Dev adamın, nazlı kadınının hikayesi... "Satır içi yorum yapan okuyucular istiyorum canlarım, ona göre başlayın" °•°•°•°•°• Arkamı dönmemle ödüm patladı. Çağın abi dibime kadar girmiş bana bakıyordu, hafif gülümsemesiyle. "Ödümü kopardın Çağın abi" dedim başparmağımla damağımı ittirirken. Yanıma iyice yaklaşıp elinin birini tezgâha koyarak beni tezgâhla arasında bıraktı. "Bana mı sardın sarmaları" dedi nefesini yüzüme bırakarak. Dilimi yutmuş gibi karşısında ağzım hafif açık bakakaldım. Neden bu kadar yaklaştı ki? Nefes alamıyordum. Önce korkudan, sonra şaşkınlıktan havada kalan ellerimle öylece bakıyordum. Ellerimi tutup kendine çekti. Sol elim aşağıdayken başparmağıyla avucuma daireler çiziyordu, sağ elimi kaldırıp avuç içimi kokladı. Silah tutmaktan nasırlaşmış elleri küçük ellerimi kırmaktan korkar gibi tutuyordu. Kokladığı avucuma derince bir öpücük bıraktı. Sanki karnımdan aşağıya bir şey kaydı gibi hissettim. Dudakları hala avucumdayken gözlerini bana çıkardı. O kadar derin bir özlemle baktı ki titredim. Bana bakarken parmaklarımı teker teker öptü. "Dudaklarım tenine yıllar sonra kavuştu, bir daha ayrılık istemiyor Nazlı kızım"

04.11.2020 Macera #1 02.11.2020 Kaos #1 05.11.2020 Heyecan #10 15.11.2020 Franciscolachowiski #1 20.11.2020 barbarapalvin #2 ***** "Nasıl sen bana bir şey yapmazsın? Bugün gün boyu benim canımı çıkardın yine de bir şey demedim sana! Git annemi ara, istersen babamı bile ara. Umrumda değil! Ben senin neyinim? Kuzenin mi? Sevgilin mi? Ya da bugün köle gibi çalıştırdığın bir hizmetçin mi?" Arkamı döndüm ve yürümeye başladım. Sonra tekrar bağırdım. "Bu hayatta her istediğine sahip olamazsın, Yiğit Sosyal!" dedim ve boş tarlada yürümeye başladım. "Biliyorum..." dedi. Dolan gözlerime inat ağlamadım ve yürümeye devam ettim. Ama bana öyle bir şey demişti ki, arkamı dönüp ağlamaya başladım. "Ama sen benim her istediğim değil tek istediğimsin, Deniz Sosyal!" ***** İki kuzenin eğlenceli hikâyesine var mısınız? O zaman buyrun gelin. Beraber eğlenelim.

Devrim Karaoğlu hayatımdaki yangını görüp de sessiz kalmayan ilk kişiydi. Beni sevmeyen, hatta bunu belli etmekten çekinmeyen komşum olan bu adam, yangınıma sessiz kalmamıştı. Belki de Devrim Karaoğlu haklıydı. O bir kurt ve ben bir kuzuydum ama Devrim Karaoğlu bu kuzuyu avlamak yerine koruyordu. "Benim için titreyen her nefesine yemin olsun ki, seninim.." ~ 28.07.19

"Ben o testiyi yanlışlıkla kırdım evet o akşam da bunu dile getirecektim. Ama bir anda bişeyler oldu. Seni gördüm kalbimde olan fırtınayı kimse bilemez. Ben hep seni bu güne kadar kardeşim yerine koyuyordum. Lisedeyken hep seni korur kollardım. Bilmiyorum ışte içimde olan şeyleri engelleyemedim. Belki seni düşünmeden hareket ettim. Kızsan bağırsan bişey demeye hakkım yok. Ama senden tek bişey istemeye hakkım var. Lütfen bir şans tanı bana. Bir şans ver. Gerçekten mutlu olman için elimden gelenin fazlasını yapmaya hazırım. " Konuşması boyunca eğdiğim başımı kaldırdım ve kapattığım gözlerimi açtım. Gözlerimden teker teker birikmiş yaşlar düşerken "Ağlama "diye fısıldadı. Sesinde ki çaresizlik ve üzüntü içimi acıtırken daha fazla ağlamamı engelleyemedim. Sinirle ayağı kalkıp yumruklarını sıktı. Ağzımdan çıkan hıçkırıklarımı engelleyemezken sinirden seğiren çenesini görebiliyorum. Bir anda elini duvara çok sert bi şekilde vurunca ağlamam şiddetlendi ama ayağı kalkıp yanına ilerledim arkası bana dönüktü. Koluna dokunduğumda bana doğru döndü. Gözlerinin içine bakarken gözlerinde acı gördüm. Aglamam bu kadar mı canını yakmıştı. Kendimi sakinleştirmeye çalışırken "Dayanamıyorum lütfen ağlama" diye mırıldandı çaresizce. Kafamı sallayıp eline doğru uzandım. Karasızdım ama yapmak zorundaydım. Ben sebep olmuştum. Elini iki elimle avucuma alıp baktım çok kötü görünüyodu. Eklem yerleri yarılmıştı. Hatta eli kırılmış bile olabilirdi. O kadar kötü vurmuştu ki. Gözlerimi o na çevirdiğimde gözlerini kapatmış bi şekilde duruyordu. Bu kadar mı etkileniyodu. Küçük bir dokunuşum bile onu mahvediyordu. Derin bi nefes alıp elini tutuşumu sıklaştırdım. "Sana verdiğim şansı iyi kullan BARAN!" #5 Mahalle / 08.05.2020

Her şey ruhu viran olmuş kuzguni gözlerin, gecenin kör bir vaktinde yapılan o hatanın bedelini ödetmek istemesiyle başladı. Ve bu hatanın beraberinde getirdiği seçim ise tek bir kişinin değil, herkesin bedel ödemesini sağlamış, canını yakmıştı. Çünkü burası ruhu viran olmuş adamın, kalbi viran olmuş şehriydi. Buradan tek çıkış ise o gözlerin esaretinde yanmaktı. Tıpkı Alkım Yıkılmaz'ın o gün o gözlerde cayır cayır yanması gibi.. *** Wattpad'de RUHU VİRAN adıyla yazılan ilk hikayedir!! 07.12.2019

🩸Cehennemin Soğuk Haritası ve Ödüllü Öykü Kitabı olan Kanatlarımın Altındaki Rüzgar'ın Yazarından❣️ Gizem- bilim kurgu türündeki bu hikâyede, dehşetin tiz tınısı hız kesmeden devam ediyor. Elinizdeki kitap soluklanmanıza bir an bile müsaade etmeden sizi gizemli varlıkların kalp atışlarını duyumsayacağınız ve peşini bırakmayacağınız gizem dolu bir yolculuğun içerisine davet ediyor. Geçmiş, pusuda beklesede hiçbir zaman kaybolmaz. Daima, karanlık bir gölge gibi, insanı takip eder. Fırsatını bulduĝu ilk anda ise keskin pençelerini ruhunuza geçirir. Peki ya geçmişten gelen bu gölge, bir canavarın nefesini ve pençelerini taşıyorsa ne olur ? Ölüm kapınızı tırmalar ve bulduĝu ilk açıklıktan içeriye sızar. "Dünya artık bildiğiniz gibi değil, hava yaratıkların leş kokan nefesine doymuş, sokaklar yaratıkların pençelerinden ve dişlerinden akan masum insanların kanına boyanmış durumda!" "Ölümün peşimdeki yüzü aydınlanmış ve bedenimi parçalayacak dişleri, çığlıklarını serbest bırakmak için aralanmıştı." "...yüzündeki aşk kırmızısı tebessüm önce soldu, sonra acının kırmızısının süslediği hıçkırıkların siyahına boyandı." "Kadının bir damla sesi kalbindeki özlem okyanusunda büyük bir tsunamiye sebep olmuştu... Kalbinden boğazına doğru taşan dalgalar, kadının adını haykırmak isterken nefesini kesmişti." "Ölüm hiç bu kadar cazip gelmemiş, yaşamak hiç bu kadar acı vermemişti." "Ölümden, ölümümden kaçmalıydım." ✓ Romanın bitmiş hali noter tarafından tastiklenmiştir. ✓ Izinsiz paylaşılması ya da çalınması durumda yasal işlem başlatmaktan çekinmem.

Güven ve cesaret üzerine kurulmuş olan bir kurumda hiç beklenmeyen biri hain çıkarsa ne olurdu? YADA Değer verdiğin , uğruna her şeyden vazgeçtiğin,o iyi olsun diye defalarca ölümle yüzleştiğin kişi sana ihanet etmişse ne hissederdin? VE YA Milli Gizli Servis'in şah olarak eğittiği, oyunun kilit noktası , bir anda taraf değiştirip oyunu tersine çevirerek seni şah mat ederse ne yapardın? Cevap açıktı .... Silahını kuşanır, en çok sen zarar görecek olsan da Onun eceli olurdun...

Seni defalarca kırsa da dönüp dolaşıp ona varıyorsun çünkü başına yıkılsa da o senin evin.

• Dünya, daha önce hiç görmediği ya da öyle sanılan yeni bir zeki yaşam formu ile tanışıyor. Devasa uzay gemisi fark edileli tam 50 yıl geçti. Bu uzun yolculuğun sonundaysa dünya tarihinde görülmemiş, vicdanların, umutların ve ırkların çarpıştığı sıra dışı bir savaş yaşanacaktı. Hayatlarını ülkelerine, savaşlara ve silahlara adamış ve bu uğurda her şeylerini kaybeden 5 mükemmel asker bu görev için seçildiler. Arayıcılar! Kaybedecek hiçbir şeyleri yoktu, birbirlerini tanıyana kadar... Sadakat, Vicdan, Sevgi, Aşk... İnsanlığa dair tüm duygular sınanacak, tüm dünya vazgeçtiğinde umut bir kez daha fısıldayacaktı. •

İkişer üçer çıktığı basamaklar nihayet tükendiğinde göğsü küçük bir serçe gibi hızla inip yükseliyordu. Fakat tüm bunlara rağmen heyecanı ayaza meydan okuyan bir kardelenden farksızdı. Kahverengi ahşap kapıya uzandığı esnada kapıyı aralayıp ay gibi parlayan yüzüyle ona gülecek olan kadının hayali her zamanki gibi ela gözlerinin önüne serilmişti. Fakat hayal gerçekleşmedi. Kadının terliklerinin parkede çıkardığı o ses adamın kulaklarına ulaşmadı. Birbiri ardına kapıyı döven yumruklar bir karşılık bulamadı. Ay yüzlü kadın, kapıyı açmadı. Ve o gece adam hayata küstü, Kadınsa adama...