Eski adı:Artık Benimsin Hikaye adı değişti. Mafya hikayesidir. Şiddet ve cinsellik içerir. KESİT (bölüm 2) Korkuyla kapıyı tekrar açmaya çalıştım açılmayacağını bile bile. Bütün vücudum bana yapacaklarını hissedercesine titriyordu. Tam arkama geldi ve durdu. Elini kapının kolundaki elime götürüp ordan çekti ve beni kendine çevirdi. Buz gibiydi, dün geceki gibi duygusuz ve buz gibi! -"Anlatmak istediğim bir şey var mı küçük kız?" Diye sordu tehdit dolu bir sesle. Ardından iri eliyle gözyaşımı sildi. Çaresizce titrerken belime dayadığı silahı hissettim. "Şu anda istediğin kadar susabilirsin. Fakat birazdan bu odadan çıkıp gittiğimizde seninle gerçekten konuşacağız." dedi ve silahı bastırdı. "Seni kimin gönderdiğini, neden gönderdiğini ve diğer bütün sorularımı cevaplayacaksın." Son çarem ondan insaf dilemekti. Kekeleyerek konuştum. -"L..lütfen bırak beni. Benim bir suçum-" Dinlemeden lafımı kesti. -"İki seçeneğin var. Konuşursun, canını fazla yakmamaya çalışırım. Yok eğer zoru seçmek istersen nefesini şimdi tüketme. Lazım olacak." Ekin Asar & Bulut Özen *Tecavüz yoktur.

Krallığın genç prensesi olan lavinia her şeyin sadece mükemmelliyet için olduğunu düşünürken aslında sadece onun eşsiz gücünü bastırmak adına olduğunu nereden bilebilirdi ki, gerçek anne babasının aslında öldüklerini nereden bilebilirdi? Güçlerini keşfettikten sonra dünyayı kinleri ile yok etmek için zombileri yaratan insan halkı ile başa çıkabilecek miydi, ve bunların hepsinin kehanette yazdığını bilebilir miydi? En önemli özeller ile birlikte hem aşk duygusu ile hem intikam duygusu ile savaşırken kehaneti tamamlayabilecekler miydi? Ya da tamamlamamaları mı gerekiyordu Bu güçler ise lavinia ve arkadaşları için normaldi ama aslında hepsi anormal bir güce sahipti bunu ise... Belki bir ihanet ile Belki bir aşk ile Belki bir ölüm ile Anlıyabilirlerdi ama nereye giderlerse gitsinler uzaklara baktıklarında bile birbirlerini bulacak kadar bağlı olduklarını hissetselerde tam bilmiyorlardı, bildikleri zaman ise, işte o zaman kitap başlayacaktı

"Tüm gökyüzünü gözlerine taşımışsın. O maviliği bazen kara bulutlar örtmüş, bazen sağanak almış; hiç utanmadan akmış gözlerinden bir bir..." "Sana herkes kıymış ama sen kimseye kıyamamışsın. Nefret edenlere inat hep daha çok sevmişsin. Her yürümeye çalıştığında düşmüşsün. Sana çelme takanlar düştüğünde de, onlara el uzatan yine sen olmuşsun." "Sen, senden nefret eden bu koca gökyüzünü, hiç gocunmadan gözlerine sığdırmışsın. Yağmurun en ufak bir damlası bile kimseye değmesin diye hem de..." Gelecekten şimdiye uzanan ince bir ip... Bir gece, gördüğü bir grup adamın hayatını değiştireceğini bilemeyen bir kadın. Zamanın acı gerçeği karşısında imkansızı oldurmaya çalışan bir adam. Kapı aralandı, gelecek göründü... İki farklı zaman, iki farklı insan. Ve bundan doğan bir aşk. Zamana karşı verilen bir mücadelede kazanan kim olur? Zaman mı yoksa aşk mı? Burası, zamanın hiç görmediğiniz yüzü. Akrep ve yelkovanın, dakika ve saatin çok ötesinde... Burada, zaman hakkında bildiklerinizi unutun. Buradasınız. Zamanın durduğu o noktada.

Beni sevebilir miydi gerçekten? Böylesi kötü bir adam, sevgi nedir bilir miydi? ▪▪▪ ID1826RG

Dünya nufüsunun aşırı fazlalaşması sonucunda ekonomik kıtlık çeken fakirler tarafından Dünya genelinde savaşlar, ayaklanmalar yaşanmaya başlamıştı, kaçabilenler dağa kaçmış kaçamayanlar ise hayatını kurtarmaya çalışmıştı, sonradan öğrendiğimiz şey ise devletlerin insanların sayısını azaltmak için havaya delirtici gazlar saldığını ve kimsenin anlamaması için fakirlerin katliam çıkarttığını öne sunmalarıydı, ama hesaba katmadıkları bir şey vardı, saldıkları gaz kontrollerinden çıkmış ve öldürmeye programlı olan deli insanları durdurulamaz hale getirmişti Önemli olan, dünya da sadece insanlar olmadığını öğrenmemizdi, küçük tatlı büyülü hayvanlar ya da yaratıklarla yaşıyorduk, bu katliam uzayda birilerinin yıllar önce dikkatini çekmiş olmalı ki bunlar mağara duvarına kazılmıştı her şey önceden uzaydakiler tarafından biliniyordu ve düzeltmemiz için bize bir şans vererek bu büyülü hayvanları dünyaya bırakmışlardı Ailelerimiz delirmişti, arkadaşlarımla bunun sonucunda dağa kaçmak zorunda kalmıştık, biz bulmamıştık o büyülü hayvanları... Onlar bizi bulmuştu Her şey kötü mü sonuçlanır ? Kötü sonuçlansa bile biz birlikte olduğumuz sürece bir önemi var mıdır gerçekten? Her şeyi çözebilecek güce sahip miyiz? Yoksa o güç bize sahip olabilecek kadar güçlümüdür sahiden?

Sevmek biraz da vazgeçmektir aslında. Biraz kendinden vazgeçersin... Biraz da hayallerinden...Bazen ise sevdiğin için hayatını altüst edersin hiç düşünmeden. Kaybettiğinin hesabını yapmazsın severken. Bir gün dönüp bakınca anlarsın ne kadar kaybettiğini çünkü fark edilmeden harcanır bozuk para. Çoğu zaman boşa harcanır... Elinde avucunda... Yüreğinde... Hiçbir şey kalmayana dek anlamazsın harcandığını... Gelin hep birlikte okuyalım bu hikayeyi... Sevdiğine kavuşmak için yola çıkan Meryem'i, onun hasretini dağlara taşlara yazan Murat'ı ve karşılıksız bir aşka tutulan Serkan'ı... Onları neler bekliyor hep birlikte görelim. Bakalım Meryem Murat'ın bozuk parası mı olacak yoksa ömür kumbarası mı olacak? Telif hakları saklıdır. Bu kitap final yaptıktan sonra hikaye 2. Kitapta devam edecektir. Kitabımın eski uzun versiyonunu okuyan okurlarımın 2. Kitabı takipte kalmalarını öneririm.

Bu okuyacağınız hikâye bir denizkızının hikâyesi. Ama ne hikâye sizin bildiklerinizden ne de denizkızı. O zengin bir deniz ülkesinin yegâne prensesi değil ya da denizde kaybolan prensi kurtarıp ona âşık olacak da değil. Hele bir kayanın üzerinde yeşil bir denizkızı elbisesiyle oturanlardan hiç değil. Bizimkisi biraz Asi bir denizkızı. Bu da onun otuz yıllık hayatının hikâyesi. Ailesi, arkadaşları oldu. Sevdi, sevildi. Doğumu ve ölümü gördü. Şimdiyse tüm bunları anlatma zamanı. "Bu hikâye tamamıyla gerçektir çünkü onu ben uydurdum." *Şükrü Erbaş "Gittiği en büyük uzaklık evinden işi olanlara, ne aşk, ne özgürlük, ne barış anlatılabilirdi." diyor, Seni Korumak İçin başlıklı yazısında. Hikayeye başlarken bunu göz önünde bulunursanız sevinirim. :)

Turunç: Terslemenden korkmuştum Yağız: Başta tersleyecektim Yağız: Ancak Yağız: Bu şekilde benim başka birine yazdığımı düşündüm Yağız: Kesinlikle ters cevap almak istemezdim.

Dar ağacında sallanıyor kız. Kurtaran yok. Kurtulmayıda beklemiyor. Vazgeçmiş herşeyden. Esen rüzgar saçlarını dalgalandırıyor . Usulca okşuyor solgun yüzünü. Sanki korkma diyor . Ben yanındayım

Mert, yıllardır yanımdaydı ve beni çok iyi anlardı. Onunla neredeyse her şeyimiz ortaktı. Acı tatlı bir sürü olay yaşamıştık ve bu bizi birbirimize daha da bağlamıştı. Mert tam anlamıyla benim en yakın arkadaşımdı. Ama ya farklı bir şeyler hissetmeye başladıysam? Aşk onun yanındayken sonsuz huzur hissetmek ve en iyi şekilde anlaşılmak mı? Erdem... Yeni tanışmama rağmen ondan bu kadar etkilenmem doğal değildi. Tanıştığımız anda aramızda güçlü bir bağ oluşmuştu. Ayrıca daha önce benzerini görmediğim huzur veren gözleri... Yoksa aşk hiç tahmin etmediğin bir anda hayatına giren ve hayatını değiştiren, kaderin seni ona ittiği kişiyle mi olmalı? İki farklı son olacak bu kitapta, siz Neşe olsanız kimi seçerdiniz? Küfür veya rahatsız edici içerik yoktur. Gönül rahatlığıyla okuyabilirsiniz 😇