Tom Riddle, karanlığın ve korkunun kokusuydu. Harry Mortis ise, henüz açmış çiçeklerin ve saf yaşamın nefesi. 1943 yılı, Hogwarts koridorlarında bir fırtınanın sessizce koptuğu yıldı. Tom Riddle, okulun tartışmasız hakimi, hocaların gözbebeği ve geleceğin en karanlık büyücüsüydü. Onun büyüsü soğuktu, ağırdı ve girdiği her odaya ölümün metalik tadını bırakırdı. Ancak Harry Mortis okula adım attığı an, dengeler değişti. Geçmişi yoktu. Kaydı yoktu. Arkasında kimsenin cüret edemediği bir güç, Gringotts kasalarında sonsuz bir servet ve Müdür Dippet'i bile titireten o gizemli mektuplar vardı. Slytherin zindanlarında, kurallara aykırı olarak tahsis edilen tek kişilik odasında yaşayan Harry, Tom için çözülmesi imkansız bir bilmeceye dönüştü. Çünkü Tom insanları korkutarak yönetirdi; ama Harry... Harry korkunun ne olduğunu bilmiyor gibiydi. Asasını her kaldırdığında odayı dolduran o taze çiçek kokusu, Tom'un çürümüş aurasına meydan okuyan tek şeydi. Tom Riddle, ölümsüzlüğü ararken; cevabın, siyah kaplı bir defterle konuşan ve geceleri gölgeler tarafından korunan bu gizemli çocukta saklı olduğunu fark edecekti. "Her zaman özgür ve mutlu ol. Baban seni seviyor."

Onları asla bırakmam, onlar anne ve babalarının ne için öldüklerini bilerek büyüyecekler, kim olduklarını, onları ne kadar sevdiklerini bilerek büyüyecekler, onları ben büyüteceğim ve dediğiniz gibi büyüden uzak olmayacaklar.

❝Kuzgun, birileri gelecek!❞ ❝Korkma yavrum,❞ dedi memelerime öpücükler bırakarak. ❝Gelen olursa öldürürüm.❞ - Beni istediğin kadar cezalandır bebeğim. İstediğin kadar kaç benden. Seni kovalamak beni azdırıyor. - "Nasıl bu kadar sıcak olabilirsin?" Bir kez daha yalayarak kıvrandırdı beni. "Seni sikmek cehennem garantili bir günah kadar zevkli olacak Saraya." - Saraya, kız kardeşinin intikamını aldığı gece kendini son sürat gelen bir tırın önüne atarak yaşamına son vermek istemişti. Bilmediği şey ise o tırın içinde ülkenin en büyük çetesinin lideri olan Kuzgun Kral'ın olduğuydu. Büyük bir banka soygunundan bir tır dolusu parayla kaçan Kuzgun Kral, şehrin tüm polisleri peşlerinden gelirken, tırının önüne atlayan bu kız için yakalanma pahasına tırı durdurur. Geçmişten tanıdığı bu kız kollarında bayıldığında onu evine götürür. Saraya uyandığında kendini efsanevi Gece Kuzgunları çetesinin yuvasında, Kuzgun Kralın yatağında bulur. Hayatına son vermek isterken önünde bambaşka bir kapı açılmıştır: Bu sistemi onu kuranlarla birlikte yok etmek. - Detaylı cinsel sahneler ve işkence sahneleri bulunmaktadır! 18 yaşından küçüklere asla önerilmez! Distopya ve Dark Romance türündedir.

İki rakip aile arasında çıkan çatışmada korkuyla masa altına saklanan iki küçük çocuk. Ve o gece verdikleri sözün geleceklerini değiştirecek kadar büyüklüğü. İlhan nereden bilebilirdi o küçük kağıt parçasının birgün tüm hayatını değiştirip kalbini tutsak edeceğini?

Dikkat: +18 sahneler barındırır. • Mafya • Anlaşmalı Evlilik • "Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen'di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir'le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.07.2025 🕷 Romantizm #1 (10.01.2026)

"Ama bilmelisin; Sarraf tüm değerli taşları satar, bir tek Yakut'u kendine saklar." - Birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı ve korkup uzaklaştığımızda bağımızı yitirdik. Geri döndük, kazanacağımızı sandığımız her an kaybederek inancımızı yitirdik. Birbirimizi yitirdik. Kendimizi bitirdik. Ve geriye, birkaç hatıradan başka hiçbir şey kalmadı; ama onları da anımsayamıyoruz. Çünkü çok sevip de yine yenilmekten korkuyoruz. Fakat onsuz bir savaşın galibi olmak fazlasıyla vahim, bu yüzden onu sevmek- Unutmamam gerekli; birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı...

Fenrir. Kıyameti getiren o. Ceplerimde çakıllar, Yolumu keser, ayaklarıma takılırlar. Bağıma bülbül konar mıydı? Sendele artık, koşma. Ellerinde şefkat, bileğinde güç, Sıkıca sarılmışsın deli bozuk. Onun kanadının gölgesi şeytan, Su gibi yılları ondan çalan.

Uyarı: Bu eser yetişkin okurlara yöneliktir. Şiddet, argo dil ve psikolojik olarak rahatsız edici temalar içermektedir. Dört genç, sert hocalarının verdiği ceza ödevini araştırmak için girdikleri eski bir kütüphanenin dehlizlerinde, beklenmedik bir zaman girdabının içine çekilerek kendilerini tarihin en kanlı ve keskin döneminin tam ortasında bulur. Geriye dönme umudunun imkansız olduğunu acı bir şekilde anladıklarında, artık tek seçenekleri vardır: Bilmedikleri bir çağın taht savaşlarında, entrikalarında ve ölümcül ihanetlerinde hayati roller üstlenmek. Sıradan hayatlarından kopup birer piyon veya kahraman olmak zorunda kalan gençler, kimin dost kimin düşman olduğunu ayırt edemedikleri bu acımasız dönemde, her günlerini hayatta kalma mücadelesi olarak geçirecektir. Çünkü bu gerilim dolu yolculukta bilmeleri gereken tek şey şudur: Bu tehlikeli labirentte yolunu bulabilmenin ve kaderlerini kabul etmenin tek anahtarı, o kadim sözü hatırlamaktır: "Ölmek İçin Doğduk." Kitap, her sayfasında dönülmez bir sona doğru ilerlerken, sizi; bu dört gencin nefes kesen mücadelesine tanıklık etmeye davet ediyor.

Hazen, ablasını ve eniştesini bir yangında kaybettikten sonra, hayatının en zor mücadelesine girişir. Geride kalan tek bağ, 6 yaşındaki yeğeni Pars'tır. Tüm dünyası artık bu masum çocuk olmuşken, Hazen, hayatını Pars'a adar, onu korumak için her şeyi göze alır. Fakat, Pars'ın amcası, varisi olan çocuğu almak ve mirası kontrol etmek için Hazen ile acımasız bir savaşa girer. Bir tarafta, yeğeninin güvenliğini ve mutluluğunu her şeyin önünde tutan Hazen, diğer tarafta ise, hırsları ve çıkarları için hiçbir şeyden kaçınmayan Barlas. Aile, miras ve güvenlik arasında sıkışan bu dramda Hazen, yalnızca yeğenini korumakla kalmayacak, aynı zamanda kalbiyle savaşarak, gerçek fedakarlığın ne demek olduğunu öğrenecektir.

[Tamamlandı.] Sevdim seni bir kere, başkasını sevemem. "Deli" diyorlar bana, desinler değişemem.