အရှက်အကြောက်ကြီးလွန်းတဲ့ မီးပိုးအိမ်ဆိုသောသူမ နဲ့ တည်ကြည်ရိုးသားအလုပ်ကလွဲမသိ အချစ်ရေးဆိုစိတ်မဝင်စားတဲ့ နေလင်းစစ် ဆိုသောသူ လက်ထပ်ဖို့ဖြစ်လာသောအခါ ယောက်ျားဖြစ်သူကိုချစ်နေမိပေမဲ့ ယောက်ျားဖြစ်သူကိုကြောက်ပြီး စကားတောင်မပြောရဲတဲ့ သူမ ဘယ်လိုများ ယောက်ျားဖြစ်သူချစ်လာအောင်လုပ်မလဲ နေလင်းစစ်ကရော မိန်းမဖြစ်သူကို မချစ်ဘဲနေနိုင်ပါ့မလား

တစ်ချိန်က အရမ်းချစ်ခဲ့ကြပြီး ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အိမ်ထောင်သည်ဘဝကို လက်ပစ်ကူးခဲ့ကြတဲ့ လူနှစ်ဦး ရက်စက်တဲ့ကံကြမ္မာအောက်က အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ကွာရှင်းဖို့ထိ မုန်းတီးသွားကြတဲ့အခါ...အဲ့ဒိအကြောင်းရင်းကရော ဘာများဖြစ်မလဲ... ကွာရှင်းပြီးနောက် အရင်လိုမဟုတ်တော့တဲ့ အမျိုးသမီးဖြစ်သူနဲ့ ပြန်တွေ့တဲ့အခါ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အချစ်စိတ်တွေ ဘယ်လို ပြန်ပေါက်ဖွားလာမလဲ ဆိုတာတွေ့မြင်ရမှာပါ...

Unicode + Zawgyi နွယ်ဆိုတဲ့ မူလတန်းပြ ဆရာမလေးနဲ့ အိမ်နီးနားချင်းအစ်ကိုကြီး ကောင်းထက်တို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းလေးပါ။ တပင်ထဲ ရင်ထဲက နွယ် ခက်ညွန့်သန် နုသစ်လို့ ရစ်ပတ်နှောင်တွယ် သံယောဇဉ်ဆိုတာရယ် နွယ်ကလေးတပင်ပေါ့ ရာသီတွေ ဘယ်လိုပြောင်းပေမယ့် ခေါင်းထောင်လို့ ကြော့ မောင်စိန်ဝင်း(ပုတီးကုန်း) ႏြယ္ဆိုတဲ့ မူလတန္းျပ ဆရာမေလးနဲ႔ အိမ္နီးနားခ်င္းအစ္ကိုႀကီး ေကာင္းထက္တို႔ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေလးပါ။ တပင္ထဲ ရင္ထဲက ႏြယ္ ခက္ၫြန္႔သန္ ႏုသစ္လို႔ ရစ္ပတ္ေႏွာင္တြယ္ သံေယာဇဥ္ဆိုတာရယ္ ႏြယ္ကေလးတပင္ေပါ့ ရာသီေတြ ဘယ္လိုေျပာင္းေပမယ့္ ေခါင္းေထာင္လို႔ ေၾကာ့ ေမာင္စိန္ဝင္း(ပုတီးကုန္း)

"ကြည့် ဒီကောင်မလေးတွေ...သူများယောင်္ကျားအသားကိုပဲ လာလာပြီး ခလုတ်တိုက်နေကြတယ်။ မဲတာ မဟုတ်ဖူး၊ ညိုတာပါဆိုနေ.... အစ်ကို့အသားက တကယ်မဲအုန်းတော့၊ မစိုးအတွက် ပတ္တမြားခဲပဲ..သိလား" ညိုမင်းခန့် နှင့် မေစိုးနိုင်တို့၏ ကျီးကန်း ဘဲဥ ချီတဲ့ ဇာတ်လမ်းလေး.... Zawgyi "ၾကည့္ ဒီေကာင္မေလးေတြ...သူမ်ားေယာက်ၤားအသားကိုပဲ လာလာၿပီး ခလုတ္တိုက္ေနၾကတယ္။ မဲတာ မဟုတ္ဖူး၊ ညိဳတာပါဆိုေန.... အစ္ကို႔အသားက တကယ္မဲအုန္းေတာ့၊ မစိုးအတြက္ ပတၱျမားခဲပဲ..သိလား" ညိဳမင္းခန႔္ ႏွင့္ ေမစိုးႏိုင္တို႔၏ က်ီးကန္း ဘဲဥ ခ်ီတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလး....

(Unicode + Zawgyi) မြတ်နိုးမိရင် ခုတင်ကိုတောင် ရွှေနန်းလို့ တင်စားကြသတဲ့.. ဒီလိုပါပဲ နေညိုသိမ့်ဆိုတဲ့အမျိုးသမီးလေး အတွက်လည်း ကိုသက်နောင်ဆိုတဲ့ သာမန်ရုံးစာရေးလေးက ရှမ်းကြိုက်တော့ နွားချောပေါ့... Zawgyi ျမတ္ႏိုးမိရင္ ခုတင္ကိုေတာင္ ေ႐ႊနန္းလို႔ တင္စားၾကသတဲ့.. ဒီလိုပါပဲ ေနညိဳသိမ့္ဆိုတဲ့အမ်ိဳးသမီးေလး အတြက္လည္း ကိုသက္ေနာင္ဆိုတဲ့ သာမန္႐ုံးစာေရးေလးက ရွမ္းႀကိဳက္ေတာ့ ႏြားေခ်ာေပါ့...

အချစ်ခံပြီးကြီးပြင်းလာရတဲ့ လူယဉ်ကျေးတစ်‌ယောက် မဟုတ်တော့ ရုပ်ရှင်ထဲကဇာတ်လိုက်လို ကျွန်တော်လည်းအမြဲတမ်းစည်းစောင့်ပြီး သူတော်ကောင်းမလုပ်နိုင်ဘူးပေါ့ ရွှေလရာ ...

ဒီဇာတ်လမ်းလေးက ဇာတ်လမ်းတိုလေး ဖြစ်ပြီး၊ ခါးသီးစွာ လမ်းခွဲခဲ့ရပြီးမှ ၇ နှစ်ကြာပြီးနောက်မှာ ကံကြမ္မာကြောင့် အတူ ပြန်ဆုံစည်းရတဲ့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝ အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးအကြောင်းပါ။ (အပိုင်း ၁၂ ပိုင်း ၊ နိဂုံး ၃ ပိုင်း ရှိပါတယ်။ ဒါလည်း ရုပ်ရှင်ရော၊ စီးရီးရော ပြန်ရိုက်တဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်ပါပဲ။)

"ရဲ့ဟွာ ကျွန်မရှင့်ကို လက်လွှတ်လိုက်တော့မယ်။ ရှင်လည်း ကျွန်မကို လက်လွှတ်လိုက်သင့်ပြီ။ ကျွန်မတို့ကြားမှာ တစ်ယောက်အပေါ် တစ်ယောက် အကြွေးတင်တာတွေ မရှိတော့ဘူး" "ကိုယ်တို့ တစ်ယောက်ပေါ်တစ်ယောက် ပြန်ပေးဆပ်စရာတွေ ဘယ်လောက်များလဲ တွက်ကြည့်ကြမယ်ဆိုရင် အရာအားလုံး ရှုပ်ထွေးကုန်လို့ ပြန်ရုန်းထွက်ဖို့တောင် ဖြစ်နိုင်တော့မှာမဟုတ်ဘူး" နှစ် ၁ သိန်း ၄ သောင်း အရွယ်ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားမတစ်ယောက် သူ့မြေးအရွယ်လောက်ပဲရှိတဲ့ ကောင်လေးနဲ့ ဘယ်လိုတွေ့ဆုံ ချစ်ကျွမ်းဝင်မလဲ။ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ နတ်ဘုရားမ ထင်ထားသလို အခုမှတွေ့ဖူးခဲ့တာလား။ အချစ်ရေးမှာ ဘယ်တော့မှ ကံမကောင်းခဲ့တဲ့ ပိုင်ချန်ကို ကံတရားက မျက်နှာသာပေးတော့မှာလား။

»This is not my own work »Translated from mtl and faneditedmtl »For offline purpose »Cover photo from pinterest