"... biz tekrar karşılaştıktan sonra başka bir insanla yapamayacağımızı anladık."

ya böyle olmasaydı dediğimiz kısa kısa enkay hikayeleri

Enkayın gençlik hikayesi

❝İnsan, hayatının gidişatına hükümsüz dokunuşlarıyla yön vermeye çalışırken asıl ipi zaman eline alırdı. Zamanın getirdikleri, götürdükleri ve hemen ardından bir armağan misali insanın avuçlarının arasına bıraktıkları, yok sayılan dokunuşlara bedeldi. Kimine göre geç kimine göre erken nükseden bu dokunuşlar, sonucunda daima mutluluk verirdi. Yani, en azından o buna inanıyordu. Bu inancı elde etmesi de kolay olmamıştı, inkar etmeyecekti.❞ EnKaysal mevzular.

Yaşanmamış, ihtimali dahi güzel olan her şey için.

~ BENİMLE ALABEYLER~

Yutkundu. "Gitme." Gözleri dolu dolu dinlediği adamın yine gitmekten bahsetmesi kalbini sızlatmıştı. "Ama..." Gülümsedi. "Kaybedince daha çok seveceksin." Yavaşça derin bir nefes aldı. "Seni bundan daha fazla sevemem, Kaya."

~~~ Taşların efsanesi, kokunun ebedi gücüne inanç Armut kokusuyla kırıldı. Tat tat iliklerine kadar hissettiği armut kokusuna kusursuz uyum sağlayan tenin kokusuyla mührünü kırdı. Kurallar her ne olursa olsun, ruhu onu istiyordu. ~~~ Kıskanır rengini baharda yeşiller Sevda büyüsü gibisin sen Firuze Sen nazlı bir çiçek, bir orman kuytusu Üzüm buğusu gibisin sen Firuze ~~~ " Bu şehre dargınım ben. Yordu, üzdü, kırdı." " İstanbul bu. Sevgisine de öfkesine de belli olmaz" " senin?" " benimde." ~~~ Sen İstanbulsun..." ~~~ " tenindeki bu nefis koku..." " Armut." " o sadece ufak bir ışıltı bu nefis koku sensin. Her halin. Varoluşun." Kadının dudak kenarındaki oyuğu parmağıyla narince okşayarak gözlerindeki dolulukla seyrine doyamadı. ~~~

Ellerini saçlarına götürüp dağıtırken sesini yükseltti. "Ya Kaya görmüyor musun? Ben seni arayamam. Soramam. Peşinden gelemem. Çünkü sen..." Sağ elini adamın omzuna koyup itti. "Çoktan gitmiş oluyorsun."