Niestety ale jeżeli nie lubicie opowieści w kturych fakty są przekręcone to nawet na to nie klikaj

Całe moje życie było, jest nie sprawiedliwe i pod górkę, dlaczego? Wiele razy sobie zadawałam to pytanie "dlaczego?" I szczerze? Nie znalazłam jeszcze na nie odpowiedzi Ale tak, jestem 'Bad Girl' heh, to jest zabawne... • Mogą pojawiać się wulgaryzmy

Jest to zwykły one-shot. Dotyczy on jednak( tak po części mnie, ponieważ jest to-tak jakby-mój sen) pewnej, znanej mi osoby. No ale cóż, jest to wersja yaoi, bo tylko taką umiem pisać. Nie wiem co jeszcze napisać, ale piszę. Nie wiem co mam zrobić. Zrób jak uważasz, przeczytasz-super, nie przeczytasz-twój wybór. Ps. Ten opis ma więcej słów, niż rozdział.

Opowieść o Caroline Quinnzel a raczej Quinn. Co by było gdyby istniała większa wariatka niż Harley? Co by było gdyby wzbudziła ona w Jokerze jakieś uczucia? Nienawiść a może miłość? Poznajcie jedyną i niepowtarzalną Caro Quinn

Cześć, jestem Lea, ale wszyscy mówią na mnie Ghost. Jestem przestępcą światowej rangi. Jest to opowiadanie z motywem Legionu Samobójców, będą tu występować te same postacie, które oczywiście nie są moje. Natomiast Lea tak. Miłego czytania

Mało kto wiedział cokolwiek o rodzinie Harley. A co gdyby najbardziej skrywana tajemnica wyszła na jaw? Prawda o jej siostrze?

„Zostaje stworzona szkoła dla bohaterów i złoczyńców. Do tej szkoły musi chodzić każdy złoczyńca i bohater. To nie jest taka zwykła szkoła. Szkoła ta uczy podstaw np. Walki , używania swoich mocy itp. Jak już wiecie Joker i Batman toczą swą walkę od lat. Co by było gdyby JOKER z HARLEY mieli córkę , która jeszcze nie jest zapisana do tej szkoły i rodzice tego nie chcą. Wolą ją uczyć w domu. Lecz kiedy Batmana dowiaduje o jej istnieniu zaczynają się kłopoty i dziewczyna musi iść do szkoły. W tej szkole uczy się też Robin. Zaprzyjaźniają się, lecz rodzicom to nie leży na rękę ....."

Nazywam się Kelly Hood. Mówie sobie czasem że jestem do niczego. Nie jestem nic warta. Gdy nagle jednak odemnie zależyą losy wielu... Duchów? Tak, duchów. Wtedy wszystko się zmienia. 1tyś wyświetleń - 7 luty 2017 10 tyś wyświetleń - 20 sierpnia 2017 Okładka: @Pesymistkaa

Nigdy nie wierzyłam w istoty nadprzyrodzone. Czytałam o nich jedynie w książkach. Do pewnego czasu gdy spotkałam Jego. Mrocznego Władcę. Nie znajacego litości. Otaczała go mroczna aura. Na pierwszy rzut oka widać było, że najlepiej trzymać się od niego z daleka. Bezwzględny i bezduszny. Biła od niego obojętność oraz duma. A zainteresował się mną. Zwykłą, nie wyróżniającą się dziewczyną, którą sprowadził do tego okrutnego świata. Nikogo nie wpuszczał do swego wnętrza, nikomu nie okazywał swoich uczuć. Lecz był jeden mały wyjątek. Jaki? Dowiecie się czytając powieść ,,Mroczny Władca." ;) Okładkę wykonały wspaniałe @Mordoklejki <3 #3 miejsce w owampirach - 23.12.2018 #1 miejsce w owampirach - 28.12.2018

Carmen znalazła się na polanie w niewłaściwym czasie - a przynajmniej tak myślała. Młoda wampirzyca nie zdawała sobie jednak sprawy, że ten niewłaściwy czas popcha ją wprost w ramiona przeznaczenia, a konkretnie Alfy Richarda - jej przeznaczonego. Wampiry i wilkołaki od lat są największymi wrogami, ale oni nie mają zamiaru rezygnować ze swojej miłości. W końcu to przeznaczenie ich połączyło, więc obydwoje nie mają tu za dużo do gadania. Fragment: "- Nie będę powtarzał, do cholery. Jeżeli tego nie zrobisz, bez wahania cię zabiję - warknął w moją stronę. Jak prawdziwy wilk. A na mojej skórze pojawiły się dreszcze. Czy mi się to właśnie spodobało? Zawsze uważałam się za osobę silną, o silnym charakterze i trudną do zmanipulowania. Teraz jednak moje wcześniejsze przemyślenia zostały solidnie zachwiane, a to dlatego, że jego władczy głos działał także na mnie. Kolejny raz poczułam się jak w tym głupim śnie - moje ciało mnie zdradzało, dlatego nieśmiało podniosłam głowę i zaczęłam sunąć wzrokiem po jego sylwetce aż nie dotarłam do brązowych, błyszczących oczu, w których widziałam swoje odbicie, a to było zdecydowanie ładniejsze niż odbicie w lustrze! Były przepiękne. Takich oczu nie da się zapomnieć, będą mi się śniły po nocach! Zawiał silny wiatr, zagwizdało mi w uszach. Ten cholerny zdrajca najpierw odgarnął moje włosy z twarzy, a następnie ściągnął całą perukę. Cholera jasna! Teraz wszyscy mieli widok na moje fioletowe włosy. Nie wiem, dlaczego, ale jeszcze raz spojrzałam na Alfę. Oboje patrzyliśmy sobie w oczy. Nagle ogarnął mnie dziwny spokój. Jego tęczówki z brązowych, zmieniły kolor na krwiście czerwony. Dwa wilkołaki puściły mnie, a z ust Richarda wydobyło się tylko jedno słowo: - Moja! Cholera, a co z moimi soczewkami!?"