Καθομουν στο λιμανι και κοιτουσα την θαλασσα. Σκοτεινη. Μαυρη. Ετσι την εβλεπα. Σαν τα ματια μου. Απο σκουρο μπλε μετατραπηκαν σε μαυρο. Δεν ξερω αμα εχω δει πιο μαυρα απο τα δικα μου. Καθε φορα που τα βλεπω στο καθρευτη απορω πως καταφερε και μου τα μαυρισε τοσο. Αυτος ο ανθρωπος καταφερε το αδυνατο.. Χωρις αλλη σκεψη εβγαλα μηχανικα ενα τσιγαρο απο το πακετο και το ακουμπησα στα ματωμενα χειλια μου. Σε κλασματα δευτερολεπτου το αναψα με τον αναπτηρα και αφου εισεπραξα μια γερη δοση αφησα ενα δακρυ να κυλησει στο πατωμα. Ενα ακομα δακρυ ενα τονο πιο μαυρο χρωμα στα ματια μου. Στην καρδια μου. Ενα τονο περισσοτερο σκυλα. Ηταν πιο ευκολο απο οτι περιμενα Ηταν λιγοτερο χρονοβορο. Καλυτερα για εμενα. Παντως τον παραδεχομαι.. Καταφερε να με μετατρεψει στην χειροτερη σκυλα σε ολη την πολη μεσα σε μια νυχτα. Κανεις αλλος δεν θα το καταφερνε στην θεση του. Τραβηξα μια τελευταια τζουρα απο το τσιγαρο μου το εσβησα το δερμα μου. Πλεον δεν ποναει Πρεπει να ηταν το 10ο στην σειρα. Και το 100ο σημαδι πανω μου. Το 100ο σημαδι που αυτος προκαλεσε.. Αλλα και αυτος που θα προκαλεσει και τα επομενα...

Αυτός που είναι αιώνιος,παντοτινός.Κάποιος που στοχεύει στη δύναμη και τον πλούτο.Η επιτυχία το κίνητρο και η απόκτηση αγαθών, η ανταμοιβή.Το αποτέλεσμα όμως?... μοναξιά μέσα σε ένα κόσμο γεμάτο ανθρώπους. Ανάμεσά τους και ένα Κρίνο, γεννημένο απο το γάλα της Θεάς Ήρας που έτρεξε στη γη,σύμβολο αγνότητας και ομορφιάς... ικανό να κάνει ένα Δάντη,να εκραγεί!

Η ΑΓΑΠΗ ...Κώστας Καρυωτάκης (1896-1928) Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι. Και με είδε μια αχτίδα Δροσούλα το ιλαρό το πρόσωπό της κι εγώ ήμουν το κατάξερο ασφοδίλι. Πώς μ' έσεισε το ξύπνημα μιας νιότης, πώς εγελάσαν τα πικρά μου χείλη! Σάμπως τα μάτια της να μου είπαν ότι δεν είμαι πλέον ο ναυαγός κι ο μόνος, κι ελύγισα σαν από τρυφερότη, εγώ που μ' είχε πέτρα κάνει ο πόνος.

Αν η τάξη είναι η ηδονή της λογικής, η αταξία είναι η απόλαυση της φαντασίας. Paul Claudel, 1868-1955, Γάλλος ποιητής Η αξία των ανθρώπων έχει την εποχή της, ακριβώς όπως και τα φρούτα. Λα Ροσφουκώ, 1613-1680, Γάλλος συγγραφέας

Ο πιο βαθύς τρόπος για να αισθανθούμε κάτι είναι να υποφέρουμε γι' αυτό. Gustave Flaubert, 1821-1880, Γάλλος συγγραφέας

Ο Νίτσε θα πίστευε μόνο σε έναν Θεό που θα ήξερε να χορεύει...Η Γκράχαμ θεωρούσε πως οι μεγάλοι χορευτές δεν έιναι μεγάλοι εξαιτίας της τεχνικής,αλλά του πάθους τους...Και ο Μπράουν έλεγε πως η ευκαιρία χορεύει με εκείνους που είναι ήδη στη πίστα...Η Νέλη της ιστορίας όμως χόρευε αντί να μιλάει, γιατί για κείνη η μουσική ήταν μικρές ιστορίες και ο χορός η ζωντανή απεικόνιση...Και έτσι στη ζωή θα τους παρέσερνε όλους σε ένα ρυθμό που κανείς δε θα αντιστεκόταν!!!

Κανόνες σημαίνουν οι αρχές που καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να γίνεται κάτι. Μέχρι πότε?

Μετά τον επεισοδιακό χωρισμό του Άλεξ με την Αυγή και την επανένωση τους, κάνει την εμφάνιση του ο μεγαλύτερος αδελφός της οικογένειας, Άδωνης Πρωτοπαπάς. Ενώ το ζευγάρι προσπαθεί να κάνει ένα νέο ξεκίνημα και να βρει ξανά την εμπιστοσύνη που χρειάζονται δύο άτομα που αγαπιούνται, εξακολουθούν να βρίσκουν στον ορίζοντα εμπόδια. Ένας αδελφός που μισεί την Αυγή, κάποια μυστικά από το παρελθόν και μια νέα κόντρα στο γραφείο. Είναι όλα αυτά για να θίξουν το πάθος ανάμεσα στην Αυγή και τον Αλέξανδρο; ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΘΑ ΑΝΕΒΕΙ ΣΤΙΣ 26 ΙΟΥΛΙΟΥ. Φιλιά!

Η Αυγή Παπαναστασίου αν και στα 24 είναι μια επιτυχημένη επιχειρηματίας. Έχει μια μεγάλης ισχύος εταιρεία και αρκετά χρήματα. Ζει την ζωή της στα πλαίσια της εταιρείας της που γι' αυτήν είναι όλη της η ζωή. Τι γίνεται όμως όταν εισβάλλει μέσα στην ζωή της ο εκρηκτικός διευθυντής της αντίπαλης εταιρείας; Τι γίνεται όταν ο ένας μαγνητίζει τον άλλον αλλά η κόντρα που έχουν μεταξύ τους αποτελεί εμπόδιο; Είναι αλήθεια αυτό που λένε ότι τα εταιρώνυμα έλκονται;