) . . . Not: Prolog bölümündeki mektup 40.bölümde geçiyor.

Gözlerini usulca kapattı genç kadın . Damlaların geçtiği yerleri her zerresinde hissederken, elinin tersiyle gözyaşlarının yolculuğuna son verdi. Ama nafileydi bu çabası. Bir yenisiyle tekrarlandı gözyaşı yolculuğunun. Yüreğinde hissettiği bu acının nedenini bile bilmezken, bu kadar içten olmasına anlam veremiyordu. Az önce ki yaşanan olay film şeridi gibi gecerken kahvelerinden , yüreğinde ince bir sızı belirdi. Bu kadar acımasına dayanamıyordu. Bu kadar acımamalıydı oysaki . Kağıt üzerinde olan bir evlilikten doğan bir beraberlikti bu. Sadece dildeydi ona " eşim " demesi. Kendini odasına kapattığından beri sağ elinde hapsettiği ve asla özgür bırakmak istemediği kırışmış kağıdı yavaşça azad etti. Düzelmeye başlayan kağıdın bir köşesinde " geri dönme" yazısını görünce dudakları tekrar titremeye başlamıştı. Eline hapsetmeye devam ettiği kağıda, usulca akan gözyaşları eşlik etti. Buğulu gözlerle odasına baktı genç kadın evine. Elbette bu halde gelmeyi hiç hayal etmemişti.Yavaşça yerinden doğrulmuştu genç kadın. Pencereye doğru gidecekken kapısı aralanmış ve asla görmeyi beklemediğ i kahvelerin sahibini karşısında görünce iyice afallamıştı. Müthiş derecede yorgun düşmüş bedeni, kendini bile kaldıramaz hale gelmişti. Bedeni yere yığıllamaya yeltenmişti ki , Genç adam bunu farkeder farketmez engel olmuştu. Sinirle gelmiş olmasına rağmen şuan hissettiği tek şey merhametti. Koyu kahvelerine hayran oldugu kadının bu halde görmek yüreğini parçalamıştı. Neden bu hale geldiğini bilmeden, beline sardığı ellerini fazla gevşetmeden az önce ki yerine geri oturttu. Genç kadının gözleri kan çanağına dönerken , adamında ondan aşağı kalır yanı yoktu. Karısının neden bu hale geldigini deli gibi merak etmesine rağmen ikisinin de dudakları bir türlü aralanmaya cesaret edemiyordu...

Zehirli sarmaşıkların sardığı bir hayatta yaşamaya mecbur kalmış genç bir kız. Geçmişin tozlu sayfalarını saklama çabaları. Keder çökmüş kalblerin umut fısıltılarını dinleyişleri. Değişen hayatlar... Çaresizliğin kol gezdiği zamanlarda yankılanan acı vaveylaları yok sayanlar. Bazen bir bataklığın tam da dibinde,bazen de bir uçurumun tam ucunda hayatlar... Ve nane molla yürekleriyle mücadele etmeye çalışan insanlar. 24 kasım 2017 6 ocak 2020

Bade ve Gökalp... Ne aşkları yalan ne hikayeleri sıradan. Gökalp gök gözlü yiğit demekti. Gerçekten de yeşillerinde kaybolduğu Bade'nin gök gözlü yiğidi idi Bade ise Aşktı. Kutsal sevgiydi. O da mavilerinde boğulduğu adamın AŞKI idi. Artık Bade değil Gökalp'in BADE'Sİ; Gökalp değil Bade'nin Gökalp'i vardı. Onlar bir bedende bütün olmak ifadesinin kalıplarından çıkıp can bulmuş halleriydi.

Hala dine dönmediysen bu kitap senin için bir işaret