Süveyda... Kalbimin yarası, Kalbimin karası. Adı günah, kendisi yasak, aşkında tutsak.. Süveyda... Kalpte gizli kalan, Aşkta yasak olan. Yüzü masum, kalbi madur, kendisi günahkâr. Aşkı bulduğu gibi onu kendisine tutsak kılan riyakâr... *Gerçeklerden ilham alınarak kurgulanmıştır. *Bölüm günleri Çarşamba. Başlama tarihi 01.01.2021 .

"Bakma bana komutan. Kirliyim ben. Görmesin kirli bedenimi senin güzel gözlerin.." "Sen dünyadaki en temiz insansın Nefes. Sen benim gördüğüm en mükemmel yaratıksın. Dünyanın sekizinci harikasısın sen." diye fısıldadı genç kızın kulaklarına. Hem ona, hem de kendisine güç vermek ister gibiydi. Yaraları vardı onun.. Sarılması zor, iyileşmesi imkansız yaralar. Sihirli sözcükleri vardı onun.. Kadının yaralarına merhem olup iyileşmesi imkansız yaralarını iyileştiren... Onlar hem bir oldu, hem aşk oldu.. İmkansız diye bir şey olmadığını herkese gösterdiler..

Sevda ikilemesi.. Hikaye iki kitaplık bir ikileme olacaktır! İki hikaye de bu başlık altında toplanacaktır.. AŞK & DEVRİM Size bir sevda vereceğim, ama mutluluk vaat etmeyeceğim. Çünkü bu hikaye, gerçekliğin satırlara dökülüşü.. "Sen hiç nurilerin hikayesini duydun mu büyük bey." * "Hayır küçük hanım. Kim onlar?" "Ayakları patlayana kadar sopa atılan, aç susuz bırakılan, kendi sidiğinde yatan, belki de çoğu tecavüze uğrayan; halkın deyimiyle, siyasiler." Durusunun dikleşmesini hazla izledi. İçindeki kin asla sönmeyecekti. "Neden biliyor musun?" Sesindeki hüzün, suya dokunduğunda oluşan titreşimler gibi, dalga dalga yayıldı. Ömer Barış kalbinde hissetmişti en büyük halkayı. "Neden?" Sormaktan alamadı kendisini. Kadının gözleri öyle bir sanki gözleriyle savaşıyordu. İçinde yanan ateşi, parıltılarında saklı zafer hayalini görebiliyordu. Eylem bir savaşçıydı. Özgürlüğü için çetin bir mücadele veriyor; gerçek bir demokrasi istiyordu. "Adalet Ağaoğlu, Sevgi Soysal, Pınar Kür, Âttila İlhan, Can Yücel okudukları için. Yasakları kitaplar okudukları için." Nefes alışverişleri hızlandı. Sanki uzun bir yol koşmuş gibi hissediyordu. Yasaklı kitaplar." Sesi inanamayan bir fısıltıya dönüştü. Son kez tekrarladı. "Kitap!" Adamın gözleri kadını sarar gibi bakıyordu. Kadın yaklaştıkça kokusu burnuna sızdı. İris çiçeği gibi kokuyordu. İris çiçekleri eski yunanca da gökkuşağı anlamına gelirdi. Eylem mavi bir iris çiçeğiydi; umut ve inancın sembulüydü. "Hani bana küçük hanım diyorsun ya," dedi kadın adamın düşüncelerini duymuşçasına ve ekseriyetle devam etti, "bu küçüklüğüme inat büyük işler başaracağım ben!"

TUTKULU BİR AŞK ÜÇGENİNE VAR MISIN? +18 Ömer'le sevişiyorduk. İkimizde çıplaktık ve... Bedenimde gezinen dört el vardı. Dudaklarımızı ayırıp ardıma baktığımda Fırat'ı gördüm. Üçümüz de çıplaktık ve ikisi de beni öpüyordu. Zevk alıyordum. İkisiyle de olmayı nihayet başarmıştım. İkisi de birer mememi emmeye başlayınca haz doldum. Sonra ayrıldılar ve öpüşmeye başladılar. Saçlarını okşadım ve Fırat'ın başını çektim. Benimle öpüşmeleri, benimle sevişmeleri gerekiyordu. İlk gecemizde olduğu gibi öpüşmeye başladık. Ömer mahzun izleyince dayanamadım ve biraz da onu öptüm. "Evlenenince an*l yapacaktık." Dedi Ömer. Ben böyle bir anlaşma hatırlamıyordum. "Hayır. Onun ilkleri benim. Önce benimle yapacak." Dedi Fırat. Belimden tuttuğu gibi ardımı çevirdi. "Hani ilklerin bendim," dedi Ömer. "İlk onunla seviştim. Bu da onun hakkı." Diyerek Fırat'ı seçtim.

Bir Kumarhane baronunun oğlu olan Eflal cerrah bir gün kimliği belirsiz bir kadın tarafından kaçırılır ve hayatı değişir. Artık Lal Ardıç'la birlikte askeri görevlerde çalışmak ve devletine hizmet etmekle görevlidir. Peki bu aksiyon ve aşkla harmanlanmış hikayede denklemin bilinmeyenleri ne olacak? Adım Eflal'di ama Lal'le tamamlanırdım. Kızıl saçlarına vuran güneş olmak, her bir tanesini sayabildiğim çillerine dokunabilmek isterdim, zümrüt gözlerine düşen yansımamdaki üzgün gölgeleri silebilmeye gücüm yetsin isterdim. Lal dili mi de gönlümü de bağlamıştı. Sonsuzluğumun kızıl çizgisi olmuştu.

Biz birbirine tutkun bir besteydik. Birbiri ardına ulanan ezgiler gibi dökülmüştü notalar hayatımızdan. Biz kendimizin bestekarıydık. Peki ya güfte? "S*kim senin için sızlıyor," dedi kadının öpüşleri arasına. Atiye'nin vanijası alev almıştı. "İçime gir," dedi hunharca bir istekle. Bütün kasları istekle kasılıyor, kadınlığı nabız gibi atıyordu. Adam parmağına taktığı ağı çekerek tek güçlü hamlede yırttı. Atiye'nin vanijası tekrar nabız gibi attı ama bu en fenasıydı sanki. "İçin benim." dedi adam hükmeden bir sesle. "*mcığın benim." Parmağını içine itince Atiye şifonyerden destek aldı. Sanırım bu gece en fena geceleri olacaktı. "Senin de s*kin benim!" diye karşılık verdi kadın bedeninin yükselişine rağmen. Demek Bora yükseleceğiz derken bundan bahsediyordu. Deniz seviyesinin altındalardı ama kendini Everest'in tepesinde gibi hissediyordu.

Dündar emanetine hüzünlü gözlerle baktı. Güya onu yaşatması gerekiyordu, oysa canını daha çok tehlikeye sokmuştu. İkisini birbirine bağlayan bir vasiyetin iki ucunda kalmış iki tartı onlar. Nisa, onun baharları getiren gece saçlı kadını. İpek gibi dokumuştu ömrüne kendini o saçlar, sırma gibi işlemişti ömrüne. Dündar daha ilk görüşte vurulmuştu da o kara gözlere, diyememişti tek kelam. Yalnız Kurt'tu o. Anasız, babasız... Düşmanları yar etmezdi Nisa'yı ona. Etmediler.