Το πολυλατρεμενο ζευγαρι Λανα επιστρεφει για τον οριστικο επιλογο της αγαπης τους.√©

Η ιστορία με τη κλισέ υπόθεση και τη κλισέ πλοκή που φαινομεικά ειναι ίδια με ολές τις άλλες. Ήθελε να του δείξει πως είναι να είσαι έφηβος και αύτος να της δείξει την ευτυχία. Ψάχνοντας την ευτυχία μήπως κλείνεσαι στην δυστυχία; Και όμως φίλοι μου το φώς στο τέλος του τούνελ ήταν τρένο...

Ειναι η συνεχεια του πρωτου βιβλιου ..''Η Καινούρια.''......Λουκ:*Απλως δεν μπορω να φανταστω καποιον να σε αγγιζει εστω και φιλικα.Εγω θα σε αγγιζω μονο .Εισαι δικια μου.Και μονο δικια μου.Μονο εγω θα σε αγγιζω , μονο εγω θα ακουω τα βογκητα σου μονο εγω θα νιωθω την γευση σου.Εγω θα ειμαι αυτος που θα κοιμασαι στην αγκαλια του...Εγω θα ειμαι ο τυπος που θα σε γεμιζει σημαδια.Και...εγω θα ειμαι αυτος που θα φιλας.Αγρια.Υποσχεσου μου οτι αυτο δεν θα αλλαξει.* Και όχι δεν είναι ο συνηθισμένος έρωτας...Η συνεχεια ακομα καλύτερη. Wirtter:Xrysa9 Don't copy the story. All the love.

Ο Louc είναι το 'άτακτο' παιδί στο σχολείο.Η Βάνα είναι η καινούρια μαθήτρια.Είναι αρκετά όμορφη αλλα πραγματικά έξω απο τα νερά της.Τα δημοφιλή παιδιά του σχολείου θα την πλησιάσουν λόγω της ομορφιάς της αλλά οι σκοποί τους ειναι άλλοι.Ο Louc θα βαδίσει στο ίδιο μονοπάτι με τους φίλους του ή οχι; *Έχουν ανέβει και άλλα δύο βιβλία που είναι η συνέχεια. Θα τα βρείτε στο προφίλ μου.*1 *Το βιβλίο είναι γεμάτο ορθογραφικά και συντακτικά λάθη καθώς γράφτηκε σε πολύ νεαρή ηλικία και δε διορθώθηκε ποτέ. Συγχωρέστε αυτά τα λάθη.*2

Μία όμορφη κοπέλα, όπου δουλεύει σε μία επιχείρηση σαν γραμματέας. Ευαίσθητη, τρυφερή, καλόκαρδη. Ένας άντρας ισχυρός, με ακαταμάχητο βλέμμα και όψη όπου οποία καμία γυναίκα δεν μπορεί να αντισταθεί. Δεν έχει νιώσει ποτέ τι θα πει αγάπη, αλλά η τύχη του, του χαμογελά φέρνοντάς τον αντιμέτωπο με το ποιο γλυκό κορίτσι που έχει γνωρίσει. Πώς θα εξελιχθεί η ζωή αυτών των δύο νέων; Πώς θα τα φέρει η μοίρα και θα πρέπει να είναι αναγκαστικά μαζί! Θα βρουν την αληθινή αγάπη ή θα επιλέξουν την μοναξιά της ζωής τους!;

«Τωρα φερε τις παντοφλες μου»πεταει στο ακυρο «Οριστε?» «τι δεν καταλαβες?»ρωτησε σαν να ειπε κατι τελειως φυσιολογικό «Από ότι βλεπω αγορακι , χερακια εχεις ,ποδαρακια εχεις ,ματακια εχεις ,ενταξει τωρα και ανυπαρκτο εγκεφαλο εχεις αλλα δεν νομιζω αυτό να σε σταματησει από το να πας να παρεις τις παντοφλες μου» Με κοιταξε και τα ματια του σκοτείνιασαν Με αρπαξε από το χερι και με κολλησε στο τοιχο Πρεπει να με κοιταξει γιατρος ,παλι ενιωσα ηλεκτρισμο «Μην με ξανα πεις ετσι»γρυλισε Φοβηθηκα αρκετα μπορω να πω κ «Θα σε κανω να μετανιωσεις πολύ ασχημα αν το ξαναπεις» και ξεκουμποσε τα δυο πρωτα κουμπια από το πουκαμισο μου κανοντας με να καταλαβω τι εννοούσε «σε συγχωρω όμως ,μονο και μονο επειδη εισαι καινουργια σε αυτά .Θα εισαι η προσωπικη μου βοηθος ,η σκυλα μου ,θα περασουμε πολύ καλα εμεις οι δυο »