Her ex-boyfriend told her she's boring. Her ex-boss told her she's incompetent. Even her ex-landlord claimed she's uninteresting. At 33, Tonya is loveless, job-less and homeless! Malapit na rin siyang mabaliw sa pakikitira sa Mama niya. Sa buhay niyang puno ng injustice ay natauhan na siya. Back-up ang sangkaterbang taba, unlimited na lakas ng loob at charm na hindi mo inakala, babaliktarin ni Tonya ang kwento ng buong 33 years ng buhay niya! At 33, she will prove herself to be the Late Bloomer.

Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.

No plot twists or whirlwind romance like in the books. Such is the fate of a side character like Mimi, who neither has a face, body, brains nor background worth boasting about. But what if she realizes that you don't need to be extraordinary to be loved? That perhaps, she's just clueless all along? *** "It's not love unless we say it." - Mimi No boyfriend since birth. No crush since birth (maliban sa fictional characters, kaya counted ba 'yon?). No ka-MU since birth. Food is life. Wattpader. K-drama addict. Kpopper. Maliit lang ang mundo ko. Kaunti lang din ang tao: Sina Yanyan at Iya. Sina Mama, Papa, at Kuya. At si Warren na rin pala. Karamihan sa mga kilala ko, problemado sa pagiging single o sa love life nila. Mas problemado ako sa taghiyawat ko at sa lapad ko sa camcorder tuwing may projects. Saka, sa mga third party sa Wattpad stories na binabasa ko. Dapat mawala na ang mga 'yon para magkatuluyan na ang mga bida. Pero minsan, kapag nalulungkot ako, kapag nag-iisip ako nang malalim, at kapag kasama ko si Warren tapos nakangiti siya... may something. Status: Published under Bliss Books

Rejecting Iya's confessions is Jacob's norm. After sharing three kisses that Jacob claimed as meaningless, will Iya finally give up--or will she keep holding on until her dream romance turns into reality? *** "I'm falling for your meaningless kisses." Tatlong halik. Lahat, walang kahulugan. Hindi ko dapat panghawakan pero paano ba ang hindi umasa kung parang meron ang wala? *** I have always wanted to be Jacob Tejeron's bride since I was six years old. People downplayed it to just having an intense crush, a puppy love, or a superhero model. Naisip ko, baka gano'n nga. Baka tinitingala ko si Jacob dahil siya 'yong hero na laging nandiyan para sagipin ako sa lahat ng palpak. I thought I could outgrow this feeling. But like a bad habit, I kept on looking at him; I kept on wishing with him; I kept on falling for him⁠-when all I am to him is a sister. Hindi ako dapat umasa⁠-hindi dapat aasa⁠-kahit sa mga halik niyang wala namang kahulugan. Pero paano ang hindi umasa? #