Zeynep'in gözü artık açıldı, her yanına kısmet saçıldı. Peki gerçek aşk kim? Ya da var mı? Ve Zeynep onu kaçırmak için neler yapabilir?

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

Eğleniyoruz SAMİMİYİZ Ağlıyoruz KARDEŞ GİBİYİZ

❧ Tamamlandı :) "Hey o ayağındakiler vans mı?" 3 Ağustos 2019 (21:50) Bu ad ile yazılmış ilk hikayedir.

05*********: Şimdi şöyle ki (03.28) 05*********: Şöylesi falan yok ben seni seviyorum (03.33) 05*********: Seni ve sana ait olan her şeyi seviyorum 05*********: 3 yıldır deli gibi seviyorum ve artık bunu saklamak istemiyorum 05*********: İlk başlarda geçici bir heves olursun sanmıştım ama yanıldım 05*********: Çok fena tutuldum sana, her şeyine 05*********: Çok seviyorum seni:') |Görüldü 03.39

"Eksiklerimiz kusurlarımız değildir." Ailem beni hep bunu söyleyerek büyütmüştü. Eksikleri olan insanları dışlamamayı, onları sevmeyi öğretmişlerdi. Ama neden bahsettikleri şey kendi başlarına gelince bana sahip çıkmamışlardı, yük olarak görmüşlerdi. Benim güzel bir hayatım vardı. Sevecen bir ailem vardı. Beni çok seven bir nişanlım. Gerçekleştireceğim hayallerim... Sonra bir gün bir kaza geçirdim. İlk başta seslerim, sonra nişanlım, sonra ailem sırayla terk etti. En sonunda kazaya sebep olan kişi ile kaldım. Sonra kalbim "Artık konuşma sırası bende" dediğinde bende sesizce onu dinlemeye başladım.

"Planımız basit ve etkili. Sen cumartesi gece olacak yemeğe geliyorsun, bu kadar." Gözlerimi Balım'a diktim "Basit kısmını görebildim, etkili kısmı nerde?" "Etkili kısmı sensin Umay." "Benim yemeğe gelmemin Barlas Bey ve sana ne katkısı var?" "Hiçbir katkısı yok, senle Barlas Bey'e katkısı var. Daha sonradan senin de ben ve hırsız doktora bir katkısı olur." diyerek göz kırptı. Boş bakışlarımı anlamış olacak ki söze devam etti. "Anlasana Umay, içler dışlar çarpımı yapacağız."

053.....: Aynı salkımının üzümüyken farklı şişelere şarap olmuşuz. 053.......:Ve ne kadar kırmızıysam o kadar şarabım sana. 053.....: Aşk beni aptalca gülümsetecek kadar uyuşturdu 053.......:Şaraba gerek kalmadı Eren Asilkan: gonuştu bal gabağıaa Eren Asilkan: bu anonimlikler kalmadı artık °biraz küfür içerir yani belki biraz

!!Hikaye ismi değiştirilmiştir!! (Eski isim: Gül Kokulum) "Ben küçücük bir kıza tutuldum. Peşimde abi abi diye dolaşan küçük bir kıza." ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ "Caner abi bu kadar abartılacak birşey yok ki-" Bir anda sözümü kesti. Sinirden gözleri kızarmıştı. "Yeter lan abi abi seviyorum seni. Anlamadın mı bunu bunca zaman?" Yutkundum. Bir daha yutkundum. Ama olmuyordu. Boğazımda ki yumru gitmiyordu. Donakalmıştım. Ne yapabilirdim ki? Abi dediğim kişi karşıma geçmiş beni sevdiğini haykırıyordu. ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ Yeşiltepe mahallesi; gıybetin dibine vurulduğu bir mahalle. Ama bir sorun olduğu zaman hiç sakınmadan yardımeli uzatan çokta samimi bir mahalle.

"Hadi birilerine şaka yapalım." Kaşlarımı çattım. "Neden?" diye sordum. Azra sırıtıp, "Çünkü neden olmasın?" dedi. Kaşlarımı kaldırdım. "Nasıl bir şaka? Açıklasana biraz." deyip ona doğru döndüm. "Okuldan birisine işte. Senin tercihine kalmış. Bir şarkı belirliyoruz ve sonra o şarkı sözlerine göre mesaj atıyoruz. Konuşma oradan yürüyor. İstersen bitiyor." dedi. Dudak büzdüm. Aklıma gelen isimle sırıttım. "Yar ben belanın ta kendisiyim." deyip gülmeye başladım.