Drogi Czytelniku... Pozwól, że opowiem ci historię. Historię niczym z najprawdziwszych baśni. O dziewczynie, której serce było czyste i dobre. I o Księciu, który owego serca zdawał się nie posiadać. O ogromnym zamku, mrocznym lesie, okrutnej macosze, złych siostrach i wspaniałym balu. O zgubionym pantofelku, wylanych łzach i złamanym sercu. Sądzisz, że znasz ową historię? Pozwól, że opowiem ci ją raz jeszcze. Tym razem jednak nie usłyszysz kłamstw o miłości niczym z bajki. Tym razem poznasz prawdę. *HISTORIA INSPIROWANA PIĘKNĄ I BESTIĄ ORAZ KOPCIUSZKIEM*

Dla tych, którzy chcą wiedzieć więcej... a raczej czytać więcej. Rozdziały bonusowe, walentynkowe, prima aprillisowe, świąteczne i wszelkie, które powstały w uniwersum Przebudzenia. Także te spoilerowe, więc wchodzisz na własną odpowiedzialność!

///Dodatek do "Still alive"\\\ Kiedy wszystko się zaczęło, byłam dziewięciolatką. Od prawie dwóch lat jestem sierotą, a od paru miesięcy należę do kilkuosobowej grupy. Zawsze myślałam, że swoje czternaste urodziny spędzę w gronie bliskich, nie w gronie umarłych, którzy ciągle chodzą.

❝MIELIŚMY JEDNO ZADANIE. ❞ To miał być dobry dzień. Jedna wiadomość wywróciła do góry nogami nie tylko życie Stelli, Jake'a i Dallasa, ale i czterech tysięcy niewinnych ludzi, którzy wylądowali w epicentrum szerzącej się epidemii. Kiedy młody Syryjczyk przywozi do Ameryki tajemniczą chorobę, cały sektor Atlanty zostaje poddany kwarantannie. Nie wszyscy jednak dowierzają, że wirus jest wyłącznie nieszczęśliwym zrządzeniem losu. - TW: niektóre sceny czy elementy zawarte w historii mogą być nieodpowiednie dla wrażliwszych Czytelników. ―#ScarsPL ― spotify ― helliaday ― SCARS. Opowiadanie można czytać bez znajomości serialu "Containment".

Poczucie czasu znika, gdy cały świat umiera. Nikt nie pamięta, kiedy to wszystko się zaczęło. Nikt nie chce pamiętać czasów sprzed wybuchu apokalipsy. Jedynym celem ocalałych resztek ludzkości jest dożycie kolejnego dnia. Ktoś jednak odkrył, że ma szansę zrobić coś więcej, być może nawet uratować upadłą cywilizację. Potrzebuje tylko dostać się do ludzi u władzy... Jeśli oni jeszcze w ogóle żyją.

Minęły już ponad dwa lata od wybuchu epidemii. Większa część społeczeństwa już dawno wymarła, a ostatni ludzie stracili nadzieję na powrót do normalnego życia. Niektórzy pomimo wszechobecnych żywych trupów nadal wierzą, że mogą znaleźć bezpieczny azyl. Takie wrażenie sprawia miasteczko Sunset Shore na wybrzeżu, do którego kilka miesięcy temu dotarła Silver z grupą. Co przyniosą kolejne dni? Jaki wpływ na dalsze losy dziewczyny będzie miało przybycie do osady garstki ocalałych? Okładka: zdjęcie - moje wykonanie - moje Prawa autorskie zastrzeżone

Silver była w szkole, kiedy ogłoszono wybuch epidemii. Teraz siedzi uwięziona w budynku z ostatnimi osobami z jakimi kiedykolwiek chciałaby spędzać ten czas - pięcioma dziewczynami, z którymi się kiedyś przyjaźniła i dwoma chłopakami z ich klasy. Szuka okazji, by jak najszybciej się stamtąd wydostać, ale wie, że sama nie poradzi sobie z żywymi trupami. The Walking Dead Fanfiction. Okładka - zdjęcie moje, wykonanie moje, prawa autorskie zastrzeżone.

Dwa lata po wybuchu epidemii. Około 80% populacji całego świata nie żyje czy raczej zostało zainfekowane, lecz mała grupa zdrowych ludzi wciąż próbuje walczyć o przetrwanie. Są niczym żywa kropla w morzu martwych zombie. Pomimo tego, wciąż się nie poddają, nie chcą się poddać....cóż, przynajmniej ona nie chce... †

Nie była wojowniczką, ani magiem, jak można przypuszczać po jej zdolnościach. Była kimś innym, czymś innym. Jej tatuaże niczym cienie były bronią czekającą na kolejną walkę. A w najbliższej przyszłości miało być jej bardzo dużo. Zbliżała się wojna, a w samej jej środku stała Mira z trójką nowo poznanych towarzyszy. Szanse na przeżycie mieli małe, mimo to żadne z nich nie chciało się poddać. Gra toczyła się o wysoką stawkę, a wygrać mogła tylko jedna ze stron. Kto pierwszy przebije serce przeciwnika, ten założy koronę. Jest ona jedna, a istot na ziemi wiele. "Derwan z zafascynowaniem wpatrywał się w walczącą Mirę. Nigdy nie widział takiego sposobu walki, nawet nie wiedział, że istnieje taki rodzaj magii. Tworzenie z tatuaży broni. Niezwykłe - pomyślał, gdy zobaczył wirującą w powietrzu kobietę, rzucającą sztyletami wprost do celu. To wszystko wyglądało jak... - Taniec. Tak właśnie uważał. Taniec. To było odpowiednie słowo. Każdy jej ruch był lekki, krok stawiany delikatnie, ale w sposób pewny. Wszystko było przemyślane. Każdy oddech, ruch nadgarstka, nawet mrugnięcie... wszystko było pod jej kontrolą. Ona była królową tego tańca, a wszyscy dookoła - to tylko publiczność. Widział wielu potężnych wojowników, znał wielu ludzi, których nazwiska zapisały się na kartach historii, jednak żadna z tych osób nie dorównywała tej kobiecie. Jej styl walki... był czymś nowym, czymś, czego właśnie szukał. "

Rok 2053 Wysoko rozwinięte badania genetyczne doprowadziły do powstania wielu odmian ludzi. Rodzice zapragnęli wybierać cechy własnych dzieci, mimo że nie wszystkie te eksperymenty kończyły się sukcesem. Takim nieudanym eksperymentem jest Ida. #1 w Science-Fiction!