Lisenin inek ve ezik olarak bilinen kızı, nasıl olurda bir anda popüler bir kıza dönüşebilir? Bizde bunu merak ediyoruz işte. En iyisi okuyup öğrenelim.

Ateş ve Barut yanyana gelemezdi. Birisi kül olur gider diğeri ise sönerdi. Ama burada farklıydı ateş ve barut yanyana gelmişti. Demir ve Mira hiç olamayacak bir ilişkinin içerisindeydiler. Ya bundan kurtulacaklardı , Yada kül olasıya denk yanacaklardı. Güzel başlamış bir hikayeydi onların ki, ama ne yazıkki sonu iyi bitmemişti Lise Belası ....

Acıları henüz çok yeniydi. Asla eskimezdi ki zaten. Hep yenileri açılırdı yerine. Bir anda her şeyin boşa olduğunu öğrenmişti ama o. Acılar, ağrılar ve gözyaşları... Değmiş miydi, acıları hayatının her noktasına? Bir ayna kaç defa kırılabilirdi? Bir çöptü onun hayatı. Kimse değer vermezdi ona. Ruhu paramparça bir kızdı o. Hastanede yanlışlıkla karıştırılmış, sıradan bir kız çocuğu. Ya da gerçekten yanlışlıkla mı olmuştu?

Soğuk ellerini cayır cayır yanan tenime değdirdi. Dudaklarımdan çıkan kısık sesli bir küfür ise ahenkle süzülerek havaya karıştı. "Siktir!" dedim ve karnımı içe doğru büktüm. Hayır, hayır! Tenimin verdiği tepkileri kontrol etmeliydim. Ben kontrolü sağlayabilen bir kızdım. Kaybettiğim kontrolü tekrar elime almalı, bir daha kaçırmamak üzere sımsıkı avuçlarımda tutmalıydım. "Çek ellerini oradan!" deyip elimle iteklemeye çalıştım ellerini. Fiziksel olarak benden daha güçlüydü. Bunu es geçemezdim. Sağ eliyle iki elimin bileğinden tutup başımın üstünden yatağa bastırdı. Sol eliyle ise karnımdan yukarıya doğru çıkmaya başladı. Bu işin sonu çok kötü yerlere gidiyordu. En kötüsü ise içimde bir yerlerde ileriye gitmesini isteyen bir şeytan vardı. Korktuğum şey de buydu. Kendimi savunmasız hissedebilecek ve her an onun ellerine bırakabilecek teslimiyette olmamdı. "Elini sakın daha yukarı çıkarma Ayberk, sakın!" dememle dudaklarına şeytani bir gülüş yerleştirdi ve elini daha yukarı çıkardı. Başparmağının sütyenimin üzerinden göğsüme değmesiyle dudağımı kanatırcasına dişledim. Çok fena bir çocuktu. Beni parçalamak, mahvetmek, en önemlisi arzudan delirtmek istiyordu. Ve sanırım bunu başarıyordu... ~ |Not: 6. Bölümden kısaltılmış bir kesittir! | °°° Kartları kader karıştırdı. Biz sadece oynadık... ~ | Akşın Günay & Ayberk Soykar | ~ ❤️#AkAy#🖤

''Bön bön çocuğu izleyeceğine yemeğini ye.'' ''Seni mi izlememi tercih ederdin?'' iğnelemem ona koymamış olacak ki, çapkınca sırıttı. ''Kusura bakma, çilli. Tipim değilsin.'' ''Bana diyene bak! Seni gidi aptal çam yarması!'' Sandalyesinden kalkmadan önce son kez bana bakıp göz kırptı. ''Dikkat et de, çam yarması seni ezmesin, çilli.'' Devam kitabı Bir İçim Su'dur.

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©