"Sen benim için yaratılmışsın, güzel bebeğim. Eksikliğini çektiğim her şey sende var." Beni kendine biraz daha çekti. Beni sevmesine izin verdim.

#mizah 1(31.03.2026) #duygu 1(31.01.2026) #aile 1(24.01.2026) "Bu saçmalığa son vermezseni-" adam bi adım bana yaklaştı. O an içimde fırtınalar kopmaya başlamıştı bile soğuk sesiyle fısıldadı "Senin soyadın Aksay. Sen Derin Kaya Aksaysın" dedi. Yüzüne tükürdüm "Bir daha bana Aksay dersen o ağzını yerinde bulamazsın" dedim hırsla. İki adam beni tutuyodu debelensem bile fayda etmedi. AKSAY KONAĞI denen yere gelmiştik. "Bırakın beni" derken bile bütün Mardini inletmiştim kapılar açıldı ve beni zorla içeri götürdüler Etrafımda insanlar vardı bana kınayıcı gözlerle bakanlar, ters bakışlar,heyacanlı bakışlar her türden üstümde gözler vardı. Karşımda 7 kişi duruyodu, bunlardan 5 abim yaşında kişiler , 1kadın ve 1 adam vardı. "Bırakın ula size demedim mi saçının teline bile zarar gelmicek" diye bağırdı esmer bi genç. Kollarımı bırakınca derin nefes aldım "Derhal beni bırakıyorsunuz kimsiniz siz, sizin bu yaptığınız şeye adam kaçırma derler" diyerek haykırdım Adam bi adım atınca bende otomatik geri adım attım. Bunu görünce yüzü düştü "Herkes beni iyi dinlesin. Derin Kaya benim öz be öz kızımdır, ona saygısızlık eden bana etmiş olur duydunuz mu beni" diye bağırarak konuştu Güldüm "Ben senin kızın falan değilim,asıl siz anlayın şunu. Ben yıllar önce babamı kaybettim , şimdi ise gelmiş karşıma ben senin babanım şaka mısınız siz". "BEN DERİN KAYA ÖZTÜRKÜM. AKSAY DEĞİL ÖZTÜRK ÖLEN ANNEMİN SOYADINI GURURLA TAŞIYAN Bİ KIZIM. HERKES ASIL BUNU ÖĞRENSİN" herkeste fısıldamalar başladı.....

"Ne işin var bu saatte sokakta" dedi. Şaşırmadım bu tepkisine ne zaman geç saatte dışarı da olsam aynı sözleri duyuyordum ama kendisini hiç bu saatte evde olmazdı. "Hava alıyorum Ali abi evde çok bunaldım" dedim tabi ki yalan söylemiştim tamamen onu görmekti amacım, 28 yaşındaydı Ali Ege ben ise 19 ama kendimi bildim bileli onu seviyordum o ise beni görmüyordu kardeşi olarak sayıyordu öyle koruyor öyle bakıyordu. Gözleri avını süzer gibi baştan aşağı beni süzdü utandım altımda kısa bir şort üstümde askılı bady vardı "Bu kılıkta" diyip üzerime bir adım daha yaklaştı kişisel alanını işgal etti o esnada arkadan 2 3 tane mahallenin erkeklerinden geçenler oldu o sebeple yaklaştığını anladım cevap veremedim. "Eve dön Asya" dedi yüzüme bile bakmadan oysa ben gözlerimi o güzel yüzünden bir saniye bile ayırmadım uzun boyluydu 1. 92 falan olmalıydı bense 1.71 kafamı kaldırıp bakma durumunda kalıyordum ama bir şikayetim yoktu yeterki yanımda olsun doya doya bakabileyim. Cevap vermediğimi farkettim itiraz ettim hemen "Daha yeni çıktım Ali abi" bize bakan sanırım daha doğrusu sadece bana bakan gençlerin olduğu tarafa bakıyorken konuştu "Akşam akşam katil olmamı istemiyorsan gir içeri bu hava alma mevzusunu sonra konuşucaz." Başlangıç tarihi 03.09.2020 İlerleyen bölümler +18 ağırlıklı olacaktır.

"Yüzüstü bırakmasından yakındığımda beni hayırsız evlat olmakla suçladı." Vadideki Zambak - Honoré de Balzac "Her ailenin hayırsız bir evladı vardı. O da benim sanırım..." On sekiz yaşında işlemediği bir suç yüzünden hapse atılan gençti o. cezaevinde geçen on beş yıl boyunca masumiyetinin ortaya çıkmasını beklemişti. Nihayet özgürlüğüne kavuşacağı gün geldiğinde, ise hayatının bittiği gün olduğunu nereden bilebilirdi ki? Ancak, ölüm onun için bir son değil, yeni bir başlangıç olmuştu. Kendini, hapse girmesine neden olan olayın yaşandığı günün akşamında bulmuştu. Bu defa, aynı trajediyi yaşamamak için olayları değiştirmeye kararlıydı. Masumiyetini kanıtlamaya çalışırken, ailesi sandığı kişilerin aslında gerçek ailesi olmadığını öğrenmişti. Bu büyük sır, onu derinden sarsmıştı. Genç adam artık, sadece adalet için değil, aynı zamanda gerçek ailesini bulmak için de çabalamak zorunda kalacaktı. Geçmişin karanlık sırlarını çözerken, her adımda kendisi hakkında yeni şeyler öğrenmeye başlayacaktı. "Hayırsız Evlatla birlikte, gerçek ailenize hayırlı evlat olmaya var mısınız?"

"Bazıları yanarak ölmeyi seçer, bazıları ise donarak hayatta kalmayı..." (+18) Moskova'nın devasa beton blokları arasında, babasından kalan borçlar ve annesinin kaybıyla tek başına savaşan Eryas Romanov, bir sabah mutfağında bulduğu bembeyaz bir zarfla hayatının en karanlık kumarına davet edilir. Hiç tanımadığı bir adamdan gelen bir deste Amerikan doları ve bir uçak bileti; onu Rusya'nın ayazından alıp İstanbul'un nemli sıcağına, bir imparatorluğun tam merkezine taşır. Ancak İstanbul, sadece lüks malikaneler ve Boğaz rüzgarı demek değildir. Eryas, Galip Göktaş'ın mirasçısı olarak geldiği bu şehirde, karşısında öfkeyle bilenmiş bir "kardeş" bulur: Bora Göktaş. Bora, babasının mirasını "bu sokak serserisine" kaptırmamaya kararlıdır. Eryas ise hayatta kalmanın mermilerden değil, rakamlardan ve sabırdan geçtiğini Moskova'nın arka sokaklarında çoktan öğrenmiştir. Yollarını kaybeden iki yabancı, Galata Kulesi'nin gölgesinde aynı yaradan kanamayı öğrendiklerinde, artık sadece iki ortak değil, birer "Kandaş" olmuşlardır. Sırlarla örülü bir vasiyet, karanlık limanlarda dönen oyunlar ve buz tutmuş bir kalbin İstanbul sıcağında ilk kez çözülüşü...

İnsan en çok en güvendiğinden yara alırmış. Ayaz bunu, kendisini koruması gereken annesinin aslında onu felç bırakan kişi olduğunu öğrendiğinde anladı. Her şeyin bittiğini sandığı anda, hayat ona ikinci bir şans verdi: Yeni bir ev, yeni bir soyadı ve hayatına bir melek gibi giren Elfida. Elfida, suskunluğun arkasına saklanmış dev bir fırtınaydı. Ayaz'ın elindeki baston onun özgürlüğe attığı ilk adımıyken, Elfida'nın sessiz harfleri onun yaşama sebebi oldu. "Sen benim ışığımsın Elfida. Karanlık ne kadar derin olursa olsun, seninle her şey aydınlanıyor." Bu hikaye, birbirinin yaralarına dokunarak iyileşenlerin hikayesi. Yıldızların altında dans eden iki kırık kalbin, adalete ve aşka uzanan sancılı yolculuğu...

Sarsılmaz bir otorite ve kimsenin dokunmaya cesaret edemediği buzdan bir irade. Ta ki o sert duvarlar, Güneş'in naif parıltısıyla sarsılana kadar. Bazı bağlar görünmezdir, bazıları ise çoktan kırmızı iplerle mühürlenmiş..

Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmak nedir bilir misiniz? Ezgi biliyordu. Hayatını zindana çeviren üvey babasından kaçtığı bir gecede, onu bu hayata tutsak eden adamla karşılaşmayı beklemiyordu. Bilseydi o adamla karşılaşacağını, yine kaçar mıydı o ödül töreninden? Onunla yüzleşecek cesareti bulur muydu? Yine de her şey için çok geçti. Bir karanlık gecede, İki lacivert göz kesişmişti. Biri nefretle diğeri ise yabancı gibi bakarken daha da acıtmıştı gerçekler. Asaf Kandemir tanımamıştı kızını. Ona nefretle bakan gözlerin ardında yatan anlamı görememişti. İki silah sesi duyulmuştu sonrasında sokakta. Yere düşmüştü kızın bedeni, sokak lambasının altına. O lamba bile kızın kimliğini aydınlatmaya yetmemişti. Eğer bilseydi o sokağa girince hayatının değişeceğini, geçmezdi o sokağın önünden belki. Atmazdı adımını. Ama geçmişti iş işten. Birçok şey gibi buna da geç kalınmıştı.. --- Hikayeden Kesit --- 15 yıldır, nefret ederek büyüdüğüm bu adam bir kaç gün içerisinde bütün dengemin şaşmasına neden oldu. İçimde filizlenen, baba hayaliyle yanıp tutuşan çocuk, yine terk edilmenin verdiği kırıklıkla ağladı. Ağladı ağlamasına ama sesini duyan olmadı. Karşımda acımasızca bakan lacivert gözleri her şeyi açıklıyordu. Onun gözünde bir hiçtim ben. Koca bir boşluk. Hikayesinde bir yerim yoktu. O ise benim hikayemin büyük bir kısmını oluşturuyordu. - Sözler hayli çıkmazlarda, Söz ver haydi sen.🎶 Dün birini gördüm yolda, Gözler aynı sen.🎶 Bizler aynı kalmadık ki, Hayat değişirken.🎶 Ben birini sevdim ama, Gözler aynı sen 🎶 Hikayenin şarkısı: Gözler Aynı sen-Yaşar

Gerçek ailem-Erkek versiyon ❗️ Baş karakter eşcinsel değil fakat hikayede eşcinsellik vardır. Tamamlandı.

Şiddetli kar yağışında, hiç bilmediği yoldan aracını çıkaramayan Mira , tanımadığı bir yabancıdan yardım istemek zorunda kalır. ~ "Duvarlarına öfke ve barut kokusu sinmiş bu eve, nasıl kışın ortasında açan kardelen kokusunu getirdin..." ~ "Dedim ya kokun her yerde...Solumak istesem ciğerlerime dolacaktın.Belki kalbime dokunacaktın...Beni tekrar yaşatacaktın..." dediğinde alnını alnıma yaslamış bir eliyle belimden tutuyorken hissettiğim tek şey bu yolda ateşlerin üzerinde yürümem gerekse bile yine onun elinden tutacaktım... •Tüm hakları tarafıma aittir.Çalınması ve kopyalanması durumunda 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanun dahilinde, Fikri ve sınai haklar ceza mahkemeleri ve İstanbul mahkemelerine başvurulacaktır. ✨Düzenli olarak yeni bölüm yayınlıyorum.Sevgiler🌸 21.11.2021 #mit 1. 09.12.2021 #gençkız 1. 21.11.2021 #kaybolma 1. 21.11.2021 #seyahat 1. 21.11.2021 #polis 2. 26.11.2021 #aksiyon 2.