Niektóre historie zaczynają się od miłości. Inne - od złamanego serca. Moja zaczęła się od spojrzenia, którego nie powinnam była odwzajemnić. Jako nastolatka byłam tą „drugą". Tą stojącą w cieniu. Tą, która zawsze kochała za bardzo. Jedna chwila wystarczyła, by wszystko się rozpadło. Cicha. Zakazana. Niewybaczalna. Uciekłam, wierząc, że odległość wymaże wspomnienia. Zbudowałam nowe życie. Nową wersję siebie. I niemal uwierzyłam, że przeszłość nie ma już nade mną władzy. Ale los nie ma litości. Nie każda miłość zostawia po sobie szczęście. Nie każda rana przestaje boleć. I przeszłość nie zawsze pozwala odejść, nie zabierając ze sobą części ciebie.