Jeon Jungkook'un değişimi, büyümeyi ve bir arkadaşa âşık olmanın güçlüklerini öğrendiği hikâyesi.

"gökteki yağmur sicim gibi akıyordu çıplak bedenlerimize. ay ışığının gölgesi vurmuşken tenine, fütursuzca dans ediyorduk gecede. sonra sevdim, biraz da seviştim seninle.."

"öpün beni ne olur... bahara küskün gönlümden öpün mümkünse. büyütün beni avuçlarınızda, yeşersin sizinle."

"İşte bu yüzden ellerini öpmek istiyorum, gerçekte nasıl olduğunu bilmediğim, düşlerimde yumuşacık olan o ellerini." 01.05.19/16.02.20 *uyarı: bu kurgu, deprem anına dair travmalar ve deprem sonrası yaşananları içermektedir.

Park Jimin ve Jeon Jungkook'un içinde olduğu 7 genç bir müzik yarışmasını kazanarak grup haline gelirler. Park Jimin ise ilk görüşte kalbini tekleten grup arkadaşı Jeon Jungkook'a geri dönüşü olmayan bir şekilde aşık olmuştur. Peki aşkları önlerine çıkacak tüm engelleri aşabilecek miydi?

"Hadi ama Jimin" dedi bana biraz daha yaklaşarak. "Bu kadar büyütme. Sadece abimin biricik nişanlısına tebrikler öpücüğü vermek istedim." Tekrar dibime girdi ve gözlerini fütursuzca gözlerime dikerek son sözünü söyledi, "Ve bilirsin ki ben istediğimi almadan asla pes etmem."

ay yüzlüm, seni üzeni üzerim

Jungkook, hayatının son beş yılının tüm anılarını unutur. Jimin ise Jungkook onu tekrar sevmeyeceği için korkuyordur.

"Hyung, canım çok yanıyor..." -TAMAMLANDI-