წყნარი რუტინული ცხოვრება მას შემდეგ იცვლება როდესაც ორი განსხვავებული საპირისპირო ადამიანი ერთმანეთს გადაეყრება ზუსტათ მაშინ გაეხვევიან ქარიშხლის ალში.... რა მოხდება დაე ვინ გაეხვია ამ ალში? რითი გახნსხვადებიან ისინი? (დაე გაეხვით მათთან ერთად ამ ქარიშხალიში და გადეშვით მორევში რასაც თითოეული ადამიანი განიცდის როდესაც ყველას გონია მხოლოდ ის განიცდის)

ეს არის ისტორია, რომელიც ცუდი ხუმრობით დაიწყო, რომელიც ბიჭის და გოგოს მეგობრობაზეა, ისტორია, რომელიც მხოლოდ სიყვარულით ანთილ თვალებში იკითხება, რომელიც არის სიყვარულზე, შიშზე, უსიტყვობაზე, იმედგაცრებაზე. ეს არის ისტორია, რომელსაც ყველა გოგოს ვუძღვნი ვისაც ერთხელ მაინც ყვარებია... ისტორიაა, რომელიც ყველაფერს გეტყვით სიყვარულზე და ურთიერთობებზე კარგსაც და ცუდსაც. აქ განიცდიან, გრძნობენ, უყვარდებათ, კარგავენ, ტკივათ, ეცემიან... განა შესაძლებელია ამ ყველაფრის შემდეგ წამოდგომა შეძლოს ადამიანმა? შეძლოს და დარჩეს გამარჯვებული? არ ვიცი თქვენ რას ფიქრობთ, მაგრამ მე მჯერა, რომ შესაძლებელია, რადგან თავად გამოვცადე. მთავარი დამავიწყდა ეს არის იატორია, რომელიც ოთხი წლის წინ რეალურად მოხდა და რაც მთავარია ეს ჩემი ისტორიაა.

გოგონა რომელიც კოშმარისგან ძალიან დაიტანჯა, რადგან მას ყოველდღე ესიზმრებოდა ის საშინელი სიზმარი და ის იდუმალი თვალები, ის შეხვდება ერთ ბიჭს რომელსაც ზუსტად იგივე ფერის თვალები აქვს.

ჩემი პირველი ფიკია და იმედია კარგი გამოვა❤❤

რას ვგრძნობ? ბედნიერებას და სევდას ერთად. აღტაცებასა და შიშს ერად. სიყვარულსა და სიძულვილს ერთად. არაფერსა და ყველაფერს ერთად.

[ აღიარება ხელისგულზე vabes] ""-ყოველი მისი თითოეული შეხების გახსენებაზე მართლაც რომ შემძლეობდა ღრუბლებში ფრენა, ალბათ უკვე ანგელოზად ვიქნებოდი ქცეული"" ანა ბერიძე მომავალი ჟურნალისტი და საიდუმლოებებით სავსე ზარდახშა გახლავთ. ხალხისადმი ყოველთვის სიძულვილს და ზიზღს განიცდის. მაგრამ რა მოხდება როდესაც ისინი ერთმანეთს გადაეკვეთებიან? მელანქოლიური ღამეები თუ მონარნარე პეპლები.

- მიყვარხარ ანანო! მთელი არსებით მიყვარხარ! - კარგი რა ნუ მაცინებ 3 დღეში როგორ შემიყვარე მთელი არსებით?

როცა გგონია რომ სამყარო ჩვეულებრივია მაგრამ უცებ მიხვდები რომ ეს სამყარო საიდუმლოებებით არის სავსე მაგრამ ეს საიდუმლო არავინ იცის ერთი ადამიანის გარდა რომელსაც წარმოდგენა არაქვს რომ ეს ყველაფერი მის გარშემო ხდება

„ამ ქვეყნად მწერალზე ადრე არავინ ჭკნება, თუ მას არ უსმენენ. მეც მინდა ისეთი მწერალი ვიყო, თუნდაც ერთ ადამიანს მაინც არ დავუჭკნე საქართველოში." გოდერძი ჩოხელი.