gozdedemirbas1 adlı kullanıcının Okuma Listesi
2 stories
SAKLI GÜÇ  by _parlayanzambak
_parlayanzambak
  • WpView
    Reads 157
  • WpVote
    Votes 157
  • WpPart
    Parts 2
California'da dört arkadaş birlikte kalmaktadır. İçlerinden biri özel bir güce sahip olup, bunu kötüye kullanmaktadır. Üç arkadaşın bu durumdan haberi yoktur. Başlarına geleceklerden habersiz bir macera içindedirler. ***** "Kaçırmak mı?" Gigi güldü ve Emma'nın omzunu tutarak "İki yakın arkadaş birlikteyiz. Kaçırmakta nereden çıktı? Aksiyon filmlerini fazla izlememen gerektiğini hep söylemiştim," dedi. "Dalga mı geçiyorsun?" diye fısıldadı. Emma'nın gücü kalmamıştı. Günlerdir bitkin haldeydi ve karşısındaki kız şu an resmen onunla alay ediyordu. Omzunu tutan elinden sıyrılarak "Bunları neden yaptın?" dedi. Emma, Gigi'nin sinirlendiğini hissediyordu. Daha fazla üzerine gelirse, ona da bir şey yapabileceğinden ürküyordu. Gigi'nin mavi gözleri öfkeyle parladı. Suratı, tehlikeli bir hal aldı. "Biraz daha Mary demeye devam edersen, emin ol kendini de o halde bulursun. Yanına gitmemiş olsaydın, Sevgili Mary'in ölmezdi." Gigi, suratını iyice yaklaştırarak, "Bir daha sözümden çıkmaman gerektiğini öğrenmişsindir," dedi.
SOKAK NÖBETÇİLERİ by asliaarslan
asliaarslan
  • WpView
    Reads 58,573,029
  • WpVote
    Votes 2,256,762
  • WpPart
    Parts 63
16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."