Bir gün bir yıldız benim elimi tuttu . Onun adını zafer yıldızı koydum... Benim yıldızım ancak sendin. Benim yıldızım zaferindi. Zafer ise sendin. Göz yaşlarım senindi. Ağlamamam için yalvaran sendin. Benim mutluluğum bir ışıktı. O ışık sendin. Üzgünüm yıldızım Kovsan bile gitmem Demiştim Tüm ışığım üzülme sakın Belki küçük odalarda yazılan gökyüzü ferahlığında şiirlerimle dönerim sana Seni seviyorum

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Hayat kısa kuşlar uçuyor. Ölüm dibimizde ama bizi es geçiyor.. . . . . . . . . (Devamı 2. Kitapta! Lütfen bunu okuduktan sonra 2'den devam edin..) .

Hafıza kaybı yaşayan bir kız ve telefonunda Aşk diye kayıtlı tanımadığı bir numara. Bu onların birbirini bulma hikâyesi. ---------- Asena: Kimsiniz? Aşk: Bunu ben sormalıyım. Aşk: Kimsin? Asena: Ama numaranız bende kayıtlı. Aşk: Ama bende kayıtlı değil. Asena: Başıma bir olay geldi. Daha doğrusu bir kaza. Bu sebeple bazı sorunlarım var. Yanlış bir şey yapmak istemiyorum. Bu yüzden ismimi söyleyemeyeceğim. Asena: Rahatsız ettiğim için üzgünüm. Aşk: Eski sevgilim ve arkadaşlarımın birçoğu şu an beni engellemiş durumda. Anlayacağın hiç sevilmeyen bir tipim. Aşk: Ve sen beni tanımıyorsun ama sende numaram var? Aşk: Rehberinde ne diye kayıtlıyım onu söyle bari. Seni tanıyor muyum merak ettim. Asena: Rehberimde...Aşk diye kayıtlısınız.