Ferit, sadece yaşadığı hayatını geride bırakmak, ondan bahsederken başına "eski" kelimesini iliştirebilmek istemişti, oysaki gittiği kasabada her şey eskisinden daha zor olacaktı. Kimselerin adından bile söz etmediği bu eski kasabada, yıllardır süren bir savaş vardı, Ferit'in yerleştiği kasabanın ucuz pansiyonuysa içinde barındırdığı hayatlarla savaşın ta kendisidi. Ferit'in hayattan kaçmak isterken hayatın ta kendisiyle tanışmasının öyküsüdür kreşenko.

Bir insan kadınının görüp görebileceği en yakışıklı erkekti. Kadim bir güzelliği vardı. Sadece tek bir kez bakmak bile insanı şair yapmaya yeterdi. Bal rengi bakışları insanı dilsize çeviriyordu. Yüzüne bakıldığında yaşını tahmin etmek mümkün değildi. O gerçek bir melekti, kusursuz ve kudretliydi. Peki onu Dünyada tutan şey neydi? Ben biliyorum, çünkü onu gördüm...