Samotność to najgorsza rzecz, tym bardziej gdy zostajesz sam w czterech ścianach.

Tytuł mówi sam za siebie :) Uwaga na spojlery- mogą wystąpić

Kiedy Plaga spustoszyła Ziemię, każdy musiał zadbać o siebie. Rodzina, przyjaciele, szkoła - To wszystko, co kiedyś było twoją codziennością, dziś przestało istnieć. To, co kiedyś wydawało się być przyszłością, straciło sens. Stoisz pośrodku niczego spoglądając na twarz rodziców - białą niczym kartka. Wspomnienia wywierają dziurę w twojej głowie. Jedyne, co możesz, to uciekać. Dopóki zaraza cię nie dopadnie. Oto jak upadł świat, który znasz. !Mogą pojawić się przekleństwa! Okładka wykonana przez @ZafiraMorgan NA MOIM PROFILU MOŻECIE ZNALEŹĆ II CZĘŚĆ

Przycisnąłem żyletkę do wewnętrznej strony nadgarstków tak mocno, że odrazu zacząłem krwawić. To samo zrobiłem z drugą ręką. Powoli ciemno- czerwona ciecz spływała po białych kafelkach. - Piękny kontrast.- pomyślałem. Usiadłem na podłodze. Czułem się coraz słabszy, jakby moje ciało ogarnął nagły paraliż. Przed moimi oczami pojawiły się wszystkie sceny z mojego życia. To historia o mnie, a tak właściwie o mojej przyjaźni z Anoreksją. Ta tragiczna opowieść ma Wam uświadomić jedno: Szanuj siebie bo ty jesteś prawdziwym pięknem. 2017 #265 dla nastolatków 2018 #632 dla nastolatków 2019 228 #choroba

Jak to się? Kiedy się zaczęło? Jak rozwinęła się choroba? Odpowiedzi są w tej historii

Jest to poradnik naukowo-dydaktyczny. Jego tematyki możemy się domyśleć. Sposoby i teksty przedstawione w tym zacnym zbiorze są do użytku dla każdego TeamSłowacki. Polecam. # 24 miejsce "Literaturze faktu" 4 maja 2017 #No a teraz 18 XDDD

Proszę, jeśli już tu jesteś to przeczytaj chociaż jeden rozdział, a może sprawi to, że na pewne kwestie spojrzysz pod innym kątem. Udostępniajcie tę książkę, chcę żeby te informacje dotarły do jak największej liczby ludzi.

Różne takie jak w tytule.

Pamiętnik psychicznie bezpłciowej nastolatki, czyli jak przeżyć okres dorastania, gdy nie czujesz się żadną płcią. Tak, osoby agender istnieją.

Nie wiem. Musiałam to gdzieś napisać, bo już nie potrafię tego dusić w sobie. Niech to będzie pamiętnik czy coś...