İmparator Jeon Jungkook sert, karanlık ve kalpsizdir.

Dünyanın bir haber olduğu büyük bir projenin merkezinde bulunan, masum bir denek. Hiçbir suçları yokken, ceza çekmek zorunda kalan iki ajan. Alec ve Jace başlarına nasıl bir bela geleceğinden habersiz görevlerinini sonunda, tahmin edemeyecekleri büyük bir belaya bulaşırlar.

"Gel buraya!"dedi ben arabanın arkasına doğru koşarken. "Gelmem." "Kaçamazsın.Anlamalısın artık." "Pes etmeyeceğim." "Ne tuhaf ben de."dedi sırıtarak. Mert ve Bulut'un hikayesi.Birinci kitaptan bağımsız okunabilir.Ama yine de eksiklik hissedeceğinizi düşünüyorum.Bu sebeple birinci kitabı okumanızı tavsiye ederim. Kapak için desteğinden ötürü E-Rabbit'e teşekkür ederim.Minnak parmakları dert görmesin. :)

O benim limanım.Dışlanmadığım,sevildiğim tek yer.Bir zamanlar en büyük limanım ailem derdim.Şimdi ise kabuğu tutmamış bir yara gibiler benim için ve bu yara hiç iyileşemeyecek.Ne zaman nefes alamayacak gibi olsam artık yeni limanımın varlığına sığınıyorum.Bu durum hiç bitmeyen bir zorunluluk haline geldi adeta. Dünya uçsuz bucaksız olsa da önümde, sanki göremediğim sınırlar var gidemiyorum. Ne kadar ilerlesem de geri dönüyorum ona ayaklarımdaki prangalarla. Eren'in sahip olduğu küçük dünyası hiç beklemediği bir anda başına yıkılmaya başlamıştır.Fakat Eren aşkını bulacak ve mutlu mesut yaşamaya devam edecektir.Gerçekten öyle mi olacaktır? Erkek erkeğe aşktan bahsedilmektedir.Bu türü sevmeyenlerin okumaması tavsiye edilir.

Aradığı aşkı asla bulamamış ve üstüne üstlük bulduğunu sandığım gibi de terk edilmiştim. Evrende aşk konusunda benden daha şanssızı var mı diye kara kara düşünüp kendimi eve kapatmıştım. Ta ki kapı alacaklı gibi çalındığı o güne kadar... Kapımda takım elbiseli bir damat duruyordu ve bu damadın aslında bana aşkı getirdiğini nereden bilebilirdim ki? Geçirdiği trafik kazası sonucu 1 yılını unutan bir damadın, aslında eski sevgilisini görmeye gittiğini sanıp benim kapıma dayanmasıyla başlayan bu serüvende benim yerim ne olacaktı? Aradığım aşkı bu kadar kolay elde edebilecek miydim, tabi ki hayır! Aşk kimseye hazır bir tabakta yemek olarak sunulmuyor, özellikle de benim gibi doğuştan şanssız birine... (boyxboy) (boylove)

Hayatımın belki de en boktan gününü geçirmiştim. İşten atılıp, kız arkadaşım tarafından terk edildim. En kötüsü de cebimde beş kuruş olmadan gecenin karanlığında, elimde küçük bir şemsiye ile bir yandan hayatıma lanet edip, bir yandan da ne yapmam gerektiğini düşünerek yürümeye devam ediyordum. Her zamanki yolumdan sapıp, kestirme olan ara sokaklardan birine girdiğimde ise; Birden onu gördüm. Siyah takım elbisesi darmadağın olmuş, ellerinde ve yüzünde kesikler vardı. Sanırım kavga etmiş olmalıydı. Etrafta hiç kimse yoktu, tamamen yalnızdık. Onu görmezden gelip yoluma devam etmeyi düşünüyordum. Zaten hayatımın en boktan gününü geçirmiştim, bir de bu herifle uğraşamazdım. Çünkü benim yerimde kim olsaydı eminim ki kavga etmiş, yüzünde ve ellerinde çeşitli kesikler bulunan böyle bir herife bulaşmak istemezdi. Ben bunları düşünürken o ise gözlerini kapatmış yağmurun sesini dinliyor gibiydi. Onu görmezden gelip yoluma devam etmeyi düşündüm fakat nedense kendimi birden onun yanında buldum. Omuzuna dokunup -: İyi misiniz? Yürüyebilecek misiniz? O ise kapalı olan gözlerini hafifçe aralamış bana bakıyordu. Gözleri masmaviydi ve gece olmasına rağmen gözlerinin rengi belli oluyordu. Dudaklarını araladı ve bana -: Harikayım. Dedi. Bunu söylerken bir yandan da öksürüyordu. İster istemez gülümsemiştim. ''Peh harikaymış'' Dedim kendi kendime. Düşüncelerime ara verip bir yandan belinden destek alarak onu evime götürmek üzere yola koyuluyor, bir yandan da yeni bir iş bulup hayatımı eski düzenine sokmam gerektiğini düşünüyordum. Fakat nereden bilebilirdim? Bu dayak yemiş herifin hayatımı tamamen altüst edeceğini.

"Beni izleme bir daha!"dedi sonunda dayanamayan Rıza. "Göz benim gözüm.İstediğine kayar."dedi Sinan pişkince. "İzlemeyeceksin dedim!" "Neden?" Kaçarı yoktu.Tavşan kaplanın inine girecekti. Yan hikayedir. Kapak için E-Rabbit'e teşekkür ederim.

《 TAMAMLANDI》 Aşkın ENTRİKALI Hali serisi ilk kitap.... Bizim okulda masumiyet kazanılan değil, kaybedilen bir şeydi...

Siz hiç başlı başına ''İmkansız'' olan birisine aşık oldunuz mu? Okyanus misali derin olan mavilerin'de boğulmak istediğiniz? Sigaradan nefret ettiğiniz halde sigarasını her içine çekişinde ''Ne olur nefesini yüzüme üfle'' Diye Tanrı, Buda ya da herhangi bir yaratıcı güce dua ettiğiniz. Peki ya siz hiç imkansızın içinde bir ''imkan'' yaratmaya çalıştınız mı? Şeytanın ta kendisi olduğunu bildiğiniz halde, yine de onun peşinden koşmaya devam ettiniz mi? Sizi her şeyinizle sevmekten ziyade, sizi kullanıp atmak isteyen biri olduğunu bildiğiniz halde yine de ona ''Seni Bırakmayacağım'' Dediniz mi? Size aşık olmayacağını ve sizi bir oyuncak misali kullanacağını bile bile ona aşık olmaya devam ettiniz mi? Ben ettim. Hem de bile bile.