Canan gülüyor eski yerinde Canan ki gündüzleri gelmez Akşam görünür havuz üzerinde Mehtab taze kemer belinde Üstünde sema, gizli bir örtü Yıldızlar, onun gülüdür elinde...

Mutluluk kadehini boşaltıp da kırmadan Yüzü buruşturmadan hep içmeyi beklemek Ne tadına doyulmaz ne vazgeçilmez emek! Var öpme o dudağı; kapanmasın gülüşün. Kalb böyle çarparsa, Biter ömür bir günde, düşün, Duracaksın hep böyle, alımlı, zorlu, sıcak, Hep böyle çarpan kalbin Hep böyle genç kalacak!