Evet onu ilk tanıdığım andan beri nefret ediyordum. Gidip Allah'ın her gününü başka bir kızla geçirmiş bir adamın bana dokunmasını istemiyordum. Ama bu artık zorundalık haline gelmişti.

Yalı Çapkını 19. Bölüm sonrasına farklı bir bakış açısı. Son pişmanlığın fayda etmediği bir evren.

Seyran ve Ferit'i farklı bir evrende yazıyorum.

"Hiçbir şey düzelmeyecekse eğer bizde o 'hiçbir şey' lerden kaçarız o zaman. Belki tamamen olmasada bir süre unuturuz bize acı veren her şeyi.." Başımı salladım. "Götür beni buradan Mavi. Nereye olursa olsun gelirim.." "Bir şartla gidebiliriz." "Neymiş o?" Dedim merakla. "Bu eller ellerimden bu gözlerde gözlerimden hiç bir zaman ne olursa olsun ayrılmayacak." Ellerimi sımsıkı tuttu. Ve gözlerimin içine baktı. O da yaralıydı ve bizim birbirimizin yaralarını sarmaya ihtiyacımız vardı.. Bunun için buralardan uzaklaşmamız gerekiyordu.. Bize acı veren her yerden ve herşeyden..

Bir Hantol hikayesi...

Ali Mertoğlu, 20 yaşında. Hayatını bir anda karartacak bir olayla baş başa kalıyor. Selin Yılmaz, eğlenceli ve bir o kadar da hayatı yaşamayı çok seven bir kadın. 18 yaşında. Oda hayatını bir anda karartacak bir şeyle karşılaşacak Zorlu ama çok güzel bir aşk hikayesi gelecek karşınıza. Okurken en derinlere kadar hissettiğiniz duygu, içinizi ısıtacak. Keyifli okumalar.

"Ben o günden beri deniz için yaşadım. Çünkü yaşamım kaynağını artık denizden almıştı. Onsuz bir bütün olamazdım. Korktuğumda ona koştum ben, canım yandığımda, can yaktığımda... Yalnızlığıma ortak olan, kalabalık ıssızlıklar içinden beni koparıp alan oydu. Beni tek yapan, çok yapan, beni hem hiç hem de bir şey yapan... Ben denize dönüştüm Elizya. Benim hayatım bu derin sularda. Herkes hayatını bir şeyler için harcar. Ama hiçbir harcanışın ederi bu kadar değerli olmamıştı. Dalgalarım kıyılarına vurduğunda, beni hep hatırlayacaksın." Yeni Çağ'ın kraliyet ülkesinde, karanlık ve derin sularda yolları kesişen iki genç: Elizya ve Aras. Hikayeleri iç dünyalarında sürdürdükleri hükümdarlığın yıkılışıyla başladı. Kendi kurallarıyla kendi yollarından gitmeyi denediklerinde kaybolacaklardı. Çünkü bilmedikleri bir şey vardı; aşkın rotası yoktu. Bir yol varsa ancak birlikte yürüyebilirlerdi. Peki ya nefret ve aşk arasındaki çizgi, birbirlerine çektikleri kılıçlar kadar keskin miydi? Yıkılan krallıkları beraber inşa edebilecekler miydi?

Sadece şunu bilin. Herşey karmakarışık!

Merdivenlerden çıkarken bir doğa harikasına çaptım. "Önüne bakmayı düşündün mü hiç?"artık ona bay ukala demeyi düşünüyordum. "Eğer sen önüne bakmayı deneseydin belki bende düşünürdüm." <><><><><><><><><><><><><><><><><> "Gözlerinde senin gibi dengesiz,sürekli mavinin farklı tonuna bürünüyorlar." "Yaa öyle mi?" "Öyle,ama asıl önemli olan kısım ne biliyor musun?" Dedim. "Neymiş?" dedi beni tezgahla kendi arasına alırken. "Ben bu iki dengesize de çok aşığım"bunu söylememle birlikte dudaklarını dudaklarıma kapattı. ☃Sena❄️

.