"- I wiesz... - mówił chłopak, wlepiając wzrok w materac. - Muszę się chyba ogarnąć. - Oj tak - zaśmiałam się. - Hej, ty wcale nie jesteś lepsza... - Dobra Marcin, continue... - Więc, zostajemy tylko przyjaciółmi co nie? - powiedział. - Yeah, friends - odparłam podając mu rękę, a on odwzajemnił uścisk. - To już nie ma odwrotu - powiedział Dubiel. Obiecaliśmy sobie wtedy, że dla dobra ogółu zostaniemy przyjaciółmi. But... każdą obietnicę można przecież złamać." Opowiadanie pisane przez dwie osoby.