O insanın tenini ürpertecek kadar güzel. Tenine işleyen karanlığa rağmen. O ölümcül derecede soğukkanlı. Çimen yeşili gözlerinin derinliklerinde, karanlık bir kuyuya attığı acı dolu bir geçmişi var. Onun bir kalbi yok. O bir kimsesiz. O bir yabancı. O bir katil. O... Ediz Çağıran. Ve pençesine aldığı kurbanına aşık olmak üzere.

Kırmızı ruj süren, topuklu ayakkabı seven, her zaman göz önünde olan, şımarık bir doktor düşünün. Ve bu doktorun asker abisi ve abisi gibi asker olan öküz arkadaşları ile maç izlediğini düşünün. A söylemeyi unuttum bu kıza biraz inat biraz da hırs ekleyin. Biraz mı dedim? Neyse işte anladınız siz onu. O kız mı kim? Sahnede ben varım! İzleyin ve görün...

Herkese farklı doğar ay , herkesin gecesi aynıdır peki karanlığıda aynı mıdır ?! Vatan uğruna canını siper eden yiğitlerle, ömrünü insanlığa adamış doktorların hikayesi 🌙 . . Benim merak ettiğim bir şey var; küçücük tohumu toprağa gömersin, bir kaç yıla güzelim meyveler, sebzeler verir de nasıl benim can parçamı vermez bu toprak, vermiyor. Vermiyor işte, oysa sen sevmezdin bu denli uykuyu biliyorum. Elinde olsa gelirsin dimi ? Gelirdin.. * - Sana Sare'yi sorarlarsa ; " Beni çok sevdi de .. " * Nasıl dayandın dev yapım ? Nasıl ? Ben kendime ağlamıyorum, koca gözüm. Beni boşver sen nasıl dayandın kalbimin kuşu? Kanatlarını kırıp yırtıcı kuşların olduğu bir ormana atmışlar seni. Seni yok saymalarına rağmen nasıl varoldun ? * Tenini tenime küstürdün küçük hanım, acısını çıkaracağım.. *Vatan Serisi 1. Kitap Başlangıç: 10.04.2018

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Nefesi kesildi. Kalp atışları hızlandı. En kötüsü ise; yine kasıklarında tatlı bir sızı dolandı. Bu adam farklıydı. Bu adamın zümrüt yeşillerinin siyaha çalacak kadar koyulaşması bile muazzamdı. Bu adam tehlikeliydi. Ama bu adam arzuydu. Bu adam kırmızıydı.