❝ Alageyik, Alaca geyik...avuçlarıma düştün, toprağıma çamur oldun. Ben şimdi seni nasıl avlamayayım? ❞

Aşk suçtu. Senin olmayan birisi için beslediğin duygular bir cellat gibi dikilirdi karşına. Sonra kollarına iki asker girerdi, o askerler başını bir kütüğün üstüne bastırırken boynuna inecek baltayı büyük bir sabırla beklerdi insan beklerdi ki, cellat alacak onun kellesini. Ama o balta inmeden önce, dururdu zaman. Sabır kanatırdı insanın her bir zerresini, bir işkenceden farksız akardı saniyeler, bir sudan sessiz, bir dalgadan daha hırçın. Aşk cellattı, ve o balta aşkın ellerinden inerdi insanın boynuna. Sevda cehennemdi, seni sevemeyen birinin aşkı ateşdi. Kendi kalbini yakan, kendi kanını akıtan bir kılıçtı. İnsan nasıl saplardı kendi sırtına bıçağı? İnsan ancak aşık olsa ihanet ederdi kendisine. Aşk ihanetdi, aşk en büyük oyun ve insanın kendine yaptığı ihanetdi. O Yavuz Payidar'dı, kendine en büyük ihaneti yapmış sırtına bir bıçak saplamış, boynunu bir cellatın önüne uzatmıştı. O Payidar'dı, sevdalanmıştı. Ve sevda, onun ihanetiydi. (Kitapta smut içerik yoktur. Yetişkin içerikli olması küfürlü sahneler ve küçük yakınlaşmalar içerdiği içindir.)

O kurtların göğsünde ateş vardır. Dağları aşıp ovaya iner, geceleri gündüze çevirirler. İşte böylece, yolunu o ateşten bulan bir ekip. Beyinleri vatanın toprağıyla yıkanmış, alaycı bir ekip... (İsyankarlar Komandosu) -Amacınız nedir, asker? -İsyan, komutanım. -Aferin, asker...

❛❛Kendi dilimde seni seveceğime yemin ediyorum.❞ Arya küçüklüğünden beri oyuncu olmak ister ama ailesi, aile mesleği olan doktorluğu sürdürmesini istiyordur ve Arya en büyük hayalinden vazgeçip ailesini dinleyerek doktor olur. Savaş ise ekranların aranan yüzü ve kızların ilgi odağında olan, popüler bir oyuncudur. İkilinin yolları denk geldiğinde ilk başlayan şey saçma sapan aşk haberleriydi. 🩺 Karşımda tekrar onu görmek beni deliye döndürmüştü, yaptığım son konuşmadan sonra benden uzaklaşır diye düşünmüştüm lakin daha da dibimden ayrılmaz olmuştu. "Dünyanın senin etrafında döndüğünü falan mı sanıyorsun?" Dedim bağırarak, içimdeki onu tekme tokat dövmek isteyen tarafı ancak bağırarak susturabiliyordum. Bu dediklerime karşılık gülümseyip beni belimden tuttu ve döndürmeye başladı. "Dünya etrafımda dönüyor mu bilmiyorum ama dünyam olmasını istediğim kadın etrafımda dönüyor. " Söyledikleri ile şaşırıp kaldım. Bir müddet sonra beni yere indirdiğinde başımın döndüğünü hissediyordum ama bu beni etrafında döndürdüğü için mi yoksa kelimeleri yüzünde mi bilmiyordum, tek bildiğim şey başımın döndüğüydü. Başım döndüğü için hafif sendeledim bu yüzden hızla beni tutup gözlerime baktı benden bir cevap beklercesine. Kendime geldikten sonra ondan ayrıldım ve kaldırım köşesinde duran o orta büyüklükteki taşı alıp kafasına attım. "Bana tekrar dokunursan kafanı kırarım demiştim." 12.03.24 Fikir tamamen şahsıma aittir lütfen izinsiz almayın,kurgu ve bölümlerdeki her sahne şahsıma aittir. Wattpad'e bu isimde olan ilk kitap adıdır, bu kurgu ile işlenen ilk kurgudur çalmayın.

Gelecekten geçmişe giden Neva, kendini Karahanlı Devletinin veliahtının çadırında bulur. Bir gece yarısı tarih çalıştığınızı ve kısa bir uyku arasından sonra gözlerinizi geçmişte açtığınızı düşünün ne olur?

Bir gecede gelen ölüm haberi, Fadime'nin bütün dünyasını paramparça eder. Yıllardır uzak durduğu köye, babasının cenazesi için geri dönmek zorunda kaldığında, hem çocukluğunun acılarını hem de saklı kalan düşmanlıkları yeniden karşısında bulur. Köyün iki büyük ailesi arasındaki eski kan davası hâlâ kapanmamış, herkesin dili susmuş ama gözler hiçbir zaman konuşmayı bırakmamıştır. Fadime yasla boğuşurken, geçmişin gölgesinde, geleceğinin merkezindeki biri ortaya çıkar. İsmail. İsmail Furtuna. Birbirlerinden nefret etmeleri için sebepler yeterince güçlüdür. Aileleri düşmandır, geçmişleri yük doludur, hatta aynı masaya oturmaları bile büyük olay sayılır. İsmail'in çaresizliği, Fadime'nin öfkesini daha da arttırır. Fadime'nin kırılganlığı, İso'nun yıllardır sakladığı yaraları yankılar. Yasın tam ortasında başlayan bu yakınlık, çok daha büyük bir gerilimi ateşler. Fadime babasının ölümünün ardından alacağı intikamı düşünürken İsmail ile arasındaki sınırlar da keskinliğini kaybetmeye başlar. İkisi de bilir: Bu bağ, iki aileyi yeniden ateşe atabilir. Yine de kalpler bazen en yanlış anda birbirine tutunur. Bu hikaye; kayıpla yoğrulmuş bir kızın dirilişini, düşmanlıkla çevrili iki insanın umutsuz bir aşka düşüşünü ve geçmişin gölgesinde yazılan kaderi anlatıyor.

"Taşacak Bu Deniz" dizisinden ilhamla kaleme alınan bu hikâye, Fadime ve İso'nun kaçmaktan yoruldukları duygularla birbirlerine sürüklendiği bir aşkın izini sürüyor. Fadime'nin cesur ve içten anlatımıyla, iki yalnız kalbin çarpıştığı anlar; bastırılmış arzuların, söylenemeyen sözlerin ve her şeye rağmen vazgeçilemeyen bir bağın nasıl doğduğu gözler önüne seriliyor. Mevcut senaryodan izler taşıyan bu kurguda, tüm olaylar Fadime ve İso'nun tutku dolu ilişkisi etrafında şekilleniyor.

"sırtıma senden bıçak yarası yiyeceğime içimde ukde kalmana razıyım ben furtuna." x: zambakmisim 2.12.25

Birbirinden hiç hoşlanmayan iki insan, yakın arkadaşlarının düğününde yolları kesişince istemeden de olsa aralarında bir çekim yaşanır. Tek seferlik yaşanan bir ilişkinin sonunda hayat onları hiç beklemedikleri bir sürprizle karşılar. Bir bebek... Bu minik mucize, iki yabancının kaderini birbirine bağlayarak onları hem kendileriyle hem de duygularıyla yüzleşmeye zorlar. Beklenmedik hamilelik, yeni bir başlangıcın kapılarını sonuna kadar aralar...

"Hazır ol gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum... Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamla evlenmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia'yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... ve kırk bir günlük bir oyun. Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği'nin laneti, seni izliyor... "Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek."